Θα αποδεχθουμε ή θα απορριψουμε τη «Συνοδο» της Κρητης; Ομιλια του π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ, στις 29.11.2017, στην αιθουσα «των Επαλξεων». 2. Ἡ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ και ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΙΩΤΗ, την ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ και Ώρα 18.00, στο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ 2. Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ «ΕΚΛΗΣΙΩΝ» ΘΑ ΦΕΡΗ ΤΗΝ ΑΙΣΧΡΑ ΕΝΩΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ, ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ & ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΩΝ. Η ψευδωνυμος ενωσις ειναι η πλεον ατιμη πραξη που εχει συμβει ποτε, ειναι πνευματικη μοιχεια. Οι Ορθοδοξοι, που θα θελησουν να παιξουν ῥολο μαστροπου της Ορθοδοξου Ἐκκλησιας… [ειναι οι χειροτεροι εχθροι της]



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἱεραποστολική Ἀδελφότητα «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» σᾶς προσκαλεῖ στήν ὁμιλία, πού θά πραγματοποιηθεῖ τήν Τετάρτη 29 Νοεμβρίου, ὥρα 18.00 στήν αἴθουσα «τῶν Ἐπάλξεων», ἐπί τῆς ὁδοῦ Ζήνωνος 3 (ἔναντι τῆς Πολυκλινικῆς Ἀθηνῶν):
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Πρωτοπρεσβύτερος-Καθηγητής Θεόδωρος Ζήσης
ΘΕΜΑ: Θά ἀποδεχθοῦμε ἤ θά ἀπορρίψουμε τή «Σύνοδο» τῆς Κρήτης;
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ο ΓΕΡΩΝ ΣΑΒΒΑΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ την ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ και Ώρα 18.00 θα πραγματοποιήσει ομιλία στο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ με θέμα την ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ και τον ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ.
Στην ομιλία θα συμμετέχει και Ο ΓΕΡΩΝ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ
ΧΡΙΣΤΙΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ φυλ. 268, Ἰανουαριος 1964 (ἀπόσπασμα)
Βρίσκεται και στο βιβλίο «ΑΝΤΙΠΑΠΙΚΑ» σελ. 98-105
Toῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
Ο ΦΟΒΕΡΟΤΕΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΙΝΔΥΝΟΣ
Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ
- ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΦΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ:
«…Ὀρθοδοξη Ἐκκλησία! Μὴ μὲ φοβάσαι. Δὲν εἶμαι ὁ δράκων. Εἶμαι ὁ γλυκὺς ἄγγελος που σοῦ φέρω τὸ μήνυμα τῆς ἀγάπης. Δὲν ἔχω σκοπὸν νὰ σὲ θίξω εἰς τίποτε. Κράτησε τὰ δόγματά σου καὶ τὰς παραδόσεις. Αὐτὰ εἶνε διὰ τοὺς θεολόγους… Ἐγὼ σὲ προσκαλῶ εἰς τὸ σαλόνι μου διὰ νὰ συζητῶμεν ἄλλα θέματα. Διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα κοινὸν μέτωπον κατὰ τῆς πενίας, κατὰ τῆς δυστυχίας, κατὰ τῆς ἀθεΐας, κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, κατὰ τοῦ πολέμου κ.λ.π. Δὲν σὲ συγκινοῦν αὐτὰ τὰ θέματα; Δὲν σὲ ένθουσιάζει ἡ πρότασις αὐτή; Ἔλα λοιπὸν νὰ διεξαγάγωμεν τὸν διάλογον μας ἐπὶ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου, ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῆς οἰκουμενικότητος καὶ τῆς ἀμοιβαίας κατανοήσεως, καὶ θὰ ἰδῆς πόσον ὡραία θὰ εἶνε ἡ συνάντησίς μας…»!
* * *
«Κάποιοι θεολόγοι, ἐπηρεαζόμενοι ἀπὸ τὰ σύγχρονα παγκόσμια ῥεύματα, ὡς καραμέλαν πιπιλίζουν τώρα τελευταίως τὴν λέξιν οἰκουμενικότης, οἰκουμενικὸν πνεῦμα, οἰκουμενικὴ κίνησις. Οἰκουμενικότης. Τί ὡραία λέξις! Άλλὰ κάτω ἀπὸ τὴν λέξιν αὐτὴν κρύπτεται ὁ φοβερώτερος διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν κίνδυνος. Ποῖος κίνδυνος; Θὰ τὸν παρουσιάσωμεν μὲ ἕνα παράδειγμα.
«… Μιὰ γυνὴ εἶνε πιστὴ εἰς τὸν ἄνδρα της. Δὲν ἐπιτρέπει τρίτος τις νὰ εἰσέλθη εἰς τὰς σχέσεις των. Διαρκῶς ἐνθυμεῖται τὰς ἐπισήμους ὑποσχέσεις ποὺ ἔδωκεν ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. Ἀλλʼ ἡ γυνὴ αὕτη τυγχάνει νὰ εἶνε ἐκτάκτου καλλονῆς, καὶ έλκύει τὰ βλέμματα πολλῶν. Λόγω ὅμως τῆς ἐντιμότητος τῆς γυναικός, ὅποιος θὰ έτόλμα νὰ τὴν πλησιάση καὶ νὰ κάμη πρότασιν περὶ ἀνηθίκων σχέσεων, ἀμέσως θʼ ἀπεκρούετο μετʼ ὀργῆς. Καὶ ἐὰν ἐπέμενεν, ἕνα ἰσχυρὸν χαστοῦκι τῆς ἐντίμου γυναικὸς ἐπὶ τοῦ ἀναιδοῦς προσώπου του θὰ τὸν ἔκαμνε νὰ συνέλθη. Τοῦτο λοιπὸν καλῶς γνωρίζοντες τὰ φαῦλα ὑποκείμενα, ἄλλην μέθοδον μεταχειρίζονται. Προσπαθοῦν νὰ ἐξακριβώσουν εἰς ποῖα πράγματα ἀρέσκεται αὕτη. Ἐάν, δηλαδή, ἀγαπᾶ τὴν ποίησιν, τὴν φιλοσοφίαν, τὴν καλλιτεχνίαν κ.λ.π. Καὶ ἀπὸ τὰ πράγματα αὐτὰ θʼ ἀρπαχθῆ ὁ κρύφιος ἐραστής, καὶ μὲ μεγάλην ἐπιτηδειότητα θὰ ἐπιδιώξη νʼ ἀρχίση ἀθώαν συζήτησιν ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς ἀρεσκείας τῆς γυναικός. Τί ὡραῖον εἶνε αὐτό το ποίημα! Τί ὡραία εἶνε αὐτὴ ἡ εἰκών! Πόσον θαυμάσιον εἶνε αὐτὸ τὸ θεατρικὸν ἔργον! Πόσο γλυκεῖα ἡ μουσική! Ἔτσι ἀρχίζει ὁ διάλογος… Ἡ δʼ ἀφελὴς καὶ ἀνύποπτος γυναῖκα ἀφήνεται νὰ παρασύρεται εἰς μακρὰς συζητήσεις μετὰ τοῦ ἀπατεῶνος, τοῦ ὁποίου, καθʼ ὅν χρόνον ἡ γλῶσσα ῥητορεύει περὶ φιλολογίας καὶ καλλιτεχνίας, ἡ καρδία σκιρτᾶ ἐπὶ τῆ μυστικῆ ἐλπίδι τῆς κατακτήσεως τῆς γυναικός. Καί, ἀφοῦ διὰ τῶν συζητήσεων δημιουργηθῆ κλῖμα μεγάλης οἰκειότητος καὶ ἀμοιβαίας κατανοήσεως, τότε θὰ ἐπέλθη καὶ «τὸ μοιραῖον», ἡ ἄτιμος, δηλαδή, πρᾶξις, ἡ αἰσχρὰ ἕνωσις, ἡ ὁποία ἤρχισε μʼ ἕνα ἀθῶον διάλογον, ὅπως ποτε καὶ ἐν τῆ Ἐδὲμ ὁ πονηρότατος ὄφις μʼ ἕνα γλυκὺν διάλογον κατώρθωσε νὰ ἀπατήση τὴν Εὔαν.
Μᾶς ἐννοεῖτε, ἀγαπητοί μου, τί θέλομεν νὰ εἴπωμεν; Παραβολικὸς εἶνε ὁ λόγος μας.
Ἡ Γυνή, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλοῦμεν ἀνωτέρω, εἶνε ἡ Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία. Αὕτη εἶνε ἡ καλλονή. Read more »