ΜΗΝΥΜΑΤΑ
![author](https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/themes/blueshadow/images/author.png)
![date](https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/themes/blueshadow/images/date.png)
![filed](https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/themes/blueshadow/images/filed.png)
_
Κυριακη των Προπατορων
Κυριακή των Προπατόρων του Νικολάου Πανταζή
Αράδα ονομάτων και μάλιστα Εβραϊκών. Κατἀλογος ατελείωτος μεγάλων Πατριαρχών.
Κάποιοι όμως απάτριδες σήμερα, δείχνουν να έχουν πρόβλημα με την Εβραϊκή γενιά και καταγωγή του Ιησού.
Ο Χριστός όμως δεν έχει κανένα πρόβλημα με τους Εβραίους παρά μόνο ότι ενώ κάποτε, ήταν πραγματικά ο περιούσιος Λαός Του, ενώ είχαν εμπειρευτεί τα πάνδεινα και αξιώθηκαν τις μεγαλύτερες Θεϊκές αποκαλύψεις, έπειτα όμως όταν είχαν κορασμό απολαύσεων και αφθονία αγαθών, «έφαγον και ενεπλήσθησαν σφόδρα» και ξαφνικά τον ξέχασαν, τον απαρνήθηκαν και χειρότερο απ΄ όλα, όταν ήρθε «ο Θεός και φανερώθηκε εν σαρκί» και συνανεστράφηκε με τους δικούς Του ανθρώπους, τότε τον απέρριψαν και τον Σταύρωσαν.
Ο Θεός δεν είναι ρατσιστής, δεν έχει «φαβορί» εθνικότητες. Οι Εβραίοι ήταν όντως διαλεχτοί επειδή έδειξαν υπακοή και αγάπησαν πολύ. Από αχαριστία όμως και αγνωμοσύνη Γαἱδουρινή, έφτασαν στο σημείο να προσκηνούν «χρυσές αγελάδες» για Θεό τους.
Και η Ελλάδα μας, η κάποτε διαλεχτή που καταστάθηκε και αυτή περιούσιος Λαός του Θεού, Έθνος Άγιον, Χώρα Αγίων και Μαρτύρων, έφτασε τώρα στο σημείο νέα είδωλα να προσκηνεί, να «κάμπτει γόνυ τω Βαάλ», να υπηρετεί το Μαμωνά μοιχεύοντας με μίξη ανεπίτρεπτη και μαγαρισμένη, με τον αναθεματισμένο πρότερο παγανισμό. Χορεύει της Μασονίας το χορό στη πίστα της Αμερικανοφιλίας, φιληδονίας και αρνησιθρησκείας. Εάν δεν προσέξουμε και δεν σταθούμε καλώς, το Αρνίον και πάλι αλλού θα μετακινήσει τη Λυχνία…
Εμείς οι Ορθόδοξοι δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τους Εβραίους, δεν είμαστε ρατσιστές και Εθνικιστές. Οι Ηγέτες τους όμως, οι Σιωνιστές που θα συστήσουν και θα εγκαθιδρύσουν τη Νέα Σιών, οι πανίσχυρες και παντοκρατορικές, οι πάμπλουτες και απολυταρχικές, πασίγνωστες ανά τον κόσμο Εβραϊκές Οικογένειες, συνεχίζουν να προκαλούν τα αισθητήριά μας.
Γνωρίζουμε καλά και βλέπουμε με τα μάτια μας την άμεση υλοποίηση των οργανωμένων σχεδίων των Πρωτόκολλων των Σοφών της Σιών, οι οποίοι μυστικά επιβουλέυονται την Εκκλησία μας, την Ελληνορθόδοξη ταυτότητά μας, την Νεολαία μας, τη Γλώσσα μας και επεξεργάζονται συστηματικά την εξάλειψη της Ορθοδόξου Πίστεως και τη διαγραφή των Ιερών Παραδόσεών μας.
Θέλουν να μας εκχριστιανίσουν, να μας κάνουν Ευρωπαίους, Εοκτζίδες, πιόνια της νεοεποχήτικης παραπληροφόρησης, απρόσωπα και ασυνείδητα ψηφία της νεοταξικής πληροφορικής και δούλους της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης.
Έρχονται ως Πρόδρομοι του Αντιχρίστου να μας καταστήσουν διαχείριά τους και υπόδουλους της Νέας Τάξης Πραγμάτων, να μας γλυτώσουν από την κρίση την οποία οι ίδιοι μαεστρικά προκάλεσαν μέσω της υποδουλωτικής πλατφόρμας των Διεθνών Νομισματικών Ταμείων και τις «Λερωμένες» Λέσχες διαφόρων Δανειστών και Εντολοδόχων.
Η Κυριακή των Προπατόρων αποτελεί ιστορική αναφορά της γενεαλογίας του Χριστού ως αληθινό Πρόσωπο της Παγκοσμίου Ιστορίας. Οι Προπάτορες του Χριστού απετέλεσαν την προτύπωση του Χριστού, απεικόνισαν τη Θυσία του Χριστού και την Αγία Τριάδα. Σκιαγράφισαν τη Μορφή της Προ Χριστού Εκκλησίας. Έρχονται να μας δείξουν το δρόμο προς τη γη της Επαγγελίας, την Αγία Γη της Εκκλησίας, την Άνω Ιερουσαλήμ.
Οι Προπάτορες «πέτυχαν τις επαγγελίες». Προανήγγειλαν τον επ’ εσχάτων ερχομό του Λυτρωτή μας Θεού. Προκαταγγέλουν την Ενανθρώπιση του Σωτήρα Χριστού. Οι Αστέρες της Παλαιάς Διαθήκης, δακτυλοδείχνουν τον Θείο Αστέρα της Καινής. Οι Χίλιοι-δεκατρείς Μάγοι της Μωσέως Ωδής ορμώμενοι εκ του Ιούδα της Φυλής, προσκυνούν τον τεχθέντα Βασιλέα, στη Προαιώνια Φάτνη της Παλιάς Διαθήκης.
Οι Προπάτορες δικαιώνονται παταγωδώς διά της πίστεώς τους και ο Τριαδικός Θεός τώρα «προμνηστεύει την εξ’ Εθνών διαυτών Εκκλησίαν!»
Θέλουν όμως να δικαιωθούμε και εμείς. Μας συνιστούν την ολοπρόθυμη υπακοή στο Ευαγγέλιο και την απόλυτη αποδοχή του Θελήματος του Θεού στη ζωή μας.
Μας προτρέπουν όχι πλέον την ιουδαϊκή περιτομή αλλά την εκκοπή του ιδίου θελήματος, την απάρνηση της δουλείας των παθών του Φαραώ εαυτού μας.
Μας κηρύττουν την βίωση της μετανοίας. Είναι οι φωνές βοώντων στην έρημο της Αιγύπτου και στην έρημο του ματαίου τούτου κόσμου και αποξενωμένου από του Θεού.
Είναι οι πρόδρομοι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου αλλά και οι πρόδρομοι, όχι μόνο της Πρώτης αλλά και της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας. Βροντοφωνάζουν οι Προπάτορες σε μας ότι: «Αφού εμείς τα καταφέραμε, χωρίς να έχουμε καν κοινωνήσει το Σώμα και το Αίμα Του, άλλο τόσο περισσότερο εσείς, στην πληθώρα Μυστηρίων και Αγίων.
Οι Προπάτορες υπερνίκησαν βασιλείες, κατετρόπωσαν τυρρανίες, απέτρεψαν παρεμβολές πλανηταρχών και εισβολές αλλοτρίων εχθρών.
Έσβησαν τη δύναμης της δαιμονικής ειδωλολατρείας και το ψεύτικο πυρ της ολυμπιακής φλόγας. Άναψαν τη Φλόγα της Πίστεως, της Ελπίδος και της Αγάπης με το ανέσπερο και Αληθινό Φως Χριστού που φαίνει πάσι, με το Αίμα και Πυρ της Θεότητος Του.
Διέφυγαν τα στόμματα των τυρρανικών λεόντων και απίστων εξουσιών, των αθέων κυβερνήσεων που καταβροχθούσαν και απαιτούσαν την καταστροφή τους. Έδωσαν την έξωθεν καλή μαρτρυρία και μαρτύρησαν με τη ζωή τους για του Χριστού την Πίστη την Αγία.
Οι Προπάτορες ζητούν να τους μιμηθούμε και να ομολογούμε Χριστόν εις τους αιώνας. Επιθυμούν να γίνουμε και μεις με τη σειρά μας Προπάτορες και Προμήτορες για τις επερχόμενες γενεές και τους πιστούς των Εσχάτων Χρόνων. Δεν κληθήκαμε λοιπόν στη Πίστη τυχαία.
Οι Προπάτορες του Απολύτως Δικαίου Χριστού «ειργάσαντο δικαιοσύνην» και απαιτούν να είμαστε όλοι από όλα τα επίπεδα, σε όλα δίκαιοι και να εργαζώμαστε την δικαιοσύνην Αυτού και να διωκώμαστε μάλιστα, «ένεκεν δικαιοσύνης».
Μας παρηγορούν με τις πρεσβείες τους και μας παρακαλούν να «ζητούμε πρώτον την Βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού» (η κάθαρση και ο αγιασμός μας), και όλα τα υπόλοιπα όπως η επιστροφή της Πόλεως, η ασφαλή διαφύλαξη μας στους καιρούς του Αντιχρίστου και η φώτιση στο θέμα της ταυτότητας και η αποφυγή του χαράγματος, του 666, η υγεία και πνευματική πρόοδος των παιδιών μας, όλα τα σημαντικά, «ταύτα πάντα προστεθήσεται ημίν».
Θέλουν οι Προπάτορες μας και το απαιτούν οι καιροί μας να είμαστε αληθινοί υιοί της Βασιλείας και άξιοι κληρονόμοι. Να αναλογιζόμαστε το βάθος και το ύψος της αγίας αυτής κληρονομιάς, του αμυθήτου θυσαυρού που λέγεται Ορθοδοξία. Πληρώθηκε και κατακτήθηκε με αίμα.
Τα παιδιά μας περιμένουν και προσμένουν την παιδεία και νουθεσία Κυρίου και το καλό παράδειγμά μας. Γεννιέται μέσα τους ο Χριστός όταν γεννιέται μέσα μας πρώτα.
Καλή, ευλογημένη και αναγεννησιακή Γέννηση του Χριστού.
ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΤΗ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΒΟΥΛΑΣ, ΕΠΙ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Την Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2013, ανήμερα της Πρωτοχρονιάς, η Εκκλησία μας εορτάζει την περιτομή του Κυρίου μας και τιμά την μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου Επισκόπου Καισαρείας.
Αισθητική και Θεολογική ανάλυση της εικόνας της Γέννησης του Χριστού
Εισαγωγικά Σχόλια
Τη σοβαρότητα και το βάθος που χαρακτηρίζουν το σωτήριο γεγονός της Γέννησης του Κυρίου, που θα γιορτάσουμε σε λίγες μέρες, απειλεί να παραμορφώσει μια συνήθη τάση ειδυλλιακής και ρομαντικής προσέγγισής του. Η ειδυλλιακή και ρομαντική αυτή προσέγγιση δεν είναι μια αθώα τάση, συμβατή προς ανθρώπινες ροπές, αλλά συνιστά παρέκκλιση από τα ορθόδοξα παραδεδομένα μας, παρέκκλιση προς την οποία γλιστράει πολλές φορές θεληματικά ο άνθρωπος του καιρού μας, ο οποίος συχνά αντί για χρήση γνήσιων αναγεννητικών φαρμάκων, με στόχο την υπέρβαση της τυραννίας του θανάτου, προτιμάει απλά παυσίπονα ή και ναρκωτικά για μια πρόσκαιρη φυγή από την πεζή και ένοχη καθημερινότητα. Γιa αυτό στο τέλος κι ο πλούσιος διάκοσμος των ημερών αυτών και η ευσεβιστική φιλολογία και στάση μας δεν είναι τίποτε παραπάνω από ένα καλοστημένο και γενικευμένο καμουφλάζ. Κάτω κι απο τα πιο ψηλά χριστουγεννιάτικα δένδρα και τις πιο φαντασμαγορικά στολισμένες πλατείες με τα πολλά φώτα, χάσκει η ανατριχιαστική παγωνιά του θανάτου και η απουσία μιας αυθεντικής ζωής. Βασιλεύει ουσιαστικά το πυκνό σκοτάδι.
Η εκκλησία μας όμως, δεν παύει να καλεί τα μέλη της σε μια δυναμική πάλη κατά της εκτροπής που πιο πάνω ανέφερα ή, για να εκφρασθώ ορθότερα, δεν παύει από το να μας προφυλάσσει από παντός είδους μονομέρειες και μονοφυσιτισμούς, που γεννούν εκτροπές. Όπλα της: τα βιβλικά κείμενα, η υμνολογία και η αγιογραφία της. Με τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει ή αποδίδει το μυστήριο της Γέννησης και στις τρεις αυτές φανερώσεις της, κρατάει και αυτό και εμάς στην αλήθεια: Από τη μια δεν το υποβαθμίζει σε μια ρομαντική ιστορία ή σε ένα ειδυλλιακό επεισόδιο του μακρινού παρελθόντος· ούτε το μεταβάλλει σε νεκρό αντικείμενο της σκέψης. Από την άλλη δεν μας αφήνει περιθώρια να το βλέπουμε απλά ως ένα χρειαζούμενο και γιΆ αυτό διατηρητέο εξάρτημα των ηθών και των εθίμων του τόπου μας αλλΆ ούτε και ως μια αφορμή μόνο για ανάπαυλα από τον καθημερινό μας μόχθο. Θεωρώντας το στις πραγματικές του διαστάσεις, μας καλεί να το βιώσουμε ένδον της υπάρξεώς μας. Μας υποβάλλει την ανάγκη μιας σοβαρής προσκύνησής του και ενός νηφάλιου γιορτασμού, που μεταμορφώνει την ασθένειά μας ή την οσμή του θανάτου σε χαρά, σε ελπίδα υπέρβασης όλων των αρνητικών της καθημερινότητας και σε γεύση μιας άλλης ζωής. Οι τόνοι είναι μεν γιορταστικοί και θριαμβευτικοί, απέχουν όμως από αυτό που καλούμε ανθρώπινο κομπασμό και τυραννία του εγώ. Καλούν σε δοξασμό του γεννηθέντος Θεού ταυτόχρονα όμως και σε δοξασμό του ανθρώπου, τον οποίο εκείνος προσέλαβε, εδόξασε και εθέωσε· Αυτός όμως ο δοξασμός υποβάλλει ταυτόχριονα συστολή και ταπείνωση.
Σήμερα όμως ο λόγος για την εικόνα της Γέννησης. Τη λαμπρή αυτή φανέρωση της πίστης, της ζωής και του πολιτισμού της Ορθόδοξης εκκλησίας μας. Ας εξειδικεύσουμε λοιπόν τις αναφορές μας σ’ αυτήν. Και πρώτα απ’ όλα ας προτάξουμε, τρεις γενικές εκτιμήσεις:
α) Read more »