ΠΩΣ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ
![author](https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/themes/blueshadow/images/author.png)
![date](https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/themes/blueshadow/images/date.png)
![filed](https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/themes/blueshadow/images/filed.png)
ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΚΑΡΤΑ
ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ:
_______________________________________________
H EΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΚΗΤΟΥ
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΣΕΡΒΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ
ME ΤΟ ΕΞΗΣ ΣΧΟΛΙΟ·
Ово је један веома леп текст који се, на жалост, лоше преводи. Али углавном се смисао може разумети. Јасно је да су се, након одлуке Врховног суда Грчке да не изручи Симеона Виловског, нечија очекивања изјаловила. Следствено томе, губи се стрпљење и изговарају се многе ружне речи. Али је сасвим изненађујуће колика се мржња осећа из речи Епископа Атанасија. Када се само сетим његових светоотачки надахнутих беседа које су многе привеле Цркви. А садашњи његови говори …Нека би нам свима Милостиви Господ просветлио ум и разум.Нека би нам Дуготрпељиви Господ опростио мноштво сагрешења наших.
(ПорукаПослао: Пет Јул 16, 2010 3:59 pm Наслов:
Δεκαετίες προετοιμάζεται ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος. Τελευταῖα παρατηρεῖται μία βιασύνη γιὰ τὴν σύγκλησή της, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὶς δηλώσεις καὶ τὶς διαβουλεύσεις τοῦ Πατριάρχη στὸ Φανάρι μὲ ἄλλους προκαθημένους Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων καὶ Ἐκκλησιῶν, χωρὶς ὅμως νὰ ὑπάρχει καὶ ἐπαρκὴς ἐνημέρωση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Πῶς λύθηκαν, ἀλήθεια, ὡς διὰ μαγείας, ὅλα τὰ προβλήματα καὶ οἱ δυσκολίες ποὺ δὲν ἐπέτρεπαν τὴν σύγκλησή της; Πῶς θὰ ἐμπιστευθεῖ ὁ λαὸς ἀποφάσεις Πανορθοδόξου Συνόδου, τῆς ὁποίας μέλη ἔχουν κατηγορηθεῖ γιὰ Οἰκουμενισμό; Δὲν πρέπει νὰ ξεκαθαρίσει πρῶτα τὸ τοπίο, γύρω ἀπὸ τὸ ἂν ἀποτελεῖ αἵρεση ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ ἂν στοὺς φορεῖς του ὑπάρχουν Ἐπίσκοποι; Καὶ ἀρκοῦν οἱ αὐτοδιαβεβαιώσεις τῶν Πατριαρχικῶν περὶ τῆς Ὀρθοδοξίας τους, ὅταν ὑπάρχουν παράλληλα «αἱρετικὲς διατυπώσεις» ποὺ δὲν διορθώθηκαν, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνονται, ὅταν παραβαίνουν κατά κόρον πολλοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, π.χ. περὶ συμπροσευχῶν;
Εἶναι, ὡς ἐκ τούτου, ἐπιβεβλημένο νὰ παρασχεθεῖ κάποια ἐνημέρωση στὸ λαὸ ποὺ ἀγνοεῖ, ἀλλὰ καὶ ἀγνοεῖται παντελῶς, ἀπὸ τοὺς ἐκκλησιαστικούς του ἡγέτες, οἱ ὁποῖοι περισσότερες συζητήσεις, συνεδριάσεις, διαλόγους κάνουν καὶ περισσότερη σημασία, ἀξία, φιλικὴ διάθεση, ἀναφορὰ δίνουν πλέον στὸ Π.Σ.Ε., στὸν Πάπα καὶ στὸ Βατικανὸ παρὰ στὸ ὀρθόδοξο πλήρωμα ποὺ ἔχει τὶς ἀνησυχίες καὶ τὶς ἀντιρρήσεις του γιὰ ὅσα ἐρήμην αὐτοῦ πράττουν. (Ἡ ένημέρωση ποὺ προσφέρουν, ὅταν τὴν προσφέρουν, γίνεται ἐπιλεκτικά, παραμορφωτικὰ καὶ μὲ τὸ σταγονόμετρο).
Καὶ εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐνημέρωση γιὰ τὴν προετοιμαζόμενη Πανορθόδοξο Σύνοδο, γιατὶ αὐτὴ τὴν Σύνοδο, θὰ τὴν παρουσιάσουν ὡς «φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας», στὶς ἀποφάσεις τῆς ὁποίας θὰ πρέπει πλέον ὅλοι νὰ ὑπακούουμε ἀναγκαστικά.
Καὶ ἐπειδὴ βρισκόμαστε στὴν ἐποχὴ τῆς Νέας Τάξεως, ποὺ ὅλα κατευθύνονται καὶ ὅλα τεχνηέντως ἐπιβάλλονται, θὰ εἶναι εὔκολο νὰ ἐπιβάλλουν ὑποχρεωτικὰ καὶ τὶς ἀποφάσεις τῆς «Πανορθοδόξου» Συνόδου, καθὼς μάλιστα διὰ τῆς ἠλεκτρονικῆς κάρτας (γιὰ τὴν ὁποία οἱ ἀντιδράσεις εἶναι μικρὲς) ὅλα θὰ ἐλέγχονται. Καὶ ὅπως στὴν ἐποχὴ τοῦ Βυζαντίου ὁ αὐτοκράτορας ἐξόριζε τοὺς αἱρετικούς, ἔτσι καὶ στὴν ἐποχή μας, οἱ ἡγήτορες τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων θὰ «ἐξορίζουν» τοὺς πιστούς, ὅπως διεφάνη στην παράνομη κράτηση ἐπὶ τετράμηνο τοῦ διωκόμενου Σέρβου ἱερομόναχου π. Συμεὼν Βιλόφσκι, τὸν ὁποῖον ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη πρὶν μία βδομάδα ἐλευθέρωσε, δικαιοπραγοῦσα.
Στὸ παρὸν Ἐνημερωτικό Δελτίο τῆς ΦΕΚΦ παρουσιάζουμε μιὰ ὁμιλία τοῦ ἀείμνηστου π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου, ὁ ὁποῖος ἦταν (κατὰ κοινὴ ὁμολογία ὅσων τὸν ἔζησαν καὶ τὸν ἄκουσαν) ὀρθοδοξότατος στὸ φρόνημα, ἐμβριθὴς μελετητὴς τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ πιστὸς ἀναλυτής της. Διαβάζοντας κανεὶς τὴν ὁμιλία αὐτή, ἂν καὶ ἔγινε πρὶν ἀπὸ εἴκοσι χρόνια, νομίζει πὼς εἶναι τωρινή, ἀφοῦ θίγει σύγχρονα φλέγοντα θέματα, ὅπως:
* γιά τὴν μέλλουσα νὰ συνέλθει Πανορθόδοξο Σύνοδο (ποὺ ὀνομάζει ἀνορθόδοξο Σύνοδο τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ κατευθυνόμενη ἀπὸ τὸν ἀντίχριστο),
* γιὰ τὴν ἁπλούστευση-κατάργηση τῆς νηστείας ποὺ ἑτοιμάζεται,
* γιὰ τὸ χρέος τῆς ἀπομάκρυνσης ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ποὺ ἐντέλλεται ἡ Καινὴ Διαθήκη, ἀλλὰ ἀρνοῦνται νὰ ἐφαρμόσουν οι διοικοῦντες,
* γιὰ τὸ ποιό ἀκριβῶς σημεῖο τῆς Πίστεως προσβάλλει ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,
* γιὰ τὸ «ἔρχομαι ταχὺ» τῆς Ἀποκαλύψεως,
* γιὰ τὸν Ἀντίχριστο κ.ἄ.
Ἡ σημαντικὴ αὐτὴ ὁμιλία (μὲ κάποιες συντομεύσεις) ἔχει ὡς ἑξῆς:
«Τὸ θέμα μας (ἀπὸ τὸ βιβλ. Πράξ. 15, 30) εἶναι γύρω ἀπὸ τὴν Σύνοδον τὴν Ἀποστολική. (Ἡ ἀπόφασή της ἐγράφη καὶ) ἐδόθη στοὺς δύο Ἀποστόλους, τὸν Σίλα καὶ τὸν Ἰούδα, γιὰ νὰ μεταφέρουν τὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ εἰς τὴν Ἀντιόχεια. «Καὶ συναγαγόντες τὸ πλῆθος ἐπέδωκαν τὴν ἐπιστολήν». Βλέπουμε, λοιπόν, ὅτι ἐδῶ δίδεται ἡ ἐπιστολὴ δημόσια.
Ἔχει σημασία αὐτό. Δημόσια ἐπίδοσις, δημόσια ἀνάγνωσις. Δηλαδὴ δὲν ἔχουμε παρασκήνια. Προσέξτε αὐτὸ τὸ πολὺ σπουδαῖο. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ πῶ, ὅτι κάποια πράγματα δὲν πρέπει νὰ εἶναι μυστικά, διότι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἀκούσουν κάτι. Δὲν θὰ βγάλουμε τὰ «ἐν οἴκῳ…ἐν δήμῳ». Ὅμως ἐκεῖνο ποὺ μᾶς βοηθάει ἐμᾶς να δοῦμε ἐδῶ, εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχουν παρασκήνια. Στὴν Ἐκκλησία δὲν ὑπῆρχαν, ―στὴν πρώτη τὴν χριστιανικὴ Ἐκκλησία― δὲν ὑπῆρχαν παρασκήνια. Πολὺ δὲ παραπάνω, δὲν ὑπῆρχε, θὰ λέγαμε, μία πολιτικὴ συμπεριφορά.
Πόσες φορές, στὶς ἡμέρες μας λέγετε αὐτό, ὅτι ἄρχοντες τῆς Ἐκκλησίας ἀσκοῦν μίαν πολιτικήν, ἢ ὁ καθενὰς ―ὅπως καὶ οἱ πολιτικοί― ἐξαγγέλλουν τὸ πρόγραμμά τους! Πολλὲς φορές, ἐξαγγέλλουν ἕνα πρόγραμμα καὶ λέγουν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική τους. Ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει πολιτική. Ἡ πολιτικὴ εἶναι τερτίπια τοῦ κόσμου τούτου, εἶναι νόθο πρᾶγμα, δὲν εἶναι γνήσιο πρᾶγμα καὶ αὐτὸ νὰ τὸ ἀποδοκιμάζουμε, τουλάχιστον μέσα μας, ὅταν τὸ συναντοῦμε.
«Ἀναγνῶντες δέ, ἐχάρησαν ἐπὶ τῇ παρακλήσει». Ἀφοῦ λοιπὸν ἀνέγνωσαν τὴν ἐπιστολή, χάρηκαν γιὰ τὶς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου. Καὶ οἱ ψευδοδιδάσκαλοι ἀπεστομώθησαν, δὲν εἶχαν τίποτα ἄλλο νὰ ποῦν.
Προσέξτε, ὅμως, ἐδῶ: γιὰ νὰ πάρουμε μία εἰκόνα τῆς ἀξίας τοῦ πράγματος, ἂς τὸ δοῦμε τὸ θέμα ἀντίστροφα καὶ ἐπικαιρότατα. Ὅταν λέω ἀντίστροφα, ἐννοῶ μία πραγματικότητα, ὄχι σὰν ἐκείνη ποὺ μας περιγράφουν τὸ βιβλίο τῶν Πράξεων, ἀλλὰ κάτι πολὺ διαφορετικό.
Σᾶς εἶπα ὅτι ὁ σκοπὸς μιᾶς Συνόδου εἶναι νὰ φέρει τὴν εἰρήνη. Ἔρχεται ἡ εἰρήνη πάντοτε; Λοιπόν, φημολογεῖται ἡ συγκρότησης μιᾶς Συνόδου ἀνορθοδόξου, Οἰκουμενικῆς. Ξέρεται ὅτι μέχρι τώρα ἔχουμε 7 Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Ἔτσι λοιπόν, φημολογεῖται μία Ὀγδόη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, ἡ ὁποία θὰ γίνει στὶς μέρες μας. Θά…! Εἶναι πολλὰ χρόνια ποὺ ἔχουν ἤδη ἀρχίσει οἱ ἐργασίες γι’ αὐτὴ τὴν 8η Οἰκουμενικὴ Συνόδο. Ἔχουν δημιουργηθεῖ, ἀκόμα ἔχουν πραγματοποιηθεῖ καὶ προσύνοδοι. Ἐρωτοῦμε: τί μπορεῖ νὰ περιέχει αὐτὴ ἡ 8η Οἰκουμενικὴ Σύνοδος; Γι’ αὐτὸ θέλω νὰ καταλάβετε ὅτι αὐτὰ ποὺ λέμε ἀπὸ τὸ βιβλίο τῶν Πράξεων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ὑπόδειγμα γιὰ νὰ ξέρουμε πῶς νὰ στεκόμαστε στὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας μέσα στὴν ἱστορία.
Λοιπόν, τί θὰ περιέχει αὐτὴ ἡ Σύνοδος; Δηλαδὴ μὲ τί θὰ ἀσχοληθεῖ; …Ὅπως λέει ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος Πόποβιτς, εἶναι χαρακτηριστικό, πὼς σὲ κάθε ἐργασία ποὺ γίνεται, προσυνοδική, ἀλλάζουν καὶ τὰ πράγματα. Καὶ ἔτσι δὲν μένει κάτι σταθερό, αὐτὸ βέβαια τὸ κατακρίνει ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος. Εἰλικρινὰ αὐτὰ ποὺ γράφει ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος εἶναι κάτω ἀπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μυρίζει Πνεῦμα Ἅγιο. Ὅ,τι λέγει καὶ ὅ,τι γράφει εἶναι πολὺ σπουδαῖα, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναφέρω μόνο ἕνα σημεῖο, τὸ ὁποῖο κάπου τὸ διάβασα. Ἕνα ἀπὸ τὰ θέματα, θὰ εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς νηστείας. Τροποποιεῖται ἡ νηστεία ἐπὶ τὸ ἐλαφρότερον.
Συγκεκριμένα θὰ πεῖ ἡ Σύνοδος αὐτή, ἢ θὰ ζητήσει μᾶλλον νὰ καθιερωθεῖ ὅτι τὴν Τετάρτη καὶ τὴν Παρασκευὴ μποροῦμε νὰ τρῶμε ψάρι, ἐνῶ εἶναι γνωστό, ὅτι μέχρι τώρα ὅ,τι καθιερώθηκε καὶ ἐθεσπίστει, ἡ Τετάρτη καὶ ἡ Παρασκευὴ δεν ἔχει λάδι. Εἶναι ἀλάδωτα. Ἄλλο τώρα, ἐὰν γιὰ κάποιους λόγους ποὺ αὐτὰ ρυθμίζονται ἀπὸ τὸν πνευματικό, ἀτομικὰ γιὰ τὸν καθένα μπορεῖ κανεὶς νὰ τρώει ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ φάει. Ἔχει τοῦτο, ἔχει ἐκεῖνο, μία ἀρρώστια, εἶναι μικρὸ παιδί, εἶναι ἠλικιωμένος ἄνθρωπος, ἔχει ὅ,τι ἔχει, καὶ μποροῦμε νὰ ἐπιτρέψουμε καὶ τὸ λάδι καὶ τὸ γάλα καὶ τὸ κρέας! Καὶ ὅπως πολὺ ὀρθὰ λέγουν οἱ Πατέρες, ὅτι ἡ νηστεία δὲν εἶναι σωματοκτόνος, ἀλλὰ παθοκτόνος, δὲν σκοτώνει τὸ σῶμα, σκοτώνει τὰ πάθη… Σημειῶστε ὅτι ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία, ἔχει ψάρι Τετάρτη καὶ Παρασκευή! Μήπως ἐδῶ νὰ πονηρευόμαστε; Μήπως ἡ καθιέρωση ψαριοῦ αὐτὲς τὶς 2 μέρες τῆς ἑβδομάδας, θὰ ἤθελαν νὰ μᾶς κάνει νὰ μοιάζουμε μὲ τὴν πνευματικότητα τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς «ἐκκλησίας»; Βάζω τὸ μήπως.
Μπορεῖ ἀκόμη ἐνδεχομένως ―προσέξτε, ἐνδεχομένως, δὲν ξέρω τίποτα― νὰ ἐπιτρέψουν καὶ τὶς ἐξωγαμικὲς σχέσεις, μὲ τὴν ἔννοια ὅτι σήμερα ἡ ἐποχή μας εἶναι τέτοια ποὺ ἕνας νέος ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει σὲ μία ἐγκράτεια. Ἐνδεχομένως, διότι ὅταν ἀρχίσει ὁ κατήφορος, τότε τίποτα δὲν τὸν κρατᾶ καὶ τίποτα δὲν τὸν σταματᾶ. Λοιπόν, ἐρωτῶ: ἐὰν τέτοια πράγματα θεσπίσουν καὶ φυσικὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καὶ πολὺ εὐσέβεια, θὰ τὸν χειροκροτήσουν· καὶ ξέρετε τί θὰ ποῦν: νά! προοδευτικὲς ἀντιλήψεις. Μάλιστα. Ὄχι ἐσεῖς οἱ χριστιανοὶ ποὺ μένετε μὲ σκουριασμένες θέσεις.
Ὅμως μπορεῖτε να φανταστεῖτε, τί ἀποτελέσματα θὰ εἴχαμε ἀπὸ ἀποφάσεις μιᾶς τέτοιας Συνόδου; Τί ἄλλο; (ἐγὼ εἶχα ἑτοιμάσει τὶς σημειώσεις μου γι’ αὐτὰ ποὺ θὰ σᾶς πῶ, ἐχάρηκα ὅμως, ὅταν εἶδα ὅτι ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος Πόποβιτς, λέει τὸ ἴδιο πρᾶγμα) σχίσματα, διότι πολλοὶ θὰ ποῦν: “Ἐγὼ δὲν τὰ δέχομαι αὐτὰ τὰ πράγματα”. Τίποτα καλὸ νὰ μὴν περιμένουμε ἀπὸ μία τέτοια Σύνοδο (λέγει) ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος. Παρὰ μόνο σχίσματα, σχίσματα, σχίσματα. Λέει καὶ κάτι ἄλλο καὶ αἱρέσεις.
Δὲν εἶναι πολὺ φυσικό; Τί σᾶς εἶπα; Θὰ σᾶς πῶ τὸ ἀντίστροφο παράδειγμα. Κάθε ἄλλο παρὰ θὰ εὐχαριστήσουν, ἀποφάσεις τέτοιες, μιᾶς τέτοιας Συνόδου, ὅπως εὐχαρίστησε ἡ ἀποφάση τῆς Συνόδου τῶν Ἱεροσολύμων. Ἂν μὲ ρωτήσετε: καλά, καὶ τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ θὰ τοὺς ἔκανε, ἔτσι νὰ κινηθοῦν; Μάλιστα, ὅπως παρατηρεῖ ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος, αὐτὸ βέβαια 10 χρόνια πίσω, ὑπάρχει μία βιασύνη. Ἡ βιασύνη ὑπάρχει καὶ σήμερα. Βιασύνη. Νὰ γίνει αὐτὴ ἡ Σύνοδος.
Ἐγὼ θὰ σᾶς ἔλεγα, προσωπική μου γνώμη: ὅτι μία τέτοια Σύνοδο, δὲν τὴν κινεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, τὴν κινοῦν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις, μὲ ἐπικεφαλεῖς τὴν Μασονία.
…Διότι οἱ ἔνοχοι ―ἐκεῖνοι ποὺ καταλύουν Τετάρτη καὶ Παρασκευὴ καὶ Σαρακοστὲς γιὰ νὰ μὴν αἰσθάνονται ἄσχημα―θὰ ποῦν: τὸ καθόρισε ἡ Ἐκκλησία. Ἔτσι ἀφαιρεῖται ἀπὸ αὐτοὺς τὸ αἴσθημα τῆς ἐνοχῆς.
Τὸ θέμα, ὅμως, εἶναι πολὺ ἁπλό. Δὲν μπορεῖς νὰ φᾶς, δηλαδὴ νὰ νηστέψεις; Πήγαινε στὸν πνευματικό σου (σᾶς τὸ εἶπα καὶ προηγουμένως) καὶ τὸ θέμα δύνασαι νὰ τὸ ρυθμίσεις. Ἀλλὰ ὄχι. Πρέπει ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν λίγη εὐσέβεια ἢ ὑποτονικὴ εὐσέβεια νὰ μὴν αἰσθάνονται ἔνοχοι, ὅταν τοὺς προβάλλεται ὅτι ἔτσι πρέπει νὰ ζοῦν, ἔτσι πρέπει νὰ νηστεύουν. Γι’ αὐτό, αὐτὴ ἡ Σύνοδος, ἐὰν θὰ γίνει θὰ χαρακτηριστεῖ ψευδοσύνοδος, δὲν θὰ γίνει ἀποδεκτή.
Εἶναι ὅμως καὶ κάτι ἄλλο. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ συγκαλοῦσαν τὴν Σύνοδο ἢ ἐκεῖνοι ποὺ θὰ παρακαθίσουν (ἐδῶ, τώρα θέλω νὰ τὸ προσέξετε καλὰ-καλὰ αὐτό), ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ παρακαθίσουν εἰς τὴν Σύνοδο, ποῖοι θὰ εἶναι; Οἱ ἐπίσκοποι ποὺ θὰ καθίσουν γιὰ νὰ συζητήσουν τὰ θέματα τῆς Συνόδου, σὲ ποία πνευματικὴ καταστάση βρίσκονται; Ὀρθοδοξοῦν ἢ δὲν ὀρθοδοξοῦν; Ὅσο μποροῦμε (καὶ ἐγὼ καὶ ἐσεῖς) νὰ ξέρουμε σήμερα, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ παρακαθίσουν, ἔχουν ἁλωθεῖ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό. Ἀπερίφραστα ―ἴσως κάποιες ἐξαιρέσεις νὰ ὑπάρχουν―, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ὀρθοδοξοῦν. Ἔστω καὶ ἂν λέγονται Πατριάρχες, ἂν λέγονται Ἀρχιεπίσκοποι, ἂν λέγονται Ἐπίσκοποι, δὲν ὀρθοδοξοῦν. Τὸ γνωρίζουμε αὐτὸ ἀπὸ ἀτομικὲς δηλώσεις ποὺ κάνουν, ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ κινοῦνται καὶ ἐκφράζονται. Τὸ γνωρίζουμε αὐτό! Θὰ τό πῶ ἄλλη μία φορά. Ἔχουν ἁλωθεῖ καὶ ἀπὸ τὴν Μασονία καὶ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό.
Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ ἄνθρωποι, ἅμα θὰ καθίσουν στὸ τραπέζι τῶν συζητήσεων, θὰ κινηθοῦν ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ; Δὲν νομίζω. Δὲν νομίζω. Εἶναι πολὺ σοβαρὰ πράγματα. Εἶναι παρὰ πολὺ σοβαρά. Προσέξτε, οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις ἔχουν ἤδη χαλκεύσει καὶ ἔχουν ἤδη πείσει αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔχουνε οἰκουμενικὲς θέσεις. Βεβαίως, βεβαίως, εἶναι Οἰκουμενιστές! Δυστυχῶς, πλὴν ἐξαιρέσεων (τὸ ὑπογραμμίζω αὐτό). Λοιπόν, στὸ σχέδιο τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων ποὺ ἔχουν ἐγκλωβίσει ἤδη τὴν ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὑπάρχει τὸ ἑξῆς σχέδιο: Νὰ ἐπέλθει μετὰ ἡ «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν». Ὀρθοδοξίας, Ρωμαιοκαθολικισμοῦ καὶ Προτεσταντισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη φάση.
Ἀλλὰ δὲν σταματάει τὸ κακὸ ἐκεῖ. Ἔχουμε ἀκόμα μία φάση. Εἶναι ἡ φάση ἑνώσεως τοῦ Χριστιανισμοῦ μὲ τὰ τρία αὐτὰ (Ὀρθοδοξία, Ρωμαιοκαθολικισμὸς καὶ Προτεσταντισμὸς) μὲ τὶς ἄλλες θρησκεῖες. Ὅλα αὐτὰ ἤδη ἔχουνε μπεῖ σὲ δοκιμασία, δηλαδή, ὅπως ὅταν θέλουμε νὰ κάνουμε μία παράσταση, θεατρικὴ παράσταση, γίνεται μία δοκιμή, καὶ δεύτερη, καὶ τρίτη. Ἔ, μετὰ γίνεται μία πρόβα τζενεράλε, μία γενικὴ πρόβα. Ὅλες αὐτὲς οἱ συναντήσεις ποὺ γίνονται, πότε ἐδῶ καὶ πότε ἐκεῖ, καὶ ποὺ εἶναι δυστυχῶς καὶ ὀρθόδοξοι, μὰ στὴν Εὐρώπη εἶναι, μὰ στὴν Ἀμερική, εἶναι καμώματα τῆς γενικῆς πρόβας. Νὰ δοῦν, πῶς πάει τὸ πρᾶγμα, ὥστε λοιπὸν τὸ μεθεπόμενο βῆμα εἶναι αὐτό. Εἶναι ἡ ἕνωσης ὅλων τῶν θρησκειῶν.
Μὰ σᾶς ἐρωτῶ: τότε γιατί νὰ εἶμαι Χριστιανός; Καὶ ἂν λέμε ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς σώζει καὶ τίποτα ἄλλο δὲν σώζει, ὅτι ἡ ὀρθοδοξία σώζει καὶ τίποτα ἄλλο δεν σώζει, τότε; Τότε τὸ κριτήριο δὲν εἶναι πιὰ ἡ Σωτηρία. Ποιό θὰ εἶναι τὸ κριτήριο; Τὸ κριτήριο εἶναι κάτι ἄλλο. Ἂς ποῦμε ὅτι εἶναι πολιτικό. Ἂς ποῦμε ὅτι εἶναι κοινωνικὸ τὸ κριτήριο. Διότι μὴν ξεχνᾶτε, σύγχρονοι ἡγέτες, πολιτικοὶ ἡγέτες σὲ ὅλο τὸν κόσμο, τὴν θρησκεία τὴν βλέπουν σὰν ἕνα στοιχεῖο ποὺ μπορεῖ κανεὶς νὰ ἐπηρεάζει τὰ πλήθη, νὰ ἐπηρεάζει τοὺς λαούς.
Ἂν ἔτσι τὰ πράγματα ἔχουν, δὲν ἐνδιαφέρει τὸ φαινόμενο ποὺ λέμε σωτηρία, τοὺς εἶναι τελείως ἀδιάφορο. Θὰ ἔχουν ἐπιτύχει κάτι ἄλλο· τὴν λεγομένη παγκόσμια «εἰρήνη» καὶ τὴν παγκόσμια «ἀγάπη». Γι’ αὐτὸ πολὺ ὀρθά, ἐστάλει μήνυμα ἀπὸ τὸν Ἅγιο Φλωρίνης (π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη). Ναί! (εἶπε) καὶ ἀγάπη, ἀλλὰ καὶ «ἐν ἀληθείᾳ». Καὶ αὐτὸ τὸ ἀγάπη ἐν ἀληθείᾳ, εἶναι φράσεις τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου.
Διαβάστε τὶς Ἐπιστολές του. Δὲν φέρει ὁ ἄλλος τὴν ἀλήθεια; Καλημέρα δὲν θὰ τοῦ πεῖτε! Στὸ σπίτι σας δὲν θὰ τὸν βάλετε! Γιὰ νὰ δεῖτε ὅτι ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι σαλιαρίσματα. Δὲν εἶναι φτωχοί, φτηνοί, ρηχοὶ συναισθηματισμοί: ματς-μουτς! Ἡ ἀγάπη πρέπει νὰ εἶναι «ἐν ἀληθείᾳ». Θὰ σὲ ἀγαπῶ ἂν εἶσαι «ἐν ἀληθείᾳ», ἂν εἶσαι ὀρθόδοξος. Ἐὰν δὲν εἶσαι, θὰ σὲ ἀγαπῶ μὲ τὴν ἔννοια νὰ σὲ σώσω, δὲν θὰ ἔχω ὅμως κοινωνία μαζί σου. Γιατὶ ἂν χάσω τὸ κριτήριο τῆς ὀρθοδοξότητος ―ποὺ εἶναι ἡ σωτηρία― τότε τί κάνουμε; Μὰ δὲν κάνουμε τίποτε.
Ἔχουνε ἁλωθεῖ οἱ ταγοὶ τῆς ἐκκλησίας μας. Θὰ τὸ πῶ ἄλλη μία φορά: τοὺς ἐνδιαφέρει τὸ κοινωνικὸ στοιχεῖο· θὰ ἔχουμε «εἰρήνη» στὴν κοινωνία, στὸν κόσμο. Δὲν θὰ ἔχουμε πολέμους, θὰ ἔχουμε «ἀγάπη». Ἐκεῖ σταματᾶμε; Πέστε μου, πότε ἐμφανίστηκε μεγαλύτερη αἵρεση ἀπὸ αὐτὴ ἐδῶ; Τὴν ὁποία σερβίρει, ἡ παναίρεση, κατὰ τὸν πατέρα Ἰουστῖνο, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τὸ ἀντιλαμβάνεστε; Δὲν ἔχουμε τὸ στοιχεῖο τῆς σωτηρίας καὶ συνεπῶς ματαιοπονοῦμε. Κατεβάσαμε τὸν Χριστιανισμό, στὸ ἐπίπεδο τοῦ κοινωνισμοῦ· αὐτὸ δὲν εἶναι καινούριο καὶ ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα ἔχει ἐπιχειρηθεῖ καὶ ἐν πολλοῖς ἤδη ὑπηρετεῖτε ἀπὸ τὶς ἐνορίες, αὐτὸ τὸ στοιχεῖο. Καὶ βλέπετε, τί να σᾶς πω. Νὰ σᾶς πω ὅτι καὶ τὸ κήρυγμα σήμερα τὸ χριστιανικὸ ἔχει κοινωνικὸ χαρακτήρα, ὄχι σωτηριολογικόν, ἀλλὰ κοινωνικόν; Νὰ σᾶς πῶ ἡ κατήχηση, ἡ ὁποία ἐξαντλεῖται (τῶν παιδιῶν ἡ κατήχηση) μὲ τὰ πνευματικὰ κέντρα ποὺ ἔχουμε στὶς ἐνορίες, ἐξαντλεῖται κυριότατα εἰς τὴν ψυχαγωγία καὶ τὸ θέμα, τὸ μάθημα ποὺ θὰ εἰπωθεῖ, δὲν εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τελικὰ θὰ σώσει, θὰ συγκλονίσει καὶ θὰ ἀναμορφώσει τὸ παιδί Εἶναι μερικὲς ρετσέτες, συμπαγεῖς, θὰ λέγαμε ἠθικολογικές. Ποῦ εἶναι ἡ σωτηρία; Ἡ σωτηρία ἐκεῖ βρίσκεται;
Ἂς ξυπνήσουμε, ἂς ὑποπτευθοῦμε, ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι σωτηρία. Ἂν διορθώνει τὴν κοινωνία, ἂν κάνει τοὺς ἀνθρώποὺς μὲ ἄλφα κεφαλαῖο (Ἀνθρώπους), ἄλλο θέμα. Αὐτὰ εἶναι δευτερογενῆ ἀποτελέσματα. Ἀλλὰ τὸ κύριο στοιχεῖο εἶναι ἡ σωτηρία. Αὐτὸ ὅμως, ἤδη, δὲν ὑπηρετεῖται.
Λοιπόν, αὐτὰ ποὺ λέμε, μὲ κύριο στοιχεῖο τὴν 8η Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ξέρετε ὅτι ἀποτελοῦν ἕναν πειρασμὸ εἰς τὸν χῶρο τῆς ἐκκλησίας παγκοσμίως. Ναί, ἕνας πειρασμός. Αὐτὸς ὁ πειρασμός, ξέρετε τί θὰ ἐπιδιώκει νὰ ἐπιτυχεῖ; Καὶ γιατὶ εἶναι πειρασμός; Γιατὶ θὰ προσπαθήσει νὰ ξεθωριάσει τὸ Θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖνο ποὺ ὁ Ἄρειος δὲν τὰ κατάφερε καὶ ἐκεῖ ποὺ ὁ μονοφυσιτισμὸς δὲν τὰ κατάφερε, ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔβαλε μπροστὰ νὰ τὰ καταφέρει. Διότι, ὅταν ξεθωριάσουν καὶ τὸ ἀνθρώπινο καὶ τὸ θεῖο στοιχεῖο εἰς τὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τότε τί ἔχω;
Αὐτὸς ὁ πειρασμὸς φαίνεται ὅτι θὰ εἶναι ὁ τελευταῖος τῆς ἱστορίας. Πειρασμός, δεινός, διότι εἶναι προφητευμένο. Καὶ τὸ προφητεύει ὁ Χριστός καὶ εἶναι εἰς τὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως. Ἀκούσατε τί λέει: «Ὅτι ἐτήρησας τὸν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ, τῆς μελλούσης (ὥρας ἐννοεῖται) ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης» ―ἀκοῦστε, ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης― «πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. Ἔρχομαι ταχύ, κράτει ὃ ἔχεις ἵνα μηδεὶς λάβῃ τὸν στέφανόν σου». Ἐπειδὴ λέγει, ἐσὺ ἐφύλαξες (ἐτήρησες) τὸν λόγο τῆς ὑπομονῆς μου, δηλαδὴ ὅτι ἀφορᾶ στὸ νὰ ἔχεις ὑπομονὴ καὶ να μὲ κρατᾶς, ἔμενα τὸν Κύριον, μέσα σὲ ἀντίξοες καταστάσεις, καὶ ἐγὼ θὰ σὲ φυλάξω· ἐπειδὴ ἐτήρησες καὶ ἐγὼ θὰ σὲ τηρήσω (θὰ σὲ φυλάξω). Ἀπὸ ποῦ θὰ σὲ φυλάξω; Ἀπὸ τὴν ὥρα τοῦ πειρασμοῦ ποὺ πρόκειται νὰ ἔλθει ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης! Πολὺ μεγάλος πειρασμός. Ἀλλ’ «ἔρχομαι ταχύ», γρήγορα. Κράτα καλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο ἔχεις γιὰ νὰ μὴν πάρει κανεὶς τὸ στεφάνι τῆς τιμῆς σου καὶ τῆς δόξης σου.
Ἀλλὰ προσέξτε ἐδῶ· ποῖος εἶναι ὁ πειρασμὸς αὐτός; Εἶναι γραμμένο: ὁ πειρασμὸς αὐτός, ἀφοῦ θὰ καλύπτει ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη, δὲν θὰ εἶναι παρὰ ἡ μεγάλη νοθεία τῆς πίστεως. Τῆς πίστεως εἰς τὸ θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ· καὶ αὐτὸ θὰ τὸ πετύχει μόνο ὁ Οἰκουμενισμός, ἀφοῦ θὰ ἑνωθεῖ μὲ τὶς ἄλλες θρησκεῖες. Ἀφοῦ θὰ ἑνωθεῖ μὲ τὶς ἄλλες θρησκεῖες! (Μὲ συγχωρεῖτε ποὺ τὰ λἐω 2 καὶ 3 φορές· συνέχομαι). Ἔτσι ὁ Οἰκουμενισμὸς κατ’ οὐσίαν προσβάλει τὸ θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ· μέχρι νὰ τὸ ἐξαφανίσει.
Ἀλλὰ ἂν θέλει νὰ ἐξαφανίσει τὸ θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, θὰ τὸ κάνει ὁ Ἀντίχριστος· τότε τί εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός; Εἶναι ἀντίχριστος μέθοδος, ἀντίχριστος τρόπος. Προσέξτε, ὅταν βγάζουν διαγγέλματα ὑψηλὰ ἱστάμενα πρόσωπα καὶ ταγοὶ τῆς ἐκκλησίας, δὲν ἀναφέρουν τὸν ἅγιο τριαδικὸ Θέον, οὔτε ἀναφέρουν τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Οὔτε μία φορά! Ἀλλὰ τί; Ὁ Θεός! Μὰ Θεὸς εἶναι καὶ ὁ Ματς (ὁ Μέγας ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντός) ποὺ εἶναι ὁ Θεὸς τῶν Μασόνων! Καὶ για να ὑπηρετήσουν καὶ νὰ εὐχαριστήσουν αὐτὰ τὰ …ἀφεντικά τους, δὲν λένε τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἢ τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ, λένε ὁ Θεός.
Ὅταν ὅμως προσβάλλεται ἡ πίστις, ἔρχεται ἡ ἀποστασία. Γιὰ τὴν ὁποία μιλάει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καὶ ἡ ὁποία, μὲ τὴν σειρά της, συνεπιφέρει τὴν ἔκκληση τῶν ἠθῶν. Ποῖος ἀρνεῖται σήμερα ὅτι δὲν ἔχουμε ἀποστασία καὶ συνεπῶς ἔκκληση ἠθῶν. Διότι, ἂν εἴχαμε τὴν πίστη, δὲν θὰ εἴχαμε τὴν ἔκκληση τῶν ἠθῶν.
Καὶ τί λέει ὁ Χριστός; Ἐπειδὴ ἐτήρησες τὸν λόγο τῆς ὑπομονῆς μου. Ἐδῶ δηλαδή, ὁ λόγος τῆς ὑπομονῆς τοῦ Χριστοῦ, τί εἶναι αὐτό; Εἶναι ἡ ὑπομονὴ ποὺ δίδει ὁ Χριστὸς σὲ κείνους ποὺ πῆραν τὴν ἀποφάση νὰ μείνουν κοντά, προσέξτε, εἰς τὸν ἀνόθετον Χριστό.
Τί λέγει ἀκόμη ὁ Κύριος: «Ἔρχομαι ταχύ»! Ἔρχομαι γρήγορα καὶ ὅπως σᾶς εἶχα πεῖ παλιά, …ἀπὸ τὸν Ἀβραὰμ μέχρι τὸν Χριστὸ ἔχουμε 2 χιλιάδες 100 χρόνια. Καὶ παρατηροῦμε ὅτι οἱ προφῆτες μιλοῦσαν γιὰ κάτι ποὺ θὰ ἐρχόταν ἀργά.
Τὸν 6ο αἰῶνα ζεῖ ὁ Δανιὴλ καὶ τοῦ λέγει ὁ Ἄγγελος: “Δανιὴλ κοιμήσου, θὰ πεθάνεις. Θὰ ἀργήσουν αὐτὰ νὰ γίνουν”. Ἀκούσατε; Θὰ ἀργήσουν νὰ γίνουν.
Ὁ Κύριος προφητεύει στὴν Κ. Διαθήκη: «Ἔρχομαι ταχύ». Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἂν πέρασαν 2 χιλιάδες 100 χρόνια, δὲν μποροῦν νὰ περάσουν περισσότερα· τώρα στὸ χῶρο τῆς Καινῆς, ἤδη διανύουμε τὰ 2 χιλιάδες χρόνια· δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι μακριὰ τὸ τέλος. Ἄν μοῦ πεῖτε πλανῶμαι. Δὲν ξέρω. Ἡ αἴσθησή σας, τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, πῶς σᾶς φωτίζει νὰ καταλαβαίνεται μέσα σας: εἶναι μακριὰ τὸ τέλος ἢ εἶναι κοντὰ τὸ τέλος;
Ὅταν παντοῦ βλέπουμε, ὅπως λέει ὁ Μπρατσιώτης στὸ ὑπόμνημά του στὴν Ἀποκαλύψη, αἰσθανόμεθα τὶς προφητεῖες τοῦ Χριστοῦ ὅτι ἔρχεται γρήγορα (καὶ τῶν Ἀποστόλων)· σὰν νὰ ἀκοῦνε τὸν καλπασμό· πῶς ἀκοῦμε σὲ μία ἀποστάση 300 μέτρα τὰ πέταλα τῶν ἀλόγων ποὺ τρέχουν; Ἔτσι ἀκοῦμε, λέγει, τὸν καλπασμὸ τῶν γεγονότων ποὺ ἔρχονται, ὅτι ἔρχεται ὁ Χριστός. «Ἔρχομαι ταχύ», λοιπόν, λέγει ὁ Κύριος. Καὶ αὐτὸ τὸ ταχύ, κάθε φορά ποὺ περνάει, εἶναι ἱστορικὰ συντομότερο ἀπὸ τὴν προηγουμένη στιγμή. Ἑπόμενο θὰ μοῦ πεῖτε. Ἐπειδὴ ὅμως εἶναι καὶ γραμμένο στὴν πρὸς Ρωμαίους (λέγει ὁ Ἀπόστολος): «νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν»…· τρέχει μὲ καλπασμὸν αὐτὸ τὸ τέλος.
«Κράτει ὃ ἔχεις». Τί ἔχεις; Αὐτὸ ποὺ ἔχουμε ἀγαπητοί μου, εἶναι ἡ πίστη καὶ ἡ ὀρθὴ πνευματικότητα καὶ ἡ ὀρθὴ ὁμολογία, τρία πράγματα. Ἡ ὀρθὴ πιστὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία γεννάει τὴν ὀρθὴ πνευματικότητα. Δὲν θὰ ἦταν κανεὶς πεισματάρης, ὅπως οἱ Πατέρες τῶν Συνόδων, νὰ ἐπιμένουν διὰ μίαν ἀλήθειαν, ἐὰν ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀλήθειαν δὲν ἀπέρρεε ἡ ὀρθὴ πνευματικότητα, βάση τῆς ὁποίας θὰ σωθοῦμε. Ἂν δὲν ζήσεις σωστά, δὲν ἔχεις ὀρθὴ πνευματικότητα, πῶς θὰ σωθεῖς; Ἀλλὰ ἡ ὀρθὴ πνευματικότητα ἀπορρέει ἀπὸ τὴν ὀρθὴν πίστιν· εἶναι ἑπόμενο. Καὶ πῶς μπορεῖς νὰ σταθεῖς ὁμολογητὴς τοῦ Χριστοῦ, ἂν τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἔτσι; Γιατί ὁ ἄλλος νὰ δώσει τὴ ζωή του; ἂν εἶναι γιὰ νὰ περνάω καλὰ στὴ ζωὴ αὐτή, γιατί νὰ δώσω τὴ ζωή μου; Δὲν ἔχει κἂν νόημα, ἀγαπητοί μου, ἡ ὁμολογία, ἀφοῦ εἶναι κατεβασμένη στὸ ἐπίπεδο τοῦ κοινωνισμοῦ τὸ θέμα καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ.
Χρειάζεται λοιπὸν ἐπαγρύπνησης, ἐπαγρύπνησης. Ὄντως οἱ μέρες εἶναι πονηρές. Γι’ αὐτὸ λέει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης: «βλέπετε ἑαυτούς; ἵνα μὴ ἀπολέσωμεν ἃ εἰργασάμεθα». Προσέχετε τὸν ἑαυτό σας, γιὰ νὰ μὴν χάσουμε ἐκεῖνο ποὺ δουλέψαμε, «ἀλλὰ μισθὸν πλήρη ἀπολάβωμεν». Καὶ ὅταν μιλᾶμε γιὰ ἕναν πλήρη μισθό, δὲν εἶναι παρὰ αὐτὴ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Ἔτσι οἱ πιστοί, ἀγαπητοί, ὅταν βλέπουν τέτοιες Συνόδους καὶ οἰκουμενιστὰς συνέδρους, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χαίρουν, ὅπως ἔχαιραν τότε οἱ παραλῆπτες τῆς ἐπιστολῆς τῆς ἀποστολικῆς Συνόδου; «Ἔχαιρον» λέγει. Εἶχαν τοὺς λόγους τους νὰ χαίρονται. Σήμερα δὲν ἔχουμε τοὺς λόγους μας νὰ χαίρουμε. Γι’ αὐτὸ θὰ σᾶς ἔλεγα ἕνα παράδειγμα, ὅλα αὐτά ποὺ σᾶς ἀνέφερα, ἀπὸ τὴν ἀναποδη, ἀντίστροφα. Οἱ πιστοὶ χαίρουν, μόνο γιὰ ὅτι εἶναι σύμφωνο μὲ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον. Καὶ μόνο τότε χαίρουν!
(Ἀπομαγνητοφώνηση: Παῦλος Π. Σ.)
Θεσσαλονίκη, 20 Ἰουλίου 2010
Γιὰ τὴν «Φιλορθόδοξο Ἕνωσι “Κοσµᾶς Φλαµιᾶτος”»
Ὁ Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
Ὁ Γραµµατέας Παναγιώτης Σηµάτης
______________________________
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
(1) Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαίος, μιλώντας πρόσφατα γιὰ τὴν σύγκληση Ἀγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, δήλωσε: «Ἀποφασίσαμε νὰ ἐπιταχύνουμε τὴν διαδικασία τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν». Ἐπίσης, ἀνέφερε ὅτι ἡ σύγκληση τῆς Συνόδου καὶ τὰ ἀποτελέσματά της θὰ ἔχουν μεγάλη σημασία γιὰ ὅλη τὴν Ὀρθοδοξία. Πληροφορίες ἀναφέρουν, ὅτι θὰ ἐξετασθοῦν 10 περίπου θέματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι τὸ Αὐτοκέφαλο καὶ τὸ θέμα τῆς νηστείας. «Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία» κατέληξε, «προσπαθεῖ νὰ συμβαδίζει μὲ τὴν σημερινὴ ἐποχή, χωρὶς νὰ θυσιάζει τίποτα ἀπὸ τὴν διδασκαλία της» (romfea.gr/component/content/article/13/5068). Στὸ ἴδιο πνεῦμα, τῆς διατήρησης ἀκεραίας τῆς Πίστεως μίλησε σὲ ἄλλη εὐκαιρία καὶ ὁ Ἀρχιγραμματέας τῆς Ἱ. Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου ἀρχιμ. Ἐλπιδοφόρος, λέγων: «ἐπιτρέψτε μου νὰ πῶ ὅτι ἐκ τῶν πραγμάτων φάνηκε ὅτι στὴν Ἐκκλησία ὅσο καλὲς καὶ ἂν εἶναι οἱ προθέσεις, ἡ παραβίαση τῶν ἱερῶν κανόνων σὲ καμία περίπτωση δὲν ἐπιφέρουν θετικὰ ἀποτελέσματα» (www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2616). Ἀλήθεια, αὐτὴ ἡ διαπίστωση τοῦ Ἀρχιγραμματέα, δὲν ἰσχύει γιὰ τὴν παραβίαση τῶν Ἱ. Κανόνων διὰ τῶν συμπροσευχῶν ἀπὸ τὸν Πατριάρχη;
(2) «Ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι» (Ἰω. 7, 49).
(3) Ὁλόκληρη ἡ ὁμιλία ὑπάρχει στὸ ἱστολόγιο http://www.impantokratoros.gr: π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος, Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, Ἀριθ. ὁμ. 162,17-11- 1991. Οἱ ὑπογραμμίσεις τοῦ κειμένου δικές μας.
Θα επανέλθουμε σύντομα στο θέμα.
_____________________________________________________
Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΟΒΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΛΟ ΤΟΥ π. ΣΥΜΕΩΝ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ, ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ·
____________________________
23. 06. 2010
Δηλώνοντας ότι για θρησκευτικές και πολιτιστικές κληρονομιές της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Κοσσυφοπέδιο, ξεκίνησε μια σειρά δραστηριοτήτων που θα επιτρέπει τον διάλογο μεταξύ της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με τις προσωρινές αλβανικές τοπικές αρχές.
Τόνισε ότι «η τρέχουσα κατάσταση στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο δεν είναι βιώσιμη.»
«Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται από κοινωνική και οικονομική στασιμότητα, πολιτική αμέλεια, έλλειψη επιβολής του νόμου και διεφθαρμένη διοίκηση. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί στην περιοχή με την ευρωπαϊκή προοπτική όλων των κατοίκων αυτού του μέρους του Κοσσυφοπεδίου αξίζουν διακοσμημένες συνθήκες διαβίωσης και καλύτερες προοπτικές προόδου.
Για να είμαι απόλυτα σαφής: το Κοσσυφοπέδιο θα αποτελέσει ένα γενικό πλαίσιο για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης «, δήλωσε ο Φέιθ, ο οποίος ειναι διορισμένος από την Ευρωπαίκή Ένωση ως ειδικός αντιπρόσωπος του Κοσσυφοπεδίου και είναι υπέρ της ανεξαρτησίας του Κοσυφοπεδίου…. Θέλει το Κοσσυφοπέδιο να γίνει· «ένα πολυεθνικό κράτος, που θα είναι η πατρίδα όλων των πολιτών της»…
Ζούμε, είπε, σε μια νέα εποχή συνεργασίας, αντί να μποϊκοτάρουν την αύξηση του αριθμού των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου που ήταν έτοιμοι να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους και μόνοι τους να αποφασίζουν για τα θέματα που τους αφορούν, αποδέχονται τα μέλη της επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ωστόσο, επεσήμανε ότι «ανεξάρτητα από τη σαφώς ορατή προθυμία πολλών Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου για την αντιμετώπιση της Πρίστινας για δημοτικές υπηρεσίες που απαιτούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα, ορισμένα εμπόδια που εξακολουθούν να υπάρχουν.»
“Σε όλα αυτά τα μέρη, οι δομές που χρηματοδοτούνται από τη Σερβία να συνεχίσει να λειτουργεί παράλληλα με την νόμιμη τοπική αυτοδιοίκηση… Επιπλέον, η μεταφορά των κεφαλαίων και των δημοτικών αρμοδιοτήτων σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είναι και τόσο ομαλές, όπως είχε προβλεφθεί «, δήλωσε ο Φέιθ.
http://www.vesti-online.com/Vesti/Srbija/62822/Fejt-SPC-promenila-stav-o-Kosmetu
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
ΑΠΟ ΣΕΡΒΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ http://www.nbg.gr
Σ’ αυτόν τον παραλογισμό φτάνουν οι φίλοι του νέου πατριάρχου της Σερβίας Ειρηναίου και των διωκτών αρχιερέων του αγωνιστού επισκόπου του Κοσόβου επισκόπου Αρτεμίου.
_______________
Στίς 24 Ἰουνίου 2010, στά πλαίσια τοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ ἁγίου Πρίγκηπα Λαζάρου, στή Γκρατσάνιτσα, ὅπως κάθε χρόνο διοργανώθηκε ποιητικός διαγωνισμός πρός τιμήν καί εἰς ἀνάμνησιν τῶν πεσόντων στή Μάχη τοῦ Κοσόβου τό 1389, πού ἀποτελεῖ τήν κατεξοχήν σερβική ἐθνική ἑορτή.
Τό βραβεῖο τοῦ διαγωνισμοῦ αὐτοῦ ἀπονεμήθηκε ἀπό τόν Dragisa Bojović, πρόεδρο τῆς τριμελοῦς κριτικῆς ἐπιτροπῆς καί τοῦ Προγράμματος τοῦ Συμβουλίου τῆς τελετῆς Vidovdan, στόν (ἀπόντα) Ἐπίσκοπο Ἀρτέμιο, πού βιαίως ἀπεμακρύνθη ἐκ τῆς Ἐπισκοπῆς Ράσκας καί Πριζρένης.
Ἡ εἴδηση μεταδόθηκε ἀκαριαία ἀπό σερβικά καί διεθνῆ μέσα ἐνημέρωσης (ὅπως τό πρακτορεῖο εἰδήσεων Tanjug, www.danas.rs & www.vesti-online.com).
Τό γεγονός αὐτό ἀποτέλεσε ἀφορμή πανηγυρισμῶν γιά τούς παραδοσιακούς πιστούς ἀλλά καί τούς Σέρβους πού ἀγαποῦν τήν Πατρίδα τους καί ἔδωσε τό ἔναυσμα γιά τή συλλογή ὑπογραφῶν ἐκ μέρους τοῦ Σερβικοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Κοσσόβου καί Μετοχίων καί τοῦ Σερβικοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Βορείου Κοσσόβου.
Δι᾿ αὐτῶν τῶν ὑπογραφῶν ζητεῖται ἡ «ἐπείγουσα καί ἄνευ ὅρων ἐπιστροφή τοῦ συνταξιούχου Ἐπισκόπου Ράσκας καί Πριζρένης Ἀρτεμίου σέ ἕνα ἀπό τά μοναστήρια τοῦ Κοσσυφοπεδίου».
Γιά τούς φιλοδυτικούς καί φιλοπαπικούς ὅμως ὅλα τά παραπάνω ἀπετέλεσαν «πέτρα σκανδάλου», διότι ἄρχισαν νά ἀντιλαμβάνονται ὅτι δέν τελειώνει εὔκολα τό «πρόβλημα Ἀρτέμιος».
Ἔτσι, μετά ἀπό διάστημα δύο ἡμερῶν, στίς 26 Ἰουνίου, κατόπιν ἀπειλῶν καί ἀσφυκτικῶν πιέσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Θρησκευμάτων καί τοῦ Ὑπουργοῦ Πολιτισμοῦ τῆς Σερβίας, ἀλλά καί κατόπιν ἐκφράσεως τῆς δυσφορίας τοῦ Πατριάρχου Εἰρηναίου, ἐκπρόσωπος τῆς Ἐπιτροπῆς δήλωσε ὅτι ἐσφαλμένως ἀνακοινώθηκε ἀπό τά ΜΜΕ ὅτι τό βραβεῖο ἀπονέμεται στόν Ἐπίσκοπο Ἀρτέμιο, χωρίς ὡστόσο νά δικαιολογεῖ τήν ἀλλαγή τῆς στάσης τῆς Ἐπιτροπῆς…
Ὅμως ὁ σερβικός λαός, ἀπτόητος καί ἀκαταπόνητος, καί μετά ἀπό αὐτήν τήν κατάφωρη ἀδικία εἰς βάρος τοῦ πατέρα τους Ἀρτεμίου, ἔδωσε βροντερό παρών τήν Κυριακή 27-6-2010 στή Μονή τοῦ Σισάτσοβατς, ὅπου λειτούργησε γιά πρώτη φορά ὁ ἐξόριστος Ἐπίσκοπος Ἀρτέμιος.
Πλήθη πιστῶν ἀπό ὅλη τή Σερβία καί τό Κοσυφοπέδιο, καθώς καί πολλοί διωκόμενοι μοναχοί καί μονάζουσες ἀπό τήν Ἐπαρχία Ράσκας καί Πριζρένης συγκεντρώθηκαν γιά νά λατρεύσουν τόν Θεό καί νά Τόν παρακαλέσουν νά λυτρώσει τή Σερβία καί ἰδιαιτέρως τό Κόσοβο ἀπό τήν λυσσαλέα θρησκευτική καί πολιτική δίωξη πού ἐξαπολύθηκε ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας καί μερίδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας (Ἀθανάσιος Γιέφτιτς, Ἀμφιλόχιος Ράντοβιτς, Εἰρηναῖος Μπούλοβιτς κ.ἄ.) ἐναντίον τοῦ Ἀρτεμίου, τῶν συνεργατῶν του καί τῶν Μοναχῶν τοῦ Κοσόβου.
Ἐντυπωσιακό ἦταν τό γεγονός ὅτι ὑπῆρχε διάχυτη κατάνυξη σέ ὅλους τούς πιστούς καί ἄφθονα δάκρυα ἔρρεαν ἀπό τά μάτια τους.
Εἶναι λοιπόν ἠλίου φαεινότερον ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος ἔχει καθιερωθεῖ στή συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας καί τιμᾶται ὡς ἀληθινός ποιμένας.
Αὐτό ἐπιβεβαιώνεται καί ἀπό τόν ἀντίκτυπο πού ἔχει στή ζωή τῶν μοναχῶν τοῦ Κοσόβου ἡ ἄδικη ἀπομάκρυνσή του.
Οἱ μοναχοί, μαρτυροῦν μέ τήν ζωή καί τήν αὐταπάρνησή τους τήν Ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου.
Γι᾽ αὐτό ἀνέκαθεν σέ ἐποχές αἱρέσεων (ὅπως π.χ. κατά τήν περίοδο τῆς Εἰκονομαχίας) ὁ πιστός λαός τούς ἐμπιστευόταν περισσότερο.
Ἡ συνείδησή τους ἀποτελεῖ καί τήν βαθύτερη συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας.
Αὐτήν τή στιγμή περισσότεροι ἀπό τούς μισούς μοναχούς καί μοναχές τοῦ Κοσόβου, ὑπό καθεστώς διωγμοῦ, ἔχουν ἐγκαταλείψει τά Μοναστήρια τους, ἐπειδή ἀκριβῶς δέν ἀποδέχονται τήν ἄδικη καί ἀντικανονική ἀπόφαση τῆς Συνόδου γιά τήν ἀπομάκρυνση τοῦ Ἀρτεμίου, τήν ἐπιβολή τῶν δύο Τοποτηρητῶν καί τήν ἐπιβολή ὅσων ἄλλων δεινῶν διαισθάνονται ὅτι θά ἐπακολουθήσουν…
Κάποιοι μάλιστα ἀντιμετωπίζουν καί διώξεις διαφορετικῶν μορφῶν, ὅπως oἱ Ἡγούμενοι Νικόλαος τῆς Μονῆς Μαύρου Ποταμοῦ (Crna Reka) καί Βενέδικτος τῆς Μονῆς τῶν Ἀρχαγγέλων πού ἀντιμετωπίζουν τήν ποινή τῆς καθαιρέσεως, μέ πλούσια κατασκευασμένο κατηγορητήριο (ἀντικανονικές ἐνέργειες, οἰκονομικές ἀτασθαλίες, ἀνυπακοή κλπ).
Τέλος νά σημειωθεῖ ὅτι καί ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Μπάνισκα Συμεών Βιλόφσκι, ὁ στενότερος συνεργάτης τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρτεμίου, ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος πού τόν στήριξε στίς θεολογικές ἀντιπαραθέσεις του μέ μερίδα Ἱεραρχῶν τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί ἐκεῖνος πού ἀγωνίστηκε ἀντάξια δίπλα του ὑπέρ τῶν ἐθνικῶν δικαίων τῆς Σερβίας στό Κόσοβο, δέχθηκε ἕως τώρα τά περισσότερα πυρά.
Αὐτή τή στιγμή βρίσκεται κρατούμενος σέ ἑλληνικές φυλακές, κατηγορούμενος μέ ἀνυπόστατες κατηγορίες, καί κινδυνεύει, σέ περίπτωση πού οἱ ἑλληνικές ἀρχές ἐνδώσουν στίς ἄδικες ἀπαιτήσεις τῶν ἀντιστοίχων σερβικῶν γιά ἔκδοση στή Σερβία, νά καταδικαστεῖ σέ κάθειρξη πολλῶν ἐτῶν, ἀφοῦ, ὅπως δείχνουν τά πράγματα, δέν πρόκειται νά τύχει δίκαιης δίκης στήν Πατρίδα του (βλέπε ἀπολογία Συμεών Βιλόφκσι, www.romfea.gr).
Εὐχόμαστε στόν λαοφιλή καί ὁμολογητή Σεβασμιώτατο Ἀρτέμιο, τόν προδομένο σερβικό λαό τοῦ Κοσυφοπεδίου, τούς ἐξόριστους μοναχούς καί μοναχές, καλή ὑπομονή στόν Γολγοθᾶ πού βιώνουν.
Οἱ προσευχές μας εἶναι πάντοτε κοντά τους. Καλή Ἀνάσταση.
Aπό την εφημεριδα της Θρακης «ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ»
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
==================
Πολλές φορές διερωτούνται οι πιστοί αν είναι έγκυρα τα μυστήρια που τελούν “ανάξιοι” κληρικοί. Πώς γίνεται, ρωτούν, “ανάξιοι” κληρικοί (και συνήθως με τον όρο αυτό εννοούν όσους έπεσαν σε σαρκικά αμαρτήματα) να τελούνέγκυρα μυστήρια;
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ
ΟΧΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ
______________
Είναι φανερό, ότι οι καλοί αδελφοί, που κάνουν αυτή την ερώτηση, δεν κατανοούν ότι οι κληρικοί μας δεν τελούν τα μυστήρια λόγω της “αξιωσύνης” τους, αλλά λόγω τηςιερωσύνης τους. Γι’ αυτό η απάντηση στο ερώτημα, αν ανάξιοι κληρικοί τελούν έγκυρα μυστήρια, είναι απόλυτα καταφατική. Τα μυστήριά τους έχουν την ίδια ακριβώς εγκυρότητα που έχουν τα μυστήρια, που τελεί ένας μεγάλος Αγιος της Εκκλησίας. Και τούτο διότι τελούν τα μυστήρια, όχι λόγω της προσωπικής τους αρετής, αλλά λόγω της χάρηςπου τους δόθηκε με τη χειροτονία στο ύψιστο υπούργημα τηςιερωσύνης.
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ ΚΑΙ Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ
_________________
Γιατί συμβαίνει αυτό; Καταρχήν ας μη μας διαφεύγει, ότι δεν υπάρχει κανένας κληρικός οσονδήποτε ενάρετος και αν είναι, που να είναι πραγματικά άξιος να διαμελίζει τον Αμνό του Θεού, τον αίροντα την αμαρτία του κόσμου. Δεν υπάρχει κανένας κληρικός, που εξαιτίας της προσωπικής του αγιότητας, είναι άξιος να βάζει το χέρι του πάνω από το κεφάλι του πιο αμαρτωλού ανθρώπου και να του διαβάζει τη συγχωρητική ευχή, και να φεύγει από το εξομολογητήριό του με ψυχή καθαρή, όπως την ημέρα που δέχθηκε το Αγιο Βάπτισμα. Τα υπέρ φύση και αίσθηση μυστήρια δεν μπορεί να τα τελεί άνθρωπος ή άγγελος, αλλά μόνο ο ίδιος ο Θεός, που ενεργεί διά των ιερέων Του, είτε αυτοί είναι ψυχές αγίας βιοτής και αγγελικής καθαρότητας, είτε είναι άνθρωποι που σκανδαλίζουν καθημερινά το ποίμνιό τους με τον αντιχριστιανικό βίο τους.
ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ, Ο ΣΙΔΗΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ
____________________
Παρόλο ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε με φειδώ και με μεγάλη προσοχή τις αναλογίες από το φυσικό κόσμο για τα υπέρ φύση μυστήρια του Θεού, ας μου επιτραπεί η παράθεση μιας αναλογίας. Η ενέργεια του ηλεκτρισμού περνά και από το χρυσάφι και από το οξειδωμένο σίδηρο. Οχι γιατί τα δύο μέταλλα έχουν την ίδια αξία, αλλά επειδή, ως μέταλλα, είναι καλοί αγωγοί του ηλεκτρισμού. Το διαμάντι από την άλλη δεν είναι αγωγός της ηλεκτρικής ενέργειας αν και τυγχάνει λίθος πολύ μεγάλης αξίας. Ετσι, κατ’ αναλογία, οι ιερείς λόγω της χειροτονίας τους και άσχετα με την αρετή τους, τελούν τά μυστήρια, με απόλυτη εγκυρότητα. Υπάρχουν, από την άλλη, λαικοί διαμάντια, οσιακής βιωτής, οι οποίοι φυσικά δεν μπορούν να τελούν τα μυστήρια της Εκκλησίας.
ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΗ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ;
________________
Γιατί, όμως τότε, η Εκκλησία έχει πληθώρα Κανόνων, που απαγορεύουν τη χειροτονία ανθρώπων που υπέπεσαν σε σοβαρά αμαρτήματα (όπως είναι ο φόνος, τα σαρκικά, κτλ.) και πληθώρα άλλων, που επιτάσσουν καθαίρεση όσων κληρικών υπέπεσαν σε σοβαρές αμαρτίες; Δεν είναι τούτο απόδειξη ότι η Εκκλησία συνδέει την εγκυρότητα των μυστηρίων με την προσωπική αγιότητα αυτών που τα τελούν;
Καθόλου, είναι η απάντηση. Ο λόγος που η Εκκλησία έχει θεσπίσει τους σχετικούς Κανόνες συνίσταται στο ότι “εκδικεί το ανεπίληπτον” (θ΄ κανόνας Α΄ Οικουμενικής Συνόδου) γιά τους κληρικούς της, και όχι διότι συνδέει την εγκυρότητατων μυστηρίων με την αγιότητα ή την αμαρτωλότητα των κληρικών.
Γι’ αυτό ο Θεός, κατά τον Ιερό Χρυσόστομο, “διά πάντων (των Ιερέων) ενεργεί, ει και αυτοί είεν ανάξιοι, διά το σωθήναι τον λαόν.”
Θρησκευτικές και πολιτικές διώξεις Σέρβων ιερωμένων στο Κοσυφοπέδιο.
2 παραδείγματα από την Ιστορία:
Ίσως δεν ξέρετε ότι ένας από τους 3 ιεράρχες της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ΑΠΕΒΙΩΣΕ στον δρόμο για την ΕΞΟΡΙΑ.
Πολλές φορές ακούσαμε πανηγυρικούς λόγους αλλά ποτέ δεν τονίστηκε ότι τον είχαν στείλει άλλες 2 φορές ΕΞΟΡΙΑ πιο πριν, αλλά αυτός εκεί, ασυμβίβαστος ΔΕΝ δίσταζε να φωνάζει για την αλήθεια.
Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννης (μετέπειτα ονομάσθηκε Χρυσόστομος) να πεθαίνει στον δρόμο για την ΕΞΟΡΙΑ..
(Κάντε κ μία σύγκριση με τον σημερινό, έτσι για να αισθανθούμε λίγο τη διαφορά)……
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
==============
Ορθόδοξοι Έλληνες κληρικοί, μοναχοί, ηγούμενοι, καθηγητές πανεπιστημίου και πιστός λαός της Ελλάδος βρέθηκαν χθες στο πλευρό του καταδιωκομένου ένεκεν δικαιοσύνης, αληθείας και Ορθοδοξίας επισκόπου Αρτέμιου, των 100 κληρικών και μοναχών του αλλά και ως μάρτυρες υπεράσπισης του πρωτοσυγκέλλου π. Συμεών.
Ας σημειωθεί ότι τα έξοδα της δίκης ανέλαβαν Ελληνες φίλοι του Σεβασμιότατου κ. Αρτέμιου και του πρωτοσυγκέλλου Συμεών.
ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΠΟΙΝΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ
_________________
Θα αναμείνουμε βεβαίως, εν προσευχή, την ετυμηγορία… του Αρείου Πάγου [για την έκδοση ή μη του π. Συμεών στην Σερβία], αλλά υπάρχουν πολλά ερωτηματικά που χρήζουν απαντήσεως…
Θερμές είναι οι προσευχές μας να φανερώσει ο Θεός την αλήθεια και να ξεκαθαρίσει η κατάσταση αναφορικά με τις κατηγορίες για υπεξαίρεση.
ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ
____________
Υπάρχουν, όμως, κάποια άλλα για τα οποία δεν περιμένουμε κανένα δικαστήριο να αποφανθεί! Και αυτά είναι τα θέματα της πίστης μας.
Ούτε ο Νεοβαρλααμισμός, που άρχισε να εφαρμόζεται στην Εκκλησία της Σερβίας, μας βρίσκει σύμφωνους, ούτε η συμφωνία του Σεβασμιότατου Ειρηναίου Μπούλοβιτς με την εκκλησιολογία της Ραβέννας μας αναπαύει, ούτε η πρόθεση πρόσκλησης στον Πάπα μας γεννά ελπίδες, ούτε η παραμονή στο ΠΣΕ της Εκκλησίας της Σερβίας ή οποιασδήποτε άλλης Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι πράξη που η ορθόδοξη συνείδηση μπορεί να ανεχτεί.
Ακόμη! Υπάρχει ένα διάχυτο κλίμα εκκοσμίκευσης στην Εκκλησία της Σερβίας. Εμβρόντητοι οι πιστοί πληροφορήθηκαν ότι ο ογδόντα ετών Πατριάρχης της Σερβίας Ειρηναίος έχει προσωπικές καταθέσεις στην τράπεζα του Νις (από όπου προήλθε πριν εκλεγεί Πατριάρχης) ογδόντα εκατομμυρίων ευρώ!!! (Βλ. ιστοσελίδα “Αυγουστίνος Καντιώτης”).
Αραγε ποια σκοπιμότητα υπάρχει ένας πατριάρχης, που ορκίσθηκε να τηρήσει ακτημοσύνη, όταν πήρε το μοναχικό σχήμα, να έχει αστρονομικές καταθέσεις σε τράπεζα χώρας που βγήκε κατεστραμμένη από αλλεπάληλους πολέμους και της οποίας ο λαός της πένεται και δυστυχεί;
Και δεν είναι μόνον ο Πατριάρχης Ειρηναίος. Πολλοί κληρικοί του Βελιγραδίου αλλά και επίσκοποι ζουν βίο τρυφηλό, όπως μάθαμε από στιγμιότυπα που αφορούσαν τη ζωή του όντως Αγίου και ακτήμονος Πατριάρχη Σερβίας μακαριστού Παύλου.
Εις τι βοηθούν τους ίδιους ή το πλήρωμα της Εκκλησίας οι Σέρβοι κληρικοί που διάγουν με αυτή τη βιοτή;
__________
Αντίθετα ο Σεβασμιότατος πρώην Ράσκας κ. Αρτέμιος ζει ως ακτήμων μοναχός και ομολογεί ως ορθόδοξος επίσκοπος!
Εκανε τεράστια εντύπωση, όλη αυτή την περίοδο του άδικου διωγμού του, το ήθος του, η ιεροπρεπής γλώσσα που χρησιμοποιεί, η υποχωρητικότητα που έδειξε για την αντικανονική του απομάκρυνση από το θρόνο του και στέρεη απόφασή του να μη δημιουργήσει σχίσμα παρόλες τις αδικίες που υπέστη!
Πώς, λοιπόν, να μη τον εμπιστεύεται ο λαός της Σερβίας αλλά και οι όπου γης Ορθόδοξοι και μάλιστα οι Ελληνες Ορθόδοξοι παρόλους τους δεσμούς προσωπικής φιλίας που ανέπτυξαν επί δεκαετίες με τους Σεβασμιότατους Αμφιλόχιο, Αθανάσιο και Ειρηναίο;
Ποια εμπερίστατη κατάσταση στη Σερβία μπορεί να δικαιολογήσει την επίσκεψη και πρόσκληση στον Πάπα ή την παραμονή στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των αιρέσεων γνωστό ως ΠΣΕ;
Ποια δικαιολογία μπορεί να υπάρξει για την αποδοχή του Εκκλησιολογικού εκτρώματος του κειμένου της μικτής επιτροπής Ορθοδόξων και Παπικών στη Ραβέννα από τον Σεβασμιότατο Ειρηναίο Μπούλοβιτς;
Ποια δικαιολογία μπορεί να προβληθεί για την αναγόρευση του κ. Χρήστου Γιανναρά ως επίτιμου διδάκτορος της Θεολογικής Σχολής του Βελιγραδίου με εισήγηση των τριών μαθητών του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς;
Ακόμη και αν κάποιος ήθελε να παραβλέψει τις βλασφημίες του κατά του μεγαλύτερου Πατέρα και Διδασκάλου της Εκκλησίας μας τους τελευταίους αιώνες Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη, ακόμη και αν ήθελε να δει “ρομαντικα” και συμβολικά τις περί έρωτος θεωρίες του κ. Γιανναρά, πώς μπορεί να παραβλέψει τις απροκάλυπτες βλασφημίες που κατέγραψε στο βιβλίο “Ενάντια στη Θρησκεία” κατά της αειπαρθενίας της Θεοτόκου;
Πώς είναι δυνατόν οι μαθητές του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, οι οποίοι έγραψαν μνημειώδη έργα για να υμνήσουν τη Θεοτόκο, να απονέμουν επίτιμο διδακτορικό δίπλωμα σε διανοούμενο που διατυπώνει γραπτώς και δημοσίως κακοδοξίες κατά του Πανάγνου προσώπου της Υπεραγίας Θεοτόκου;
Γι’ αυτό, ενώ είναι αληθές ότι εναποθέσαμε εκ ολοκλήρου… [για την έκδοση ή μη του π. Συμεών] στην Ελληνική δικαιοσύνη, να αποφανθεί -, τα υπόλοιπα θέματα που σχετίζονται με την πίστη δημιουργούν στους πιστούς μεγάλο πόνο επειδή, όπως πολύ ορθά έγραψε σε πρόσφατο άρθρο του ο π. Θεόδωρος Ζήσης, είχαμε στηρίξει μεγάλες ελπίδες στους Αθανάσιο Γιέφτιτς και Αμφιλόχιο Ράντοβιτς.
Πώς να ερμηνεύσουμε την ακατανόητη συμπερφορά τους για πολλά θέματα; Ας υποθέσουμε ότι ορισμένα οικουμενιστικά παρατράγουδα (επισκέψεις και πρόσκληση στον Πάπα, συμπροσευχές με αιρετικούς και αλλόθρησκους, παραμονή στο ΠΣΕ) τα κάνουν όπως οι αρχιερείς της Κύπρου για να βοηθήσουν την εμπερίστατη πατρίδας τους – παρόλον ότι εμείς διαφωνούμε απόλυτα ότι με την καταπάτηση του θελήματος του Θεού βγαίνει καλό και γίνεται προκοπή.
Τι σχέση έχει, όμως, με την εμπερίστατη πατρίδα τους η εισαγωγή του Νεοβαρλααμισμού ή οι υποτιμητικές εκφράσεις εναντίον του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου ή η αναγόρευση σε επίτιμο διδάκτορα ενός θεολόγου που αντιμάχεται το αειπάρθενο της Θεοτόκου και όχι μόνο;
Γιατί ο Σεβασμιότατος πρώην Ερζεγοβίνης εξεφράσθη, κατ’ επανάληψη, με τόσο υποτιμητικό τρόπο για τον π. Θέοδωρο Ζήση και τους πιστούς που υπέγραψαν την Ομολογία εναντίον του Οικουμενισμού; Αν δεν θέλει ο ίδιος να υπογράψει την Ομολογία, ας μην την υπογράψει, αλλά γιατί γυρίζει μοναστήρια και Μητροπόλεις της Ελλάδος και μιλά με τόσο απαξιωτικό τρόπο για τον κορυφαίο ορθόδοξο θεολόγο των ημερών μας π. Θεόδωρο Ζήση και την Ομολογία κατά του Οικουμενισμού;
“THERE IS SOMETHING ROTTEN IN THE KINGDOM OF DENMARK”
____________
Λυπάμαι να παρατηρήσω ότι “there is something rotten in the kingdom of Denmark” (William Shakespeare – Hamlet). Yπάρχει κάτι σαθρό στην Εκκλησία της Σερβίας. Kαι το λέγω αυτό με πολύ πόνο ψυχής επειδή είμαι ένας από τους πολλούς που ειλικρινά από δεκαετίες θαύμαζα – και ακόμη θαυμάζω – την εμβέλεια της θεολογικής σκέψης και τον ασκητικό βίο των Ράντοβιτς και Γιέφτιτς και παρόλον ότι εξακολουθώ ακόμη να πιστεύω ότι δεν είναι οικουμενιστές όπως φανερώνουν οι αντιρρήσεις του Μαυροβουνίου Αμφιλόχιου για τη “βαπτισματική θεολογία” και του Πρώην Ερζεγοβίνης Αθανάσιου για το “πρωτείο” στην Εκκλησία.
«Πολλοί, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, συμπαριστάμεθα εν όλη ψυχή και καρδία προς τους διωκομένους ομόφρονας αδελφούς… Λυπούμεθα για τους διώκτας τους αγαπούμε και προσευχόμαστε να τους φωτίσει ο Θεός να επιστρέψουν στον δρόμο των Αγίων Πατέρων», γράφει σε πρόσφατο άρθρο του ο καθηγητής Πανεπιστημίου π. Θεόδωρος Ζήσης.
Το θέμα είναι γνωστό και τα εκκλησιαστικά ιστολόγια το παρουσίασαν λεπτομερώς. Για τους λίγους που δεν γνωρίζουν την υπόθεση δίνουμε μερικά στοιχεία:
1. Ο Μητροπολίτης Ράσκας με συνοπτικές διαδικασίες, με αναπόδεικτες κατηγορίες, με προειλημμένες αποφάσεις, με τρόπο παράνομο και αντικανονικό «χωρίς εκκλησιαστική δίκη και απολογία με ολοφάνερη καταστρατήγηση κάθε εννοίας δικαίου, πολιτικού και εκκλησιαστικού, στην τελευταία της συνεδρία η Ιεραρχία της Σερβικής Εκκλησίας, με ισχνή πλειοψηφία, απομάκρυνε τον επίσκοπο Αρτέμιο από την επαρχία του, χωρίς να του στερήσει την αρχιερωσύνη, τον εκήρυξε δηλαδή έκπτωτο από τον θρόνο του, και ας ορί¬ζουν οι ιεροί κανόνες ότι δεν μπορεί να αφαιρεθεί από τον επίσκοπο η επισκοπή, προτού να ολοκληρωθεί και τελεσιδικήσει η κατ’ αυτού δικαστική διαδικασία… Περιφέρεται ήδη ανέστιος και εξόριστος, αναζητώντας φιλοξενία σε κάποια επισκοπή»
2. «Χειρότερος είναι ο διωγμός εναντίον του στενού συνεργάτου του Αρτεμίου, πρωτοσυγκέλλου Συμεών. Διατύπωσαν ψεύτικες κατηγορίες εναντίον του, ότι δήθεν καταχράσθηκε μεγάλα χρηματικά ποσά που συγκεντρώθηκαν», παρόλο που ο μόνος αρμόδιος «επίσκοπος Αρτέμιος διαβεβαιώνει πώς ό,τι έπραξε ο Συμεών το έπραξε με ιδική του εντολή και πώς για όλες τις δαπάνες υπάρχουν τα αντίστοιχα δικαιολογητικά. «Έτσι με την κατηγορία της καταχρήσεως χρημάτων και με την ίδια πρωτοφανή διαδικασία, χωρίς δίκη και απολογία, ο αρχιμανδρίτης Συμεών, που ετοιμάζει στην Θεσσαλονίκη την διδακτορική του διατριβή υπό την επίβλεψη του καθηγητού Δημ. Τσελεγγίδη, συνελήφθη με σήμα της Interpol και κρατείται σε Αστυνομικό Τμήμα της Θεσσαλονίκης, μέχρις ότου αποφασισθεί η απορριφθεί από τις ελληνικές δικαστικές και πολιτικές αρχές η έκδοσή του στη Σερβία, για να δικασθεί εκεί για το δήθεν αδίκημα που διέπραξε» (π. Θεόδωρος Ζήσης και thriskeftika.blogspot).
3. Εκείνος που εμπαθώς βάλει κατά του π. Συμεών και ψευδολογεί εναντίον του, είναι ο επισκόπος Αθανάσιος Γιέφτιτς, του οποίου η πρόσφατη συνέντευξη στη romfea.gr στάζει φαρμάκι και δηλητήριο.
Στη συνέντευξη αυτή απάντησε ο π. Συμεών Βιλόφσκι, με θαυμαστή ψυχραιμία, ιερατικό ήθος και ανεξικακία, κονιορτοποιώντας ταυτόχρονα τα σαθρά επιχειρήματα του Επισκόπου Αθανασίου Γιέφτιτς, πνευματικού τέκνου του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς και άλλοτε θαυμαζόμενου για την θεολογική του κατάρτηση.
Γράφει ο π. Συμεών μεταξύ άλλων ότι: α) Δικάστηκε και καταδικάστηκε πρωτοβαθμίως και δευτεροβαθμίως ερήμην και χωρίς να απολογηθεί, εφόσον είχαν φροντίσει οι πνευματικοί του Πατέρες-Επίσκοποι να συλληφθεί με μόνο υποψίες(!) και αναπόδεικτες (έως σήμερα κατηγορίες) και να βρίσκεται φυλακισμένος στη Θεσσαλονίκη, όταν γινόταν η δίκη του στην Ι. Σύνοδο! Η κατηγορία ήταν περί οικονομικών, τάχα, ατασθαλιών, το ποσό των οποίων πότε γινόταν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και πότε εσυρρικνούτο στις 70.000 ευρώ! β) Δέχτηκαν να παίξουν τον ρόλο του δικαστή οι ίδιοι οι κατήγοροί του! γ) Δεν υπάρχαν μάρτυρες κατηγορίας! δ) Ο κύριος κατήγορός του Επίσκοπος Αθανάσιος, δηλώνει την μία ποινή που του επεβλήθη από το Συνοδικό δικαστήριο, την ποινή της καθαιρέσεως, αποκρύπτων ότι του επέβαλαν άλλες δύο ποινές, αποσχηματισμό και αφορισμό!!! Τούτο, βέβαια, το απαγορεύουν ρητά οι Ιεροί Κανόνες: «Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος επι κλοπή, αλούς καθαιρείσθω, και μη αφοριζέσθω» και το αποκρύπτει ο Επίσκοπος, για να αποκρύψει και την εμπάθεια και το μένος που επέδειξε η Αγία και Ιερά Σύνοδος εναντίον του. ε) Ο Σεβ/τος Μητροπολίτης πρ. Ερζεγοβίνης Αθανάσιος Γιέφτιτς, ισχυρίζεται ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, χαρακτήρισε ψεύτη τον π. Συμεών. Όμως, ο Πειραιώς με επιστολή του προς τον π. Συμεών διαψεύδει τον πρ. Ερζεγοβίνης!
Τούτο δείχνει ότι οι λόγοι είναι θεολογικοί, ενδοσυνοδικοί, πρωτίστως, και σε δεύτερη μοίρα οικονομικοί, αφού δεν αναφέρεται κανένα συγκεκριμένο στοιχείο οικονομικών ατασθαλιών.
Ελπίζουμε, και όσων θα είμαστε παρόντες αύριο στον Άρειο Πάγο στην εκδίκαση της υποθέσεως του π. Συμεών και όσων θα είναι απόντες τω σώματι, αλλά παρόντες και προσευχόμενοι τω πνεύματι, θα ικανοποιηθεί το αίσθημα της δικαιοσύνης από τους λειτουργούς της ελληνικής δικαιοσύνης και θα ντραπούμε άλλη μια φορά κάνοντας την σύγκριση και διαπιστώνοντας την απουσία συνειδήσεως δικαίου και απουσία χάριτος από τους εκκλησιαστικούς δικαστές κατά τα τελευταία ιδίως χρόνια.
Θεσσαλονίκη, 5 Ιουλίου 2010
Γιὰ τὴν «Φιλορθόδοξο Ἕνωσι “Κοσµᾶς Φλαµιᾶτος”»
Ὁ Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
Ὁ Γραµµατέας Παναγιώτης Σηµάτης
______________________________________________
* (Για περισσότερες πληροφορίες στις ιστοσελίδες:
http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=13670,
http://www.apotixisi.blogspot.com/2010/06/sisatovac-27-2010-raska-artemije.html#comments,
http://aktines.blogspot.com/2010/06/blog-post_3393.html,
http://thriskeftika.blogspot.com/2010/06/blog-post_15.html
http://www.romfea.gr/component/content/article/13/5287-Συμεών-Βιλόφκσκι3a-22Οι-κατηγορίες-εναντίον-μου22.
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΡΗΜΙΤΟΥ ΑΣΚΗΤΟΥ (3η)
Ἀδέλφια μου,
μέ πόνο παρακολουθῶ τό δράμα τῆς Ἐκκλησίας μας στήν χώρα σας.
Στό νοῦ μοῦ ἔρχεται ἡ ἀνομία καί ἡ ἁμαρτία τοῦ Δαυίδ!
Καί σκέφτομαι αὐτούς πού δολοφόνησαν τόν Πατέρα σας, τόν σύγχρονο ἅγιο τῆς Σερβίας, τό ἀληθινό τέκνο τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου.
Ἦρθε ὁ δολοφόνος χωρίς ντροπή.
Ἦρθε καί ζήτησε ἀπό σᾶς, τά παιδιά τοῦ θύματός του, νά τόν δεχθεῖτε σάν πατέρα σας.
Σκέφτομαι, ἆραγε θά ὑπάρξει κάποτε μετάνοια, ὅπως ἐκείνη τοῦ Δαυίδ, γιά νά γράψει καί αὐτός κάποιον ψαλμό γεμᾶτο δάκρυα καί συντριβή;!!!
Αὐτός ὅμως προχώρησε ἀκόμη παραπέρα.
Γεμᾶτος θράσος παρουσιάστηκε μπροστά σας (στά παιδιά τοῦ θύματος).
Καί ἀπαίτησε λέγοντας:
«Ἐγώ τώρα εἶμαι ὁ πατέρας σας. Ἐμένα θ᾿ ἀκοῦτε καί ἐμένα θά συμβουλεύεσθε».
Μέ τά χέρια ματωμένα ἀπό τό αἷμα τοῦ ἀθώου Πατέρα, μέ πρόσωπο ἐγκληματικό, τόν ἔστειλε ἡ σπεῖρα νά βιάσει τήν Μάνα καί νά γίνει δικός σας Πατέρας!!!
Ἐσεῖς ὅμως, ἀδέλφια μου, ἀρνηθήκατε, ὅπως ἦταν φυσικό, καί ἐκεῖνος, ἀφοῦ ἀπείλησε καί πλήγωσε καί ἔθυσε, γέμισε ἀντάρα τά μοναστήρια.
Καί τέλος ἔφυγε μέ σκυμμένο τό κεφάλι χωρίς μετάνοια καί συντριβή συνεχίζοντας νά σᾶς κατηγορεῖ, γιατί δέν τόν ὑπακούσατε.
Ἔτσι παραιτήθηκε ὁ πρῶτος ἀδελφοκτόνος.
Ἔκαμαν συμβούλιο πάλι οἱ ἀδελφοκτόνοι καί ἀπεφάσισαν νά στείλουν τόν ἄλλο ἀδελφό τοῦ θύματος, τόν Ἀμφιλόχιον.
Ἔστησε καί αὐτός τό ἴδιο σκηνικό κρατώντας στό χέρι του ἀμφιλόχιον ἀκόντιο, ὅρμηξε ἐναντίον τῶν ὀρφανῶν.
Βιάστηκε νά σᾶς πείσει νά βιάσει τήν χήρα μάνα καί νά γίνει πατέρας σας.
Καί σεῖς, ἀδέλφια μου, σταθήκατε ὄρθιοι καί ἀρνηθήκατε.
Ἐγκαταλείψατε τόν τόπο γιά νά κρατήσετε τόν τρόπο καί ζεῖτε τώρα τήν ξενιτιά.
Φύγατε ἀκολουθώντας τόν Πατέρα.
Πόσο ἀξιέπαινοι σταθήκατε!
Γνήσια παιδιά ἀληθινοῦ Πατέρα!
Κρατώντας τήν ἀλήθεια στήν καρδιά καί τήν ἀγάπη στόν Πατέρα, τόν ἀκολουθήσατε στήν ἐξορία, ἐγκαταλείποντας τόν τόπο πού γεννηθήκατε πνευματικά.
Σᾶς φιλῶ ὅλους σάν ἁγίους καί σᾶς ἱκετεύω νά δέεσθε καί γιά μένα, σύγχρονοι ὁμολογηταί.
Στό νοῦ μοῦ φέρνετε τούς λόγους τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πού βλέπουμε νά τούς βιώνετε ἀληθινά:
«ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καί σπηλαίοις καί ταῖς ὁπαῖς τῆς γῆς, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι».
Ὁ Θεός νά σᾶς σκεπάζει, ἀδέλφια μου.
Ἡ εὐχή τοῦ Πατέρα μαζί σας καί μαζί μας.
Ἀμήν.
(Αναρτίθηκε στο ιστολόγιο thriskeftika.blogspot.com 30/06/2010)
Την οδό αυτή της σκληρής οικουμενιστικής γραμμής ακολουθεί τώρα με υπερβάλλοντα ζήλο ο επίσκοπος Αθανάσιος Γιέφτιτς. Πρωτεργάτης της αντικανονικής «συνταξιοδοτήσεως» του επισκόπου Αρτεμίου και της κατά πάντα αντικανονικής καθαιρέσεως του πρωτοσυγκέλου Συμεών, δεν ικανοποιείται ούτε με την εξορία του Αρτεμίου που ακολούθησε την «συνταξιοδότησή» του, ούτε με τις φυλακίσεις και τις δικαστικές περιπέτειες στις οποίες κατάφερε να περιπλέξει τον πρωτοσύγκελο Συμεών. Με λόγους σκληρούς έρχεται τώρα να κατασυκοφαντήσει τους δύο κληρικούς φορτώνοντας τους με ψευδείς κατηγορίες. Με συκοφαντίες στρέφεται και εναντίον του π. Θεοδώρου Ζήση, σε μια ανεπιτυχή προσπάθεια κατασυκοφάντησης ολόκληρου του αντιοικουμενιστικού αγώνος. Λησμονεί όμως (ή ηθελημένα αποσιωπά;) ο επίσκοπος Αθανάσιος ότι στον αντικοικουμενιστικό αγώνα μετέχουν όχι μόνο οι τρεις αυτοί κληρικοί αλλά πλήθος επισκόπων, κληρικών, μοναχών και λαϊκών. Πολλοί από αυτούς υπέγραψαν την «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού» αλλά και πολλοί άλλοι που δεν υπέγραψαν αγρυπνούν διαφωνούντες κάθετα τόσο με τη φιλοπαπική στροφή της επισήμου Σερβικής Εκκλησίας όσο και με τις σκληρές διώξεις εναντίον του επισκόπου Αρτεμίου και του π. Συμεών σήμερα και εναντίον του π. Θεοδώρου Ζήση κατά το παρελθόν. Η σκληρή γλώσσα και πρακτική των οικουμενιστών δεν φοβίζει τον πιστό κλήρο και λαό. Αντιθέτως αποκαλύπτει την πνευματική τους κενότητα και οδηγεί σε μεγαλύτερη εγρήγορση τους πιστούς που πορεύονται «επόμενοι τοις αγίοις Πατράσι» και όχι συμμορφούμενοι με τα κελεύσματα του υπηρετούντος τη Νέα Τάξη οικουμενισμού.
http://orthodox-watch.blogspot.com/2010/07/blog-post_9271.html
Πρόκειται για ένα κείμενο σοβαρώτατου πνευματικού προβληματισμού πάνω στο μείζονος σωτηριολογικής αλλά και κοινωνικής σημασίας ζήτημα της επιβολής κατοχής και χρήσης της λεγομένης «Κάρτας του Πολίτη».Πριν δοθεί ως επιστολή προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, το κείμενο ετέθη στη κρίση πλείστων Αγιορειτών Πατέρων ώστε με τις παρατηρήσεις τους και τις συμβουλές τους να εμπλουτισθεί με τον απαιτούμενο για τις περιστάσεις συναινετικό τους και ωφέλιμο λόγο.
Μᾶλλον γιά πολλούς ἀνάμεσά σας αὐτό τό τσίπ εἶναι κάτι ἀσήμαντο ἀλλά πίσω ἀπό αὐτό τό σύστημα πού καταγράφει τούς ἀνθρώπους καί περιέχει ὅλα τά δεδομένα (πληροφορίες) κρύβεται μία ὁλόκληρη δικτατορία, ἕνα δαιμονικό σχέδιο, μέσῳ τοῦ ὁποίου δέχεσαι νά πουλήσεις τήν ψυχή σου στό διάβολο. Ἡ καταγραφή τῶν ἀνθρώπων, ὅπως κάνουμε μέ τά ζῶᾳ, εἶναι τό πρῶτο βῆμα ἀπό τά μέτρα πού παίρνουν γιά νά ἐλέγχουν ἀπόλυτα τόν ἄνθρωπο».(Anavaseis.blogspot.com)
α. λόγῳ τῆς ὕπαρξης πολλῶν, ἀκόμα καί ἐντός τῶν κόλπων της, οἱ ὁποῖοι ἀφελῶς ἤ πονηρῶς ἰσχυρίζονται ὅτι, ναί μέν κάποτε ἡ Ἐκκλησία εἶχε ἀντιδράσει, ὅμως τώρα δέν διαφωνεῖ, ἀλλά σιωπηρῶς συμφωνεῖ, ἤ τοῦλάχιστον ἀνέχεται καί οἰκονομεῖ. Δίνουν ἔτσι τήν ἐντύπωση ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι σάν τόν «φοῦρνο τοῦ Χότζα» καί ἔχει τή δουλοπρέπεια νά στρέφεται – ἀκόμα καί σέ θέματα πίστεως – ἀνάλογα πρός τίς ἑκάστοτε πιέσεις ἤ ἀνταλλάγματα.β. Λόγῳ τῆς ἀκάθεκτης ὁρμῆς καί βίας τῆς Πολιτείας νά ἐπιβάλει μαζικά ὅ,τι ἀπό τό 1986 (πρβλ. νόμο 1599/1986 τοῦ ὑπουργοῦ Κουτσόγιωργα) ἀναγκαζόταν ἀπό τήν στάση τῆς Ἐκκλησίας νά «παγώνει» καί νά ἀναβάλει, ἐκμεταλλευόμενη τώρα τήν οἰκονομική κρίση ἀλλά καί τή σιγή τῆς Ἐκκλησίας.
Λεόντιος Διονυσίου
06/07/2010 | Του Άδωνη Παλληκαρίδη, simerini/news/local/283412
Νέα πρόκληση του Αττίλα στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο. Η λεγόμενη αστυνομία του ψευδοκράτους ειδοποίησε την Εκκλησιαστική Επιτροπή και τον οικονόμο Παπαζαχαρία, ότι στο εξής η εκκλησία της Αγίας Τριάδας δεν θα λειτουργείται. «Μια εκκλησία σας φτάνει», είπαν στους εγκλωβισμένους.
Εκφράζονται απ’ όλους φόβοι ότι οι κατακτητές θα σιγήσουν άλλη μια εκκλησία και πολύ πιθανόν να τη μετατρέψουν σε τζαμί ή μουσείο.
http://aktines.blogspot.com/2010/07/blog-post_9352.html
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
==================
Δεν έχω πρόθεση να μπλέξω τον καλό αναγνώστη με θεολογικούς, φιλοσοφικούς και επιστημονικούς ορισμούς, ούτε να αναφερθώ στις αθειστικές φιλοσοφικές σχολές της ευρωπαικής διανόησης των Φώυερμπαχ, Μαρξ, Φρόυντ, Νίτσε, κτλ., επειδή η αθεία που συναντούμε στις μέρες μας, κατά το πλείστον, στο περιβάλλον μας, δεν είναι αυτής της μορφής.
Θα σας απασχολήσω με το πρόβλημα της αθείας, όπως το έζησα στο χώρο της παιδείας και της κοινωνίας που κινούμαι. Εχω την ισχυρή πεποίθηση ότι μονάχα αυτά που μαθαίνει κάποιος εμπειρικά έχουν κάποια αξία και όχι κάποιες θεωρίες που ανακαλύπτει τις ώρες της μελέτης ή της περισυλλογής του. Οχι ότι η μελέτη ή η περισυλλογή δεν βοηθούν. Η πρώτη έχει τεράστια σημασία επειδή κωδικοποιεί τις εμπειρίες της συνολικής σοφίας των ανθρώπων και καταγράφει τις υψηλής εμβελείας συλλήψεις των ιδιαίτερα προικισμένων ανθρώπων. Οσο για την περισυλλογή είναι κεφαλαιώδους σημασίας διότι στρέφει τον άνθρωπο προς τον εαυτό του για να αξιολογήσει τις εμπειρίες της εξωτερικής του περιπλάνησης.
Ολες οι πιο πάνω όμως αναγκαιότατες διεργασίες συνιστούν τη θεωρητική κάλυψη των πραγμάτων. Είναι τα “in vitro” εργαστηριακά πειράματα, όπως τα αποκαλούν οι γιατροί, τα οποία αν δεν αποδειχθούν αποτελεσματικά “in vivo”, δηλαδή από τη θεραπευτική τους ιδιότητα στους ασθενείς που τα χρησιμοποιούν, δεν είναι σε τελική ανάλυση τα φάρμακα που χρειαζόμαστε.
Για να διαγνώσουμε το φαινόμενο της αθείας θα χρειαστεί να ξεκαθαρίσουμε τις ακόλουθες πέντε έννοιες:
α) Αγνωστικιστής,
β) Αντίθεος,
γ) Δειστής,
δ) Βιταλιστής, και
ε) Α-Θεος.
Ας πάρουμε τους όρους με τη σειρά.
Ο ΑΓΝΩΣΤΙΚΙΣΤΗΣ
____________
α) Ο “Αγνωστικιστής” είναι ψυχρός, ήρεμος και λογικός στην αντιμετώπιση της αθείας του. Δεν έχει εμφανή εμπάθεια κατά του Θεού και ούτε σαρκάζει τα θεία, αλλά απλώς ομολογεί: – Αγνοώ το Θεό. Δεν Τον συνάντησα ποτέ μου, αλλά παρά το γεγονός ότι οργάνωσα τη ζωή μου ως να μην υπάρχει Θεός, αν τυχόν υπάρχει, είμαι ανοικτός και πρόθυμος για τη μεγάλη αυτή στιγμή. Οι γνήσιοι αγνωστικιστές είναι συνήθως μια ελάχιστη μερίδα ανθρώπων, κάτοχοι ευρείας παιδείας, ισορροπημένες προσωπικότητες και άτομα υψηλού δείκτη νοημοσύνης. Η συζήτηση μαζί τους μπορεί να γίνει σε πολύ νηφάλιους τόνους, αλλά η μεταστροφή τους στην πίστη απαιτεί κυριολεκτικά την άμεση και συγκεκριμένη επέμβαση του Θεού.
Ο ΑΝΤΙΘΕΟΣ
______________
β) Ο “Αντίθεος” είναι αυτός που κατά βάθος πιστεύει (τις περισσότερες φορές πιο πολύ από αυτούς που θεωρούμε πιστούς), αλλά ο οποίος έχει μια πολύ λανθασμένη προσέγγιση στο θέμα της πίστης. Ο “Αντίθεος” συνήθως βρίζει, χλευάζει, βλασφημεί, ειρωνεύεται και τσακώνεται με το Θεό, επειδή έχει κάποια προβλήματα μαζί Του, είτε για κάποια προσωπικά, οικογενειακά, είτε άλλης φύσεως θέματα που τον βασανίζουν. Πρόκειται συνήθως για άνθρωπο που δεν δέχεται να σηκώσει το σταυρό που του έδωσε ο Θεός με υπομονή και καρτερία και γι’ αυτό τηρεί απέναντί Του εχθρική στάση και πεισμώνει σαν μικρό παιδί που κάνει αταξίες και τιμωρείται. Ετσι επειδή είναι χολωμένο δεν δέχεται να πάρει λ..χ.. το παγωτό ή τη σοκολάτα που του προσφέρουν οι γονείς του με αποτέλεσμα να αυτοτιμωρείται για το πείσμα που δείχνει.
Χαρακτηριστικό δείγμα “Αντίθεου” αποτελεί ο παγκοσμίου φήμης νεοέλληνας λογοτέχνης Νίκος Καζαντζάκης την πνευματική παθολογία του οποίου θα ήταν ενδιαφέρον να αναλύσουμε σε προσεχές άρθρο.
Ο «ΔΕΙΣΤΗΣ»
_______________
γ) Ο “Δειστής” (η λέξη παράγεται από τη λατινικό όρο deus, που σημαίνει Θεός) είναι αυτός που πιστεύει ότι υπάρχει Θεός δημιουργός του κόσμου, αλλά ο οποίος δεν ζητά από τα πλάσματά Του να Τον λατρεύσουν και να προσαρμόσουν τη ζωή τους σύμφωνα με το θέλημά Του. Πρόκειται δηλαδή για άνθρωπο που δεν πιστεύει με τη θρησκευτική έννοια του όρου, αλλά γι’ αυτόν που έρχεται να απαντήσει με τη φιλοσοφική αρχή του αιτίου – αιτιατού το ερώτημα της δημιουργίας του κόσμου.
Ο «ΒΙΤΑΛΙΣΤΗΣ»
______________
δ) Ο “Βιταλιστής” (ο όρος ετυμολογείται από το Λατινική λέξη vita που σημαίνει ζωή) είναι εκείνος που πιστεύει ότι η ζωή είναι αυτοσκοπός, διότι έχει μέσα της το “τέλος” (στα αρχαία Ελληνικά ο όρος αυτός σημαίνει το σκοπό), για τον οποίο υπάρχει ο άνθρωπος.
Αναφερόμαστε μ’ άλλα λόγια στην “εντελέχεια”, όπως την ονομάζει ο μεγάλος φιλόσοφος της αρχαιότητας Αριστοτέλης. Το “βιταλιστή” τον συναντούμε πολλές φορές με δειστικές αντιλήψεις. (Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας άλλωστε το ότι για την “εντελέχεια” μίλησε πρώτος ο φιλόσοφος ο οποίος έκανε αναφορά στο “πρώτο κινούν ακίνητο”, δηλαδή ο Αριστοτέλης).
Ο “βιταλιστής” αντιμετωπίζει το θάνατο ως ένα φυσικό γεγονός τον οποίο θεωρεί ως φυσική κατάληξη όλων των ζωντανών οργανισμών και επομένως και της ανθρώπινης ύπαρξης και ως εκ τούτου δεν προσδοκά οποιαδήποτε μορφή ζωής επέκεινα του τάφου. Τέλος,
Ο «Α-ΘΕΟΣ»
____________
ε) Ο “Α – Θεος” (από το “α” το στερητικό και τη λέξη Θεός) είναι αυτός που ζει ως να μην υπάρχει Θεός που προνοεί για τα πλάσματά Του. Ο “Α – Θεος” δεν έχει επίσης καμιά δυσκολία να συμμετέχει στη λατρευτική ζωή της θρησκείας που ανήκει, ούτε να δέχεται θεωρητικά τη δογματική της διδασκαλία. Στην πράξη όμως ζει ως να μην υπάρχει Θεός. Τον επικαλείται μόνο όταν Τον χρειάζεται για να τον βγάλει από τις δύσκολες περιστάσεις της ζωής του. Τον χρησιμοποιεί σαν deus ex machina (από μηχανής Θεό). Μ’ άλλα λόγια ο Θεός του είναι χρήσιμος για να υπηρετεί το ανθρώπινο θέλημα κι όχι ο άνθρωπος το θεικό.
Ο “Α – Θεός” πιστεύει στην ευσπλαχνία αλλά όχι στη δικαιοσύνη του Θεού επειδή του χρειάζεται ένας βολικός Θεός που θα του επιτρέπει να αμαρτάνει ανενόχλητος. Ο “Α-Θεος” φαντάζεται το Θεό σαν ένα καλόβολο, ασπρομάλλη γεροντάκο, ο οποίος, όπως ακριβώς ο παππούς του, δεν του χαλάει κανένα χατίρι.
Γι’ αυτό το λόγο μόλις κάποιο από τα όνειρα, τις επιδιώξεις, την υγεία, την οικονομική και κοινωνική του επιφάνεια την επαγγελματική του σταδιοδρομία ή την οικογενειακή του ευτυχία απειληθούν προστρέχει στο Θεό για να Τον καλέσει να του τα διασφαλίσει.
Ο “Α – Θεος” δεν είναι όμως σε καμιά περίπτωση διατεθειμένος να προσαρμόσει τη ζωή του σύμφωνα με το θεικό θέλημα. Σύμφωνα με τον εύστοχο χαρακτηρισμό του Αγγλικανού επίσκοπου Robinson, φαντάζεται το Θεό “up there” για να κάνει ανενόχλητος “down here” ότι θέλει. Ο Θεός τη δουλειά Του (που συνίσταται στο να υπηρετεί τα πάθη και τις υλικές μας ανάγκες) και εμείς τη δική μας (ότι ο καθένας μας
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
==================
Ο διάδοχος του Μάο Τσε Τουγκ, Τενγκ Ξιάο Πινγκ, διακρινόταν για τον πραγματισμό του. Εμεινε παροιμιώδης η ρήση του “Δεν έχει σημασία αν η γάτα είναι μαύρη ή άσπρη. Εκείνο που μετρά είναι αν πιάνει ποντίκια.” Με αυτό το απόφθεγμα ήθελε να τονίσει ότι ο στόχος μιας χώρας είναι η ανάπτυξη της οικονομίας της. Δεν έχει σημασία, λοιπόν, αν αυτός μπορεί να επιτευχθεί με το σύστημα της ελεύθερης αγοράς ή της ελεγχόμενης οικονομίας.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ:
__________________
Εφερα στο νου μου αυτή τη ρήση του Κινέζου ηγέτη στη συζήτηση που είχα πρόσφατα με αξιόλογο άνθρωπο που μου μετέφερε πληροφορίες για την ηθική υπόσταση κληρικού. Ο συνομιλητής μου, ένας ευφυής άνθρωπος, έχει μια ιδιότυπη σχέση με την Εκκλησία. Ενώ κοσμοθεωριακά φέρεται να απορρίπτει την πίστη, δεν διακατέχεται από αντιεκκλησιαστικό πνεύμα.
Στη συζήτηση, όμως, που είχαμε, στάθηκε με βαθύ σκεπτικισμό στο θέμα της δυνατότητας του ανθρώπου να ζήσει με αγνότητα. “Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να μείνει κάποιος μακριά από το σεξ σε όλη του τη ζωή”, με ρώτησε. Του απάντησα ότι με τη χάρη του Θεού η εγκράτεια είναι κατορθωτή.
“Με τη χάρη του Θεού…”, επανέλαβε με ένα τρόπο που εξέφραζε με τον πιο ζωντανό τρόπο το βαθύ σκεπτικισμό του. Ηταν σαν να ήθελε να μου πει. “Τι είναι αυτό; Τρώγεται; Πίνεται; Αγοράζεται; Πουλιέται; Παίζεται στο χρηματιστήριο; Μπορεί κανείς να τη δει; Να την ακούσει; Να την αγγίξει; Να τη λύσει ως αλγεβρική ή τριγωνομετρική εξίσωση; Αποδίδεται με γραφική παράσταση;”
Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΩΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ
_____________
Η χάρη του Θεού είναι μια απτή πραγματικότητα στη ζωή της Εκκλησίας.
Οι Αγιοι Προφήτες μιλούν στο λαό του Θεού πάντοτε με την εισαγωγική πρόταση “Τάδε λέγει Κύριος…” Ο Μωυσής είδε στο όρος Σινά τη δόξα του Θεού. Ο πατριάρχης Αβραάμ και οι άλλοι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης συνομιλούσαν με το Θεό με μια προπτωτική αμεσότητα.
Οι Αγιοι Απόστολοι μας μιλούν για τις προσωπικές τους εμπειρίες. Μας διαβεβαιώνουν “γι’ αυτά που άκουσαν, γι’ αυτά που είδαν τα μάτια τους και γι’ αυτά που ψηλάφησαν τα χέρια τους”. Μ’ άλλα λόγια για θέματα για τα οποία έχουν εντελώς προσωπικά βιώματα.
Οι Αγιοι της Εκκλησίας είδαν την άκτιστη δόξα του Θεού και αυτήν καταγράφουν στην ουράνια διδασκαλία τους. Ο Αγιος Σεραφείμ του Σαρώφ, στη συνομιλία του με το Μοτοβίλωφ, μας κληροδότησε μια εύγλωττη μαρτυρία του εμπειρικού χαρακτήρα της ορθόδοξης πνευματικής ζωής.
Η Ορθόδοξη θεολογία είναι εμπειρική. Οχι αποκύημα φαντασίας και στοχασμού. Οι Αγιοι “έπαθαν δεν έμαθαν τα Θεία”.
ΞΕΔΙΨΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ;
__________________
Ο Αγιος Γρηγόριος Νύσσης μας προβληματίζει με το ακόλουθο παράδειγμα. Αν ένας διψασμένος ταξιδιώτης που οδοιπορεί στην έρημο φτάσει σε κάποια όαση και σπεύσει προς την πηγή του νερού για να ξεδιψάσει πλην όμως, αντί να πιει νερό, αρχίζει να περιεργάζεται, να αναλύει και να περιγράφει τις ιδιότητες του νερού, θα σβήσει τη δίψα του;
Αυτό παθαίνουν όσοι περιεργάζονται την πίστη με στοχαστική διάθεση αντί να προπαθούν να αποκτήσουν μια προσωπική πνευματική εμπειρία εφαρμόζοντας στη ζωή τους τις εντολές του Ευαγγελίου. Οσοι προσπαθούν να “μάθουν χωρίς να πάθουν” τα θεία. Οσοι πλησιάζουν το μυστήριο του Θεού με την ψευδαίσθηση ότι στο καλάθι της λογικής μπορεί να χωρέσει η θάλασα. Κι όταν, φυσικά, διαπιστώνουν ότι αυτό είναι αδύνατο καταλήγουν στο αφελές συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει Θεός, δεν υπάρχει χάρη Θεού, κτπ.
Η πίστη είναι προσωπική σχέση και συνάντηση με το Θεό. Η νυμφαγωγία της ψυχής του ανθρώπου προς το Χριστό γίνεται κατά κανόνα μέσω ανθρώπων που Τον γνωρίζουν. Οποιος θέλει να γνωρίσει το Χριστό ζει τη ζωή της Εκκλησίας. Εκεί παρέχεται η χάρη του Θεού κατά το βαθμό της ταπείνωσης, της υπακοής, της συμμετοχής στα μυστήρια της Εκκλησίας και του εν γένει πνευματικού αγώνα του ανθρώπου.
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;
_____________
Ας γίνουμε όμως πιο συγκεκριμένοι στο ερώτημα αν είναι δυνατή η εγκράτεια με τη χάρη του Θεού. Ζήτησα πριν δεκαετίες την καθοδήγηση ενός ενάρετου και έμπειρου πνευματικού, του Αρχιμανδρίτη Γεώργιου, Καθηγούμενου της Μονής Γρηγορίου, για να βοηθήσω τα παιδιά του κατηχητικού στον αγώνα τους να ζήσουν με εγκράτεια. – Να τους πεις, μου είπε, να κάνουν υπακοή στον πνευματικό τους, να είναι ταπεινοί και να μην κατακρίνουν κανένα και να διαβάζουν κάθε βράδυ το απόδειπνο με τους “Χαιρετισμούς” της Παναγίας. Δεν θα αργήσουν οι σαρκικές ορμές να κατευνάσουν και να γαληνέψουν. Αν υπάρχουν, όμως, και μερικοί που έχουν υποδουλωθεί για πολλά χρόνια σ’ αυτά τα πάθη ή αν έχουν φύση ιδιαίτερα επιρρεπή σ’ αυτά, ας κάνουν μια μικρή αγρυπνία 4-5 ωρών (που μπορεί να επαναλάβουν όποτε χρειαστεί) στην οποία να λένε με το κομποσχοίνι “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με”, “Κύριε Ιησού Χριστέ θεράπευσέ με” και θα διαπιστώσουν ότι η χάρη του Θεού θα τους επισκιάσει και θα ζήσουν την ευλογία της εγκράτειας.
Πράγματι μετάφερα σε εκατοντάδες έφηβους που τους δίδασκα θρησκευτικά ή τους έκανα κατηχητικό τις οδηγίες του Αγίου Γέροντα και τα αποτελέσματα, σύμφωνα με τη μαρτυρία των ίδιων των παιδιών, υπήρξαν, σχεδόν στην ολότητά τους, κυριολεκτικά εντυπωσιακά.
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΑΡΗ ΠΩΣ Η ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ;
_______________
Πώς είναι δυνατόν η γενετήσια λειτουργία να τιθασεύεται με το ταπεινό φρόνημα και την προσευχή αν δεν υπάρχει η χάρη του Αγίου Θεού;
Αν κάποιοι θεωρούν τις συμβουλές του π. Γεωργίου εξωπραγματικές γιατί δεν τις δοκιμάζουν πριν τις απορρίψουν;
Ο Τενγκ Ξιάο Πινγκ μας συνθλίβει με τον πραγματισμό του. “ – Αν η γάτα πιάνει ποντίκια”, λέει, πάει να πει ότι κάνει καλή δουλειά!
Αφού ζητούν αποδείξεις ας ακούσουν την προτροπή του Ευαγγελίου. “Ερχου και ίδε”.
Προσωπική εμπειρία και γεύση δεν ζητούν;
Αυτήν ακριβώς τους προσφέρει η Ορθόδοξη Εκκλησία!
«Θεέ μου, ἀπόψε σοῦ ζητάω κάτι ποὺ τὸ θέλω πάρα πολύ. Θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση! Θέλω νὰ πάρω τὴ θέση τῆς τηλεόρασης ποὺ εἶναι στὸ σπίτι μου. Νὰ ἔχω τὸ δικό μου χῶρο. Νὰ ἔχω τὴν οἰκογένειά μου γύρω ἀπὸ ἐμένα. Νὰ μὲ παίρνουν στὰ σοβαρὰ ὅταν μιλάω. Θέλω νὰ εἶμαι τὸ κέντρο τῆς προσοχῆς καὶ νὰ μὲ ἀκοῦνε οἱ ἄλλοι χωρὶς διακοπὲς ἢ ἐρωτήσεις. Θέλω νὰ ἔχω τὴν ἴδια φροντίδα ποὺ ἔχει ἡ τηλεόραση ὅταν δὲν λειτουργεῖ. Ὅταν εἶμαι τηλεόραση, θἄχω τὴν παρέα τοῦ πατέρα μου ὅταν ἔρχεται σπίτι ἀπὸ τὴ δουλειά, ἀκόμα κι ἂν εἶναι κουρασμένος. Καὶ θέλω τὴ μαμά μου νὰ μὲ θέλει ὅταν εἶναι λυπημένη καὶ στενοχωρημένη, ἀντί νὰ μὲ ἀγνοεῖ… Θέλω τ΄ ἀδέλφια μου νὰ μαλώνουν γιὰ τὸ ποιὸς θὰ περνάει ὧρες μαζί μου. Θέλω νὰ νοιώθω ὅτι ἡ οἰκογένειά μου ἀφήνει τὰ πάντα στὴν ἄκρη, πότε – πότε, μόνο γιὰ νὰ περάσει λίγο χρόνο μὲ μένα. Καὶ τὸ τελευταῖο, κάνε με ἔτσι ὥστε νὰ τοὺς κάνω ὅλους εὐτυχισμένους καὶ χαρούμενους.
Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο νὰ γίνω σὰν μιὰ τηλεόραση!»
Τὴ δασκάλα ποὺ τὴν διάβασε (καθὼς βαθμολογοῦσε) τὴν ἔκανε νὰ κλάψει. Ὁ σύζυγός της ποὺ μόλις εἶχε μπεῖ στὸ σπίτι, τὴ ρώτησε: «τὶ συμβαίνει;» Αὐτὴ ἀπάντησε: «Διάβασε αὐτὴ τὴν ἔκθεση, τὴν ἔχει γράψει ἕνας μαθητής μου». Ὁ σύζυγος εἶπε: «Τὸ καημένο τὸ παιδί. Τὶ ἀδιάφοροι γονεῖς εἶναι αὐτοί!» Τότε αὐτὴ τὸν κοίταξε καὶ εἶπε: «Αὐτὴ ἡ ἔκθεση εἶναι τοῦ γιοῦ μας!..»
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
Θα ήταν πραγματικά παράλειψη αν ολοκληρώναμε την αναίρεση των αστοχων δηλώσεων του κ. Νίκου Νικολαίδη Καθηγητή της Πατρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντή των Μητροπόλεων Εκκλησιαστικής Διακονίας των Μητροπόλεων Ταμασού και Κύκκου στην συνέντευξη που έδωσε στο ΡΙΚ 3 αναφορικά με τις διαφορές Ορθοδοξίας και Παπισμού χωρίς να αναφερθούμε στις περι σχέσεων του αντρογύνου απόψεις που εξέθεσε.
ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ
_____________
Είδαμε σε προηγούμενα άρθρα τις ατυχέστατες δηλώσεις του κ. Καθηγητού αναφορικά με την επίσκεψη του Πάπα και τις διαφορές Ορθοδόξων και Παπικών. Η όλη του προπάθεια αποσκοπούσε να δικαιολογήσει την Παπική επίσκεψη και να οριοθετήσει τις διαφορές Ορθοδοξίας και Παπισμού μέ τρόπο ώστε να δίνεται η εντύπωση ότι υπάρχουν μεν διαφορές αλλά δεν είναι πολλές ή μεγάλες και σε κάθε περίπτωση ΟΛΟΙ οι ορθόδοξοι αντιπρόσωποι πηγαίνουν στους διαλόγους για να ομολογήσουν την αλήθεια της Ορθοδοξίας!!! Η παρουσία δηλαδή του κ. Νικολαίδη στην εκπομπή εξυπηρετούσε καθαρά προπαγανδιστικούς σκοπούς. Προηγήθηκε η παρέμβαση στα Κυπριακά ΜΜΕ του γνωστού νεωτεριστή και Οικουμενιστή θεολόγου κ. Ανδρέα Πιστσιλλίδη η οποία, ως εικός, δημιούργησε πολλές και δικαιολογημένες αντιδράσεις. Γι’ αυτό ο κ. Νικολαίδης ανέλαβε να παίξει πιο επιδέξια το ρόλο του κ. Πιτσιλλίδη ως προπαγανδιστή της επίσκεψης του Πάπα.
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
ΣΤΟΥΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΓΑΜΟΥ
_________________
Δείξαμε με σειρά άρθρων που δημοσιεύσαμε πρόσφατα ότι οι θέσεις του κ. Νικολαίδη υπήρξαν ατυχέστατες και προπαγανδιστικές. Ο καταπέλτης, όμως, εναντίον των θέσεων του κ. Νικολαίδη προσφέρθηκε από τους ίδιους τους Παπικούς οι οποίοι απροκάλυπτα μόλις χθες ομολόγησαν δημόσια ότι ορισμένοι ορθόδοξοι αντιπρόσωποι (Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας και Μεσσηνίας Χρυσόστομος), όχι μόνον δεν ομολογούν την Ορθοδοξία στους διαλόγους αλλά ορισμένοι από αυτούς είναι οι άνθρωποι μέσω των οποίων προωθούν την εκκλησιολογία της Β΄Βατικάνειας Συνόδου ως πρότυπο για την ένωση Ορθοδοξίας και Παπισμού!!! Ισχυρότερο κόλαφο εναντίον του κίβδηλου πιστοποιητικού Ορθοδοξίας που έσπευσε αυτοβούλως ο κ. Νικολαίδης να δώσει σε ΟΛΟΥΣ τους ορθόδοξους εκπροσώπους στο διάλογο δεν μπορούσε να υπάρξει αφού τόσο κυνικά οι Παπικοί αποκαλύπτουν το ακριβώς αντίθετο από ότι ο ίδιος ισχυρίζεται.
Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ
_______________
Ας σημειωθεί μάλιστα ότι ο Οικουμενιστής, Νεοβαρλααμίτης και νεωτεριστής Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος τυγχάνει συνάδελφος του κ. Νικολαίδη στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και γι’ αυτό είναι αδύνατο να μη γνώριζε τις συγκρητιστικές, νεωτεριστικές, οικουμενιστικές και μειοδοτικές για την αλήθεια της Εκκλησίας απόψεις του Σεβαμότατου. Παρόλα αυτά επειδή ο σκοπός του στην εκπομπή ήταν να συσκοτίσει την αλήθεια και να παραπλανήσει τους πιστούς για να δικαιολογήσει την παπική επίσκεψη δεν δίστασε να δώσει πιστοποιητικό Ορθοδοξίας στο Μεσσηνίας ο οποίος στη Σύνοδο της Ιεραρχίας είπε ότι η “Εκκλησία είναι διαιρεμένη” και ο οποίος πήρε δημόσια τα εύσημα των Παπικών επειδή προωθεί την παπική εκκλησιολογία ως πρότυπο ενώσεως Παπισμού και Ορθοδοξίας!!!
ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΚΝΟΓΟΝΙΑ
______________
Πέραν όμως αυτών – και πολλών άλλων – αστοχιών του κ. Νικολαίδη για πολλά θέματα πρέπει να πούμε λίγα λόγια για τις απόψεις του για το θέμα της τεκνογονίας επειδή ισχυρίστηκε ότι το θέμα της πολυτεκνίας και των σχέσεων του αντρογύνου στο γάμο το συζητά ο καθένας με τον πνευματικό του.
Οντως! Πολύ “βολική” απάντηση για να δικαιολογηθεί η αποφυγή τεκνογονίας και να αυτονομηθεί η συζυγική ζωή από το νόμο του Ευαγγελίου! Αλλά μήπως το θέμα της νηστείας δεν το συζητά ο καθένας με τον πνευματικό του; Το ίδιο και της προσευχής που κάνει καθ’ εκάστην! Και της φιλανθρωπίας το ίδιο. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί ούτε το “αδιαλείπτως προσεύχεσθε”, ούτε τις νηστείες της Εκκλησίας, ούτε την ανάγκη ο άνθρωπος να μη συνάγει πλούτο “όπου ούτε σης και βρώσις αφανίζει και κλέπται διορύσσουσι και κλέπτουσι”, ούτε τη διδασκαλία της Εκκλησίας ότι οι σαρκικές σχέσεις ευλογούνται στο γάμο με σκοπό την τεκνογονία.
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
____________
Ασφαλώς και οι πνευματικοί εφαρμόζουν – και πρέπει να εφαρμόζουν – “οικονομία” στο εξομολογητήριο, αφού ο σκοπός της Εκκλησίας είναι να διαχειρίζεται – να “οικονομεί” – τη σωτηρία των ανθρώπων.
Γι’ αυτό άλλωστε και η συλλογή των Ιερών Κανόνων ονομάζεται “Πηδάλιον”, δηλαδή τιμόνι, για να μπορούν οι πνευματικοί να το στρίβουν δεξιά και αριστερά για να βοηθούν τους πιστούς να αποφεύγουν τους υφάλους και τους σκοπέλους της πνευματικής οδοιπορίας.
Η “οικονομία” όμως δόθηκε για τη σωτηρία. “Οικονομητέον ένθα ου παρανομητέον” μας διδάσκει ο Αγιος Νικόλαος ο Μυστικός. Χρησιμοποιείται ως όπλο για να καθαιρεθούν τα οχυρώματα του Διαβόλου. Οι πνευματικοί “οικονομούν” τον άνθρωπο για να τον βοηθήσουν να φτάσει στο ήθος της Εκκλησίας. Δεν χρησιμοποιούν την “οικονομία” για να κατεβάσουν τους Κανόνες (δηλαδή τα μέτρα) στο επίπεδο του πεπτωκότος ανθρώπου αλλά για να ανεβάσουν τον άνθρωπο στο ύψος του Κανόνα (του μέτρου) που έθεσε ο Θεός και νομολόγησαν οι Αγιοι Πατέρες στις Οικουμενικές συνόδους και στα θεόσοφά τους συγγράμματα.
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΤΕΚΝΟΓΟΝΙΑΣ
______________
Αλλά πέραν της άστοχης θεολογικά απάντησης του κ. Νικολαίδη αναφορικά με το θέμα πρέπει να επισημανθεί ότι στην Κύπρο, δυστυχώς, ως μη όφειλε, την τελευταία περίπου εικοσιπενταετία εφαρμόζεται και κηρύττεται μια αντιευαγγελική πρακτική από πολλούς κληρικούς οι οποίοι αναίρεσαν το νόμο του Θεού και τον αντικατέστησαν με εντάλματα ανθρώπων. Διδάσκουν την απόλυτη ελευθερία στις σχέσεις του αντρογύνου και έχουν την αναισχυντία μάλιστα να επικαλούνται τον “Γέροντα” τους ως αυθεντία που υπέρκειται της πατερικής διδασκαλίας!!!
Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ
_______________
Για την αντιευαγγελική αυτή τάση θα αναφερθούμε, συν Θεώ, στο μέλλον. Δεν μπορώ, όμως, να μην επισημάνω την ευθύνη του κ. Νικολαίδη να καλύψει την αντιχριστιανική αυτή διδασκαλία με την πονηρή πρόταση “ο καθένας λύνει το θέμα με τον πνευματικό του” αφού γνωρίζει ότι υπάρχει πολυάριθμη και κατευθυνόμενη πολυμελής ομάδα πνευματικών που διδάσκει τα ακριβώς αντίθετα από ότι ο Χριστός και η Εκκλησία μας παρέδωσε.
Περιπίπτει δηλαδή ο κ. Νικολαίδης στο ίδιο σφάλμα που έπεσε όταν έδωσε πιστοποιητικά ορθοδοξίας στο Μεσσηνίας. Ενώ γνωρίζει ότι εχει λίαν βεβαρυμένο δογματικό μητρώο του έδωσε πιστοποιητικά ορθοδοξίας!!! Ετσι και τώρα! Ενώ γνωρίζει ότι υπάρχει ολόκληρη σχολή πνευματικών στην Κύπρο που διδάσκει αντιχριστιανικές πρακτικές για τις σχέσεις του αντρογύνου, αποσιωπά τη διδασκαλία της Εκκλησίας και παραπέμπει ακολούθως τον καθένα στον πνευματικό που τον αναπαύει έτσι ώστε να υποβοηθήσει τη συνέχιση της αντιευαγγελικής πρακτικής.
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
Στο πρόσφατο άρθρο του “Από τον Κάσπερ στον Κοχ” ο Νατ Ντα Πόλις, ομολογεί με απίστευτο κυνισμό ότι ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας και ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος είναι οι “άνθρωποί” του Βατικανού στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Είναι τα όργανα του Παπισμού που προσπαθούν να εμπεδώσουν σε ορθόδοξο έδαφος την προδοτική συμφωνία του Μπαλαμάντ που θεωρεί τον Παπισμό και την Ορθοδοξία “αδελφές Εκκλησίες” με έγκυρα μυστήρια.
Ταυτόχρονα το άρθρο μας ξεκαθαρίζει ότι το κοινό κείμενο της μικτής επιτροπής της Ραβέννας, όπως και η προδοτική για την Ορθοδοξία συμφωνία του Μπαλαμάντ, εκφράζουν την εκκλησιολογία της Β΄ Βατικάνειας Συνόδου και στοχεύουν στον εξουνιτισμό των Ορθοδόξων.
Εντούτοις ο μεν Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας είναι ο “ορθόδοξος” συμπρόεδρος της μικτής επιτροπής Ορθοδόξων και Παπικών και ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος ο εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος στο διάλογο με τους Παπικούς!!!
Ελπίζω ότι όλοι να έχουν αντιληφθεί πια την κεφαλαιώδη σημασία:
1.) Της επίσημης καταδίκης της συμφωνίας του Μπαλαμάντ από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες.
2.) Την καταδίκη του αιρετικού εκκλησιολογικού κειμένου της Ραβέννας από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες.
3.) Την ανάγκη να αξιολογηθεί συνοδικά και να καταδικαστεί ως αίρεση η λεγόμενη “Βαπτισματική θεολογία” του Μητροπολίτη Ιωάννη Ζηζιούλα η οποία προωθεί την εκκλησιολογία της Β΄ Βατικάνειας Συνόδου (αλλά και του Λάμπεθ) σε ορθόδοξο έδαφος.
4.) Την ανάγκη να αντικατασταθούν ΑΜΕΣΩΣ από τους διαλόγους οι μειοδότες σε θέματα πίστεως Μητροπολίτες Περγάμου Ιωάννης και Μεσσηνίας Χρυσόστομος, και
5.) Την ανάγκη να κληθούν οι Μητροπολίτες Περγάμου Ιωάννης και Μεσσηνίας Χρυσόστομος, αλλά και ο Αυστραλίας Στυλιανός να λογοδοτήσουν για τις αιρετικές θεολογικές θέσεις που εκφράζουν με δηλώσεις, ομιλίες, άρθρα και βιβλία τους καθώς και για τη συνομολόγηση προδοτικών συμφωνιών και για την υπογραφή κακόδοξων κοινών κειμένων με τους Παπικούς.
“Θα σας παρακαλούσα να το δημοσιεύσετε και να το προβάλετε όσο περισσότερο μπορείτε. Είναι το γράμμα ενος αδελφικού μου φίλου που σε λιγες μερες θα μπει στην φυλακή… Πάλεψε για πάνω από 10 χρόνια με τον καρκίνο στα οστά και τον κέρδισε, αλλά την κρατική αδικία δεν μπορεί να την κερδίσει και δεν δεχεται ούτε να πληρώσουμε για αυτόν οι φίλοι του. Τουλάχιστον ας γίνει για άλλη μια φορά γνωστό σε τι κράτος ζούμε ποιους τιμωρούν μπας και ξυπνήσουμε.”
αναρτήθηκε στο http://troktiko.blogspot.com/2010/06/blog-post_4559.html
Finis Grecia!
Γέροντα, ακούγεται όλο και συχνότερα το επιχείρημα ότι λόγω της δυσκολίας της ελληνικής γλώσσης, οι μαθητές αφιερώνουν πολύ χρόνο και κόπο για την εκμάθησί της, ενώ θα μπορούσαν να διδάσκωνται τα αγγλικά και άλλες επίκαιρες γνώσεις πιο χρήσιμες για την επιβίωσί τους στην εποχή μας.
– Εάν αρνηθούμε και καταργήσουμε την ελληνική γλώσσα, κόβουμε κάθε γέφυρα με το παρελθόν μας. Αποσπώμεθα από τις ρίζες μας. Μετά από μερικές δεκαετίες θα εμφανιζώμεθα ως ένας λαός νομάδων, που απέκτησε κρατική υπόστασι και εθνική οντότητα το σωτήριον έτος 1976! Ιστορία τριών χιλιάδων χρόνων ελληνισμού, κλασσικού και βυζαντινού, χριστιανικού, διαγράφεται με μία μονοκονδυλιά. Φαντάσου την κοινωνία μας μετά από 20 και 30 χρόνια, που τα παιδιά τα σημερινά θα είναι τότε η ιθύνουσα τάξις της κοινωνίας. Δεν θα μπορούν να διαβάσουν ούτε Παπαρρηγόπουλο.
Όλη η γραμματεία η μέχρι σήμερον γραφείσα, θα είναι για πολτοποίησι. Αι, τί μεγαλύτερη εθνική συμφορά μπορεί να γίνη απ’ αυτό; Η Μικρασιατική; Είναι μικρή μπροστά σ’ αυτό. Η Κυπριακή; Είναι μικρή επίσης. Το ότι μετά από δύο-τρεις γενεές θα εμφανιζώμεθα τελείως αποκομμένοι από το παρελθόν μας. το παρελθόν μας θα είναι ένα ερμητικά κλεισμένο ντουλάπι, το οποίο κανείς δεν θα μπορή ν’ ανοίξη και να πλησίαση. μία γραμματεία τριών χιλιάδων ετών θα είναι απρόσιτη. Αυτό είναι ασύλληπτα χειρότερο!
Μας πήραν την Μικρά Ασία. Εθνική τραγωδία! Ο ελληνισμός όμως, δόξα τω Θεώ, έμεινε. Θα έλεγα ότι και μεγαλούργησε το 1940-41. Καταλήφθηκε ένα μέρος της Κύπρου. Πονάμε βαθύτατα. Μας πνίγει η αδικία. Δεν χάθηκε όμως ο ελληνισμός. Ο ελληνισμός τείνει να χαθή μ’ αυτά που κάνουμε τώρα. Σ’ αυτή την χοάνη, που λέγεται Ε.Ε., σ’ αυτή την πανσπερμία των εθνών, μετά από λίγο θα μας αφομοιώσουν τελείως. Μετά από λίγο θα καθιερώσουν φωνητική ορθογραφία. Και το επόμενο βήμα θα είναι το λατινικό αλφάβητο. Οπότε, όπως έλεγαν και στο Ζάλογγο, θα ισχύση το «έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά, ραχούλες». Finis Grecia!
Από το βιβλίο του μακαριστού αρχιμανδρίτου Επιφανίου Θεοδωροπούλου
Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα, έκδ. Ι. Ησυχ. Κεχαριτωμένης Τροιζήνος, 2003, σ. 149-150.
_______
Μόνον Θεωρητικὴ ἢ καὶ Πρακτικὴ πρέπει νὰ εἶναι
ἡ Ἀντιμετώπιση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;
Στο μεταξύ πληροφορηθήκαμε με ιδιαίτερη χαρά ότι ο Μητροπολίτης Παροναξίας Καλλίνικος όχι μόνον υπέγραψε το αίτημα για άρση της ακοινωνησίας του Σεβασμιότατου Αττικής που κυκλοφόρησε προ μηνών ο Μητροπολίτης Πειραιώς αλλά και όταν το υπέγραφε ξεκαθάρισε ότι το υπογράφει με την προυπόθεση ότι η άρση θα οδηγήσει σε αποκατάσταση του Σεβασμιότατου στο Θρόνο του.
Στη Σύνοδο μάλιστα της Ιεραρχίας “μεγάλη τη φωνή” διεμαρτυρήθη επειδή η ψηφοφορία γινόταν για την άρση του επιτιμίου της ακοινωνησίας και όχι για την αποκατάσταση στο Θρόνο του. Οταν μάλιστα Μητροπολίτης της Ιεραρχίας του είπε τι θέλεις και μιλάς εσύ που είσαι νέος ιεράρχης του απάντησε ότι αφού οι παλαιοί επίσκοποι σιωπούν μιλάμε εμείς οι νεώτεροι.
Και όχι μόνον αυτό. Συνεπής προς τις αρχές του, ως επίσης και άλλοι Επίσκοποι, δεν παρέστη στην Χειροτονία και ενθρόνιση του Μητροπολίτη Κηφισίας κ. Κυρίλλου, παρόλο ότι συνεδέετο μαζί του για πολλά χρόνια καθότι εργάζονταν και οι δύο στα γραφεία της Συνόδου, επειδή εξελέγη σε Μητρόπολη που αποτελούσε τμήμα της επισκοπής του Μητροπολίτη Αττικής Νικοδήμου.
Εκφράζουμε ιδιαίτερη και ειλικρινή χαρά γιατί ο Αγιος Παρανοξίας τηρεί την κατά Θεόν γραμμή και έναντι του Οικουμενισμού και έναντι της κανονικής τάξεως στην Εκκλησία.
Ανδρεία υπήρξε επίσης και σύννομη με τους ιερούς κανόνες η στάση του Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης Συμεών στη Σύνοδο της Ιεραρχίας αναφορικά με την αποκατάσταση του Αγίου Αττικής όπως και η στάση του Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ.
Θλιβόμαστε ειλικρινά επειδή ελάχιστοι επίσκοποι είχαν το ανάστημα και το θάρρος να ζητήσουν την άρση της αδικίας που έγινε σε βάρος ενός αδιάβλητου Μητροπολίτη ο οποίος, όπως και οι υπόλοιποι έντεκα συνεπίσκοποί του, εξεδιώχθησαν παρά πάσαν έννοια ηθικής και δικαίου και ενώ σωρεία δικαστικών αποφάσεων δικαίωσε την προσφυγή τους για αποκατάσταση στο θρόνο τους.
Είναι πραγματικά θλιβερό ότι για 36 χρόνια τρεις Αρχιεπίσκοποι όχι μόνον δεν έλυσαν αλλά περιέπλεξαν τη λύση του προβλήματος. Και κάνει ιδιαίτερα αλγεινή εντύπωση το ότι τόσοι αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος δείχνουν αυτή την αναλγησία για την εμπέδωση της κανονικής τάξης.
Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων
Το 1453 δεν συνέβη η πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας. Αυτή είχε συμβεί το 1204 κατά την Δ΄ Σταυροφορία. Οι Τούρκοι βρήκαν μία κεφαλή χωρίς σώμα, μία Κωνσταντινούπολη χωρίς ενδοχώρα. Το κτύπημα που κατέφεραν οι Φράγκοι στην Ορθόδοξη Ρωμηοσύνη και η κατανομή των εδαφών της Αυτοκρατορίας άνοιξαν τον δρόμο για τη δεύτερη Άλωση από τον Μωάμεθ τον Πορθητή. Εκείνη τη χρονιά, το 1204, ανιχνεύουμε και τη γέννηση του Νέου Ελληνισμού. Το βυζαντινό κράτος παύει πλέον να είναι πολυεθνικό με ελληνικό πολιτισμό και στη θέση του εμφανίζονται μικρά κράτη αμιγώς ελληνικά,. Η Νίκαια πρωτίστως, αλλά και η Ήπειρος και η Τραπεζούντα είναι τα πρώτα εθνικά κράτη στα Βαλκάνια. Εκφράζουν την ελληνορθόδοξη ελπίδα και γεννούν τη Μεγάλη Ιδέα. Το μυστικό της επιβιώσεως του Ελληνισμού μετά το 1453 βρίσκεται στην ιδεολογία και στα κείμενα των ανθρώπων που στελέχωσαν το κράτος της μικρασιατικής Νικαίας από το 1204 μέχρι το 1261, όταν αυτό το κράτος έδιωξε τους Λατίνους από την Κωνσταντινούπολη.
Το μυστικό αυτό λέγεται : Πίστη στην διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Και είναι χρήσιμο να το θυμόμαστε τώρα που διερχόμαστε μία ηθική, πνευματική και οικονομική κρίση. Τώρα που πολλές μικρές αλώσεις απειλούν το έθνος μας με απώλεια ταυτότητος και προσανατολισμού. Από το 1204 μέχρι και τον Κυπριακό Αγώνα του 1955-59 η πίστη στη συνέχεια του Ελληνισμού μάς κρατούσε όρθιους. Περάσαμε αλώσεις, δουλείες, σταυρώσεις, μαρτύρια, αλλάξαμε κατακτητές, αγωνισθήκαμε σε καιρούς πολεμικούς ή ειρηνικούς, προδοθήκαμε από συμμάχους και υπονομευθήκαμε από μισθοφόρους και από φορείς ξενόφερτων ιδεών, αλλά επιβιώσαμε. Γιατί πιστεύαμε στον εαυτό μας, στο παρελθόν μας και στο μέλλον μας.
Ήδη από το 1204 αυτή την πίστη στη συνέχεια του Ελληνισμού εκφράζουν οι Αυτοκράτορες της Νικαίας. Ο Θεόδωρος Λάσκαρις Α΄, ο Ιωάννης Δούκας Βατάτζης, ο Θεόδωρος Λάσκαρις Β΄. Αποτελεί άφθαστο μάθημα αξιοπρεπείας και ιστορίας η απάντηση του Βατάτζη -Θρακιώτη από το Διδυμότειχο- προς τον Πάπα Νικόλαο το 1237.Ο ηγέτης ενός μικρού κράτους του καθημαγμένου Ελληνισμού απαντά προς τον Πλανητάρχη της εποχής, αφού ο Παπικός θρόνος έστρεψε τους Σταυροφόρους προς την Κωνσταντινούπολη αντί για την Ιερουσαλήμ. Γράφει, λοιπόν, ο ελεήμων και ευλαβής Ορθόδοξος Αυτοκράτωρ ότι ο ίδιος και οι υπήκοοί του κατάγονται από το αρχαίο γένος των Ελλήνων «εξ ού η σοφία εξήνθησεν» για όλο τον κόσμο και ότι οι περισσότεροι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες ήσαν και αυτοί Έλληνες. Και προσθέτει ότι στους Έλληνες εδόθη η Κωνσταντινούπολη από τον Μέγα Κωνσταντίνο και ότι πιστοί στην ιστορία μας και στις παραδόσεις μας θα αγωνισθούμε για να απελευθερώσουμε την Κωνσταντινούπολη και να την ξανακάνουμε ορθόδοξη και ελληνική. Αν θέλαμε να κρίνουμε με σημερινά δεδομένα ο Ιωάννης Βατάτζης είναι ο ηγέτης της δυσπραγούσης Ελλάδος και ο Πάπας είναι το Δ.Ν.Τ. Τότε είχαμε ηγέτες που ύψωναν φωνή εθνικής υπερηφανείας προς τους ισχυρούς. Τώρα άραγε έχουμε;
Αυτή η πεποίθηση στη συνέχεια του Ελληνισμού έδωσε δύναμη στους προγόνους μας μετά την Άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς. Έστω και αν χρησιμοποιούσαμε εναλλάξ τα εθνικά ονόματα Ρωμηός, Γραικός και Έλληνας ουδέποτε χάσαμε την εθνική μας συνείδηση που ήταν άρρηκτα δεμένη με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η πίστη στη διαχρονικότητα του Γένους διατρανώθηκε μέσα από αναγνώσματα όπως η Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου και η Αχιλλιάς, μέσα από την εμμονή στην Ελληνική γλώσσα , μέσα από την αναπαράσταση Αρχαίων σοφών στόν πρόναο πολλών εκκλησιών, μέσα από ποιήματα και δημοτικά τραγούδια, μέσα από κηρύγματα και ομιλίες λογίων. Η συνέχεια του Ελληνισμού ενέπνευσε τον Ρήγα, τους κλεφταρματολούς, τις διακηρύξεις και τα Συντάγματα του 1821, τον Διονύσιο Σολωμό που καλεί τους Τριακόσιους του Λεωνίδα να σηκωθούν και να έλθουν κοντά μας. Σήμερα που περνούμε μία πολλαπλή κρίση αναμένουμε από τους πνευματικούς ταγούς μας να ξαναμιλήσουν γι’ αυτή τη διαχρονικότητα του Έθνους, να μάς δώσουν διδάγματα από την Αρχαιότητα, το Βυζάντιο, την Φραγκοκρατία και την Τουρκοκρατία, να μας ποτίσουν με το κρασί του ’21 που έλεγε ο Κωστής Παλαμάς. Κι όμως βλέπουμε ορισμένους από αυτούς τους διανοουμένους μας να μάς δηλητηριάζουν με σάπιες πνευματικές τροφές. Αρνούνται τη συνέχεια του Ελληνισμού, χλευάζουν την ελληνορθόδοξη ταυτότητά μας, αφελληνίζουν την παιδεία μας, εισάγουν στρατιές μισθοφόρων από διάφορες χώρες στο όνομα ενός κίβδηλου ανθρωπισμού, αποδομούν την Παιδεία μετατρέποντας τα σχολεία σε κέντρα ταχύρρυθμης εκπαίδευσης Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και αφήνοντας τα παιδιά χωρίς πρότυπα, χωρίς αξίες.
Μπορούμε και δικαιούμαστε να βγούμε από την κρίση. Αρκεί να μη ξεχάσουμε το μυστικό των προγόνων μας. Να αντισταθούμε στις ηθικές, πνευματικές και οικονομικές αλώσεις προτάσσοντας τη συνέχεια του Ελληνισμού. Να μετατραπούμε σε μία δυναμική ηθική πλειοψηφία, η οποία με ειρηνικό και δημοκρατικό τρόπο θα βάλει στο περιθώριο τους διανοουμένους της συμφοράς και θα ξανασυνδέσει τις τύχες της Ελλάδας, της Κύπρου και των Αποδήμων με το γάργαρο νερό της διαχρονικής ελληνικότητας, το μόνο που μάς ξεδιψά και μας ξεπλένει. Να βάλουμε στο περιθώριο τις υλιστικές ιδεολογίες που αποχαυνώνουν τους νέους μας μιλώντας τους είτε για τη νομοτέλεια της δικτατορίας του προλεταριάτου είτε για τη νομοτέλεια της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης , η οποία γκρέμισε τα σύνορα για να φέρει τελικά στην Ευρώπη τα προβλήματα των αμερικανικών τραπεζών.
Το πνεύμα του Ελληνισμού ήταν πάντα αγωνιστικό και αντιστασιακό. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος δεν υπετάγη στους όρους του Μωάμεθ, αλλά έπεσε μαχόμενος. Οι σημερινές μάχες δεν θα δοθούν με σπαθιά, αλλά με ιδέες και ιδανικά. Αρκεί να ξαναπιστέψουμε στη συνέχεια του Ελληνισμού!
Κ.Χ. 13-5-2010
____________
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=================
Ιδού, πατέρες και αδελφοί, ότι η Αγιότατη Εκκλησία της Ελλάδος άρχισε να καταπιάνεται με τα ουσιώδη!
Απόφαση πρώτη: Ο Μ.Κ.Ο. “Αλληλεγγύη” μετονομάστηκε σε Μ.Κ.Ο “Αγάπη”! Βεβαίως! Επιβαλλόταν! Ανυπερθέτως! Πώς αλλιώς θα εκπλήρωνε την ιερά αποστολή του με την επωνυμία “Αλληλεγγύη”; Μόλις μετονομάστηκε σε “Αγάπη” θα δείτε τη διαφορά! Ο Μ.Κ.Ο. “Αγάπη” θα επιτελεί από τούδε και στο εξής το έργο του απερίσπαστος χωρίς σκάνδαλα, χαλασμένα κρέατα, καταβρόχθιση εισφορών ή άλλα παρατράγουδα.
Αλλωστε είμαστε η χώρα που είσαι ότι δηλώσεις! Ας μην ξεχνούμε ότι η ειδική Γραμματεύς του υπουργείου παιδείας κ. Δραγώνα κατέλαβε τη θέση της με διδακτορικό περιωπής που έχει εκπονήσει για το μεγαλείο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας! Το πρόβλημα, όπως μας εξηγούν, δεν είναι το περιεχόμενο του διδακτορικού αλλά ότι της απενεμήθη ο τίτλος από μη αναγνωρισμένο Εκπαιδευτικό Ιδρυμα. Σαν τα διδακτορικά που χορηγεί και τις εκλογές Καθηγητών που πραγματοποιεί η Θεολογική Σχολή Αθηνών επί δυναστείας Χριστινάκη να πούμε.
Εύγε Μακαριότατε και Σεβασμιότατοι! Πράξατε το καθήκον σας στο ακέραιο στο συγκεκριμένο θέμα!
Είδατε; Ορίστε όλοι εσείς οι αείποτε μεμψιμοιρούντες που κατηγορούσατε την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας ότι ασχολείται με «το άνηθον και τον κύμινον» και παραβλέπει τα σοβαρά θέματα.
Δεύτερη απόφαση! Αλλά ελήφθη και δεύτερη ιστορική απόφαση, όπως αναφέρει το ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου. Στη συνέχεια η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος επικύρωσε την από 18 Ιουνίου 2010 Απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου για την αποδοχή της υποβληθείσης, διά του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου, παραιτήσεως του Θεοφιλεστάτου Επικόπου Κερνίτσης κ. Προκοπίου από της θέσεως βοηθού Επισκόπου παρά τη Ιερά Μητροπόλει Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Στην διεξοδική συζήτηση που ακολούθησε, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νικαίας κ. Αλέξιος υπέβαλε αίτημα στο Σώμα της Ιεραρχίας, ζητώντας θέση Βοηθού Επισκόπου, σύμφωνα με τον Νόμο 1951 / 1991. Διεξήχθη ψηφοφορία, και με ψήφους 41 υπέρ, εδόθη η θέση του Βοηθού Επισκόπου στην Ιερά Μητρόπολη Νικαίας.
Ακολούθησε η ψηφοφορία για την πλήρωση της θέσεως Βοηθού Επισκόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Νικαίας, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Χριστιανουπόλεως.
Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Νικαίας, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Χριστιανουπόλεως, εκλέγεται ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Προκόπιος”. (Εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων “Ρομφαία”).
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στα πιο πάνω; Πρώτιστα τη μετάθεση του Κερνίτσης από τη Μητρόπολη Καλαβρύτων στη Μητρόπολη Νικαίας με την πονηριά: “Παραιτούμαι από βοηθός επίσκοπος Καλαβρύτων και υποβάλλω υποψηφιότητα και εκλέγομαι σχεδόν παμψηφεί σε βοηθό επίσκοπο του Μητροπολίτη Νικαίας»;! Ολα αυτά φυσικά εν πνεύματι Αγίω!!! Ούτε λόγος να γίνεται γιά προσυνεννόηση μεταξύ των Μητροπολιτών Καλαβρύτων και Νικαίας, του πρώην Κερνίτσης και νυν Χριστουπόλεως Προκοπίου και του Αρχιεπισκόπου! Α! πα! πα! πα! Γίνονται στη Σύνοδο τέτοιες βρωμοδουλειές και συναλλαγές κάτω από το τραπέζι; Συμβαίνουν ποτέ τέτοιες δοσοληψίες; Ρίχνουν ποτέ οι Αγιοι Συνοδικοί μας στάχτη στα μάτια του κόσμου; Ποτέ! Αυτό είναι το καλό με τους Συνοδικούς μας! Τους Κανόνες της Εκκλησίας τους έχουν πηδάλιο! Σε όλα τα θέματα! Δεν είδατε πώς απεκατέστησαν την αδικία στη Μητρόπολη Αττικής; Ετσι και τώρα! Σεβάστηκαν τους Κανόνες. Από τη μια ψήφισαν ακόμη ένα αντικανονικό βοηθό επίσκοπο και ύστερα τη μετάθεσή του τη μετονόμασαν σε παραίτηση και εκλογή κατόπιν αιτήσεως του Μητροπολίτη Νικαίας!!! Και όλα αυτά με την έγκριση της Ιεραρχίας!!! Εν Πνεύματι Αγίω φυσικά πάντοτε! Ολα ανεξαιρέτως!
Το μόνο που με στενοχωρεί στο όλο θέμα είναι ότι ο Θεοφιλέστατος Κερνίτσης νυν Χριστουπόλεως κ. Προκόπιος δεν μετετέθη τελικά στη Μητρόπολη Ιλίου. Ετσι δεν θα έχει τη δυνατότητα ο καυμένος να διδαχθεί από το εκκλησιαστικό φρόνημα του κ. Αθηναγόρα και τη βαθύτερη έννοια του όρου μοιχεπιβασία. Αλλά δεν βαρυέσαι! Αμα λάχει και χρειαστεί θα βρεθεί κάποιος άλλος να του τη διδάξει! Αλλωστε και ο κ. Αθηναγόρας δεν έγινε μοιχεπιβάτης με την ψήφο του. Καμιά ογδανταριά επίσκοποι συμμετείχαν στις εκλογές για να τον αναδείξουν σε Μητροπολίτη Ιλίου με την “τιμία” ψήφο τους και αρκετοί άλλοι παρουσιάστηκαν και στη χειροτονία και στην ενθρόνισή του!!!
Πώς είπατε; Το υπόλοιπα θέματα;! Εννοείτε
1. Την καθαίρεση του Μεσσηνίας;
2. την καταδίκη και από την Σύνοδο της Ιεραρχίας του Νεοβαρλααμισμού;
3. την έξοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος από το παγκόσμιο Συμβούλιο των αιρέσεων γνωστό ως Π.Σ.Ε.;
4. την παραίτηση του Αγίου Μεσογαίας;
5. την αποκατάσταση του Κανονικού Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικόδημου;
6. την αξιολόγηση της αιρετικής “βαπτισματικής θεολογίας”;
7. την απαίτηση της Εκκλησίας να εκδιωχθούν κλωτσηδόν από το υπουργείο παιδείας, διά βίου μάθησης και θρησκευμάτων οι κυρίες Διαμαντοπούλου, Χριστοφιλοπούλου και Δραγώνα, και οι Σύμβουλοι του παιδαγωγικού Ινστιτούτου;
8. την απαλλαγή του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας, της Θεολογικής Ακαδημίας της Μητρόπολης Δημητριάδος, της “Θεολογίας” του επίσημου περιοδικού της Εκκλησίας της Ελλάδος από την άρα, τη μάρα, και το κακό συναπάντημα που εισχώρησε επί Αρχιεπισκοπίας Ιερωνύμου;
9. την απαίτηση της Εκκλησίας της Ελλάδος να διατηρηθεί ο ομολογιακός χαρακτήρας των θρησκευτικών;
10. την αντικατάσταση όλων των οικουμενιστών εκπροσώπων της Εκκλησίας της Ελλάδος με παραδοσιακούς αντιπροσώπους σε όλους τους διαλόγους που διεξάγει και άλλα παρόμοια;
Ολα τα πιο πάνω θα συζητηθούν και θα ληφθούν οι κατά Θεόν αποφάσεις στην αυριανή συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.
Νέο πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων. Πώς είπατε; Από πού αντλώ τις πληροροφορίες μου; Α! ναι! Ξέχασα να σας ενημερώσω. Μόλις έχω συστήσει πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων “Οι ευσεβείς πόθοι”. Διερωτάσθε για την εγκυρότητα των πληροφοριών μου; Καμιά έγνοια να μην έχετε! Είναι απολύτως έγκυρες και διασταυρωμένες. Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ πιο έγκυρες από αυτές που παρέχει το Οικουμενιστικό πρακτορείο ειδήσεων ΑΜΗΝ του κ. Νίκου Παπαχρήστου που μεταδίδει τους ευσεβείς πόθους των Οικουμενιστών ως εκκλησιαστικές ειδήσεις αλλά και του πρακτορείου “Ρομφαία” που αναγγέλλει τη μια μέρα (“κατ’ αποκλειστικότητα” παρακαλώ), ότι ο Κερνίτσης Προκόπιος μετατίθεται στη Μητρόπολη Ιλίου ως ιεροκήρυκας και την επομένη εκλέγεται ως Χριστιανουπόλεως βοηθός επίσκοπος του Μητροπολίτη Νικαίας! Αφήνω πια τις επιδόσεις παραπληροφόρησης του εξ Αμερικής συνεργάτη του που βλέπει κάθε τρις και δύο τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο να αποκαθηλώνεται από το Θρόνο της Αμερικής ενώ ο ίδιος προσβλέπει άνετος στη συνέχιση της ποιμαντορίας του!!!
Με συγχωρείτε δηλαδή! Οι ευσεβείς πόθοι των Οικουμενιστών και των Χριστοδουλάνθρωπων είναι έγκυρες πηγές ειδήσεων και οι δικοί μου ευσεβείς πόθοι δεν είναι; Γιατί παρακαλώ;
Κύριε Παπαχρήστου, διάβασα, προχθές, στην φιλοοικουμενιστική «Πύλη Εκκλησιαστικών Ειδήσεων amen», την οποία διευθύνετε, το άρθρο σας με τίτλο «Σκληρή απάντηση Μεσσηνίας στον Κυθήρων με φόντο το διάλογο με την Ρώμη». Χαρακτηρίζετε την, εκτός θέματος και πλήρη ειρωνίας, απάντηση του Μητροπολίτη Μεσσηνίας στην τεκμηριωμένη επιστολή του Μητροπολίτη Κυθήρων ως «απάντηση καταπέλτη»! Και αφού, όπως αναμενόταν, παίρνετε, ουσιαστικά, θέση υπέρ του αιρετίζοντος αρχιερέα, επικαλείσθε κάποιες, υποτιθέμενες, αντιδράσεις επισκοπικών και εκκλησιαστικών κύκλων, για τις οποίες, όμως, οφείλετε να δώσετε κάποιες εξηγήσεις.
Συγκεκριμένα, γράφετε ότι:
■ «Η υπόθεση [εννοείτε την επιστολή του Κυθήρων προς την Ιερά Σύνοδο] έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό σε πολλούς Μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας».
Σας ερωτώ: Ποιοί είναι, ονομαστικά, αυτοί οι «πολλοί» Μητροπολίτες; Και προς τί ο «προβληματισμός» τους; Τι τους «προβλημάτισε»; Τους προβλημάτισε το γεγονός ότι βγήκε, επιτέλους, ένας επίσκοπος να πει την αλήθεια, τη στιγμή που αυτοί ακολουθούν την, βολική και ασφαλή, τακτική του στρουθοκαμηλισμού; «Προβληματίστηκαν», λοιπόν, επειδή ένας εξ’ αυτών έπεσε στο “ατόπημα” να… σπάσει τη συνομωσία της σιωπής; Ή μήπως «προβληματίστηκαν» και αναρωτήθηκαν: «Τι κάναμε τόσο καιρό; Βάλαμε ως εκπρόσωπο της Εκκλησίας της Ελλάδος στους διαλόγους, έναν άνθρωπο που δεν πιστεύει στα δόγματα της Εκκλησίας! Έναν αιρετικό!». Απαντήστε μας κ. Παπαχρήστου.
■ «Σημειώνει στο Αmen.gr, ένας εκ των Μητροπολιτών: “Τους τελευταίους μήνες κάποιοι αδελφοί μας Ιεράρχες εξαπολύουν επιθέσεις κατά του διαλόγου με τη Ρω-μαιοκαθολική Εκκλησία. Καταγγέλλουν τους πάντες, από Πατριάρχες μέχρι λαϊκούς, χρησιμοποιούν ακραία φρασεολογία, συνταυτίζονται με συντηρητικές παρεκκλησιαστικές και άλλες ομάδες, δείχνουν να μην δεσμεύονται από Συνοδικές αποφάσεις. Που οδηγούμαστε; Στο τέλος ο καθένας θα κάνει ό,τι θέλει”».
Κύριε Παπαχρήστου, έχετε χρέος να μας πείτε ποιός είναι αυτός ο μητροπολίτης. Αναμένουμε.
Πάντως, με τις θέσεις αυτού του «μητροπολίτη», το amen και εσείς προσωπικά, επανειλημμένα, δείξατε ότι συμπλέετε. Είτε με δικά σας άρθρα, είτε με επιλεγμένους φιλοοικουμενιστές ή απροκάλυπτους οικουμενιστές «θεολόγους», κληρικούς, κ.ά. περάσατε το μεγάλο ψέμα ότι, δήθεν, οι αντιδρώντες είναι αντίθετοι με τους διαλόγους με τους ετερόδοξους. Δεν είναι αντίθετοι με τους διαλόγους, κ. εκκλησιαστικέ συντάκτη, είναι αντίθετοι με τις αντορθόδοξες και αντιπατερικές υποχωρήσεις των εκπροσώπων μας στους διαλόγους αυτούς, για τις οποίες ουδέποτε εξουσιοδοτήθηκαν από την Ιερά Σύνοδο!
Κύριε Παπαχρήστου, δεν διευθύνετε κανένα blog ώστε να μπορείτε να γράφε-τε ό,τι θέλετε. Είστε δημοσιογράφος και δημοσιογραφία = αλήθεια. Πόσω μάλλον που είστε εκκλησιαστικός συντάκτης. Η Εκκλησία είναι ο κατ’ εξοχήν χώρος στον οποίο δεν χωρεί το ψέμα. Χιλιάδες χριστιανών “μπαίνουν” καθημερινά στο «amen» με σκοπό να ενημερωθούν αντικειμενικά για τα εκκλησιαστικά δρώμενα και, συ-χνά, εισπράττουν την οικουμενιστική προπαγάνδα! Ένα εξόφθαλμο παράδειγμα αποτελεί η «δημοσιογραφία» σας σχετικά με την «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού». Ενώ το σπουδαίο και πατερικότατο αυτό κείμενο δημοσιεύθηκε στα πέρατα της γης (όχι μόνο στα ελληνικά, αλλά μεταφρασμένο και σε άλλες γλώσσες), το «πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων», που διατηρείτε …δεν έκρινε σκόπιμο να το δημοσιεύσει!!!1 Ιδού, λοιπόν, κ. Παπαχρήστου ποιός είναι, πραγματικά, εναντίον του διαλόγου! Και αν το δημοσιογραφικό σας ολίσθημα περιοριζόταν μόνο εκεί, θα ήταν καλά. Εσείς, όμως, προχωρήσατε ακόμη περισσότερο: Ενώ δεν δημοσιεύσατε την «Ομολογία Πίστεως» ―ίσως, για να μη μάθει την αλήθεια ο πι-στός λαός, αφυπνισθεί και ράνει με ντομάτες, αντί ροδοπετάλων, τους άθεους Οικουμενιστές―, εν τούτοις, δημοσιεύσατε αρκετές απαξιωτικές «κριτικές» εναντίον της, από αυτόκλητους και μη, «συνηγόρους» του Οικουμενισμού! Αυτή είναι η δημοσιογραφική και δημοκρατική ευαισθησία σας, κ. Παπαχρήστου; Αυτή την αντιδεοντολογική και αντιδημοκρατική συμπεριφορά σας, τη γνωρίζει η εφημερίδα που σας αμείβει; Τη γνωρίζουν οι συνάδελφοί σας δημοσιογράφοι;
■ Τέλος, γράφετε: «Σύμφωνα πάντως με ορισμένες εκτιμήσεις εκκλησιαστικών κύκλων αυτές οι επιθέσεις κατά του προσώπου του Μητροπολίτη Μεσσηνίας “εξυ-πηρετούν” τις φιλοδοξίες κάποιων Αρχιερέων «που εποφθαλμιούν την θέση του α-ντιπροσώπου της Εκκλησίας της Ελλάδος στο διεξαγόμενο διάλογο Ορθοδόξων-Ρωμαιοκαθολικών»».
Αυτό είναι είδηση! Γιατί, όμως, δεν μας λέτε κ. Παπαχρήστου, ποιοί είναι αυτοί οι «εκκλησιαστικοί κύκλοι»; Κι αυτό απόρρητο είναι; Ειλικρινά, δεν ξέρω αν υπάρχουν επίσκοποι με τέτοια φιλοδοξία. Αυτό, όμως, που είναι «ηλίου φαεινότερο» είναι ότι ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας εμφορείται από αιρετικές απόψεις και καλά θα κάνει η Ιερά Σύνοδος, αν δεν τον καθαιρέσει, τουλάχιστον να αδράξει την ευκαιρία και να αποπέμψει τόσο αυτόν, όσο τους άλλους ομοϊδεάτες του ρασοφόρους, από τη νευραλγική θέση της εκπροσώπησης στους διαλόγους. Όλως «τυχαίως» και «συμπτωματικώς», ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ελλαδιτών Αρχιερέων είναι κατά του Οικουμενισμού2, σχεδόν πάντοτε, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας μας, στους διαλόγους, είναι …Οικουμενιστές!
Κύριε Παπαχρήστου, έχετε δημοσιογραφικό και ηθικό χρέος να απαντήσετε στα ερωτήματα που σας ετέθησαν. Αν δεν το κάνετε, θα αφήσετε να εννοηθεί ότι διασπείρετε ψευδείς ειδήσεις!
Παρατηρώντας, τόσο καιρό, το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ, έχω διαπιστώσει ότι τόσο εσείς, όσο και η κυρία Μ. Αντωνιάδου, μεροληπτείτε και, θελημένα ή αθέλητα, ενίοτε, διαστρεβλώνετε την αλήθεια και παραπληροφορείτε τον κόσμο, κάτι που συνιστά σοβαρό δεοντολογικό και δημοσιογραφικό ολίσθημα, για το οποίο θα πρέπει να λογοδοτήσετε στην Ε.ΣΥ.Η.Ε.Α.
Πάντως, να γνωρίζετε, τουλάχιστο χώρο της Εκκλησίας, ότι όσο κι αν προσπαθήσει κάποιος να κρύψει την αλήθεια, στο τέλος αυτή θα αποκαλυφθεί, γιατί η αλήθεια δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του ίδιου του Θεού («Εγώ ειμί η Αλήθεια» – Ιω. ιδ’ 6).
Πτολεμαΐδα, 23/6/2010
Βασίλης Κερμενιώτης
(Υπαγ. στην Ι. Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας)
1. Το «Amen», δημοσίευσε, μόνο, κάποια αποσπάσματα.
2. Αυτό, το γράφω «μετά λόγου γνώσεως». Για δύο χρόνια διετέλεσα Γραμματέας ενός σωματείου που αγωνίζεται κατά του Οικουμενισμού. Είχαμε πλήθος επαφών και πληροφοριών απ’ όλη την Ελλάδα. Ως εκ τούτου, μπορώ να πω, ότι η μεγάλη πλειοψηφία των μητροπολιτών της Εκκλησίας μας, θεωρούν αίρεση και τον Οικουμενισμό και τον Παπισμό, παρά το γεγονός ότι αποφεύγουν να το διατρανώσουν δημόσια (πρακτική που, φυσικά, δεν τους τιμά).
_______________
Γιατί μοναστήρια και πνευματικοί πατέρες μένουν απαθείς στην συντελούμενη αδικία;
Στην εφημ. της Καλαμάτας «Φωνή» (21/6/2010) και υπό τον τίτλο «Διωγμός μοναχής» δημοσιεύεται το υπ’ αριθ. 294/10,7-6-2010 Έγγραφο του μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου Σαββάτου προς μοναχή 75 ετών της Ι. Μ. Αγ. Κων/νου και Ελένης Καλαμάτας, δίνοντας συνέχεια στον άδικο και αντικανονικό διωγμό που από πέρυσι άρχισε εναντίον της Ι. Μονής, σύμφωνα με τις δημοσιεύσεις των εφημερίδων. Το περιεχόμενο του Εγγράφου είναι το εξής:
«Οσιωτάτη μοναχή, κατόπιν της απειθούς και ανυπακόου συμπεριφοράς σας, του ανεπίτρεπτου περιεχομένου των κατά συρροήν εγγράφων σας, ως και του τελευταίου υπ’ αριθ. 126/10, της 4ης Ιουνίου 2010 και του αναιδούς τρόπου εκφράσεως προς το πρόσωπον ημών, εντελλόμεθα υμίν όπως μεταβήτε_επί_εξάμηνον (6μηνον) από της λήψεως του_παρόντος, δια παραμονήν και άσκησιν, εις την Ιεράν Μονήν Χρυσοκελλαριάς.
Εις περίπτωσιν μη υπακοής θα υποστήτε τα υπό των Ιερών κανόνων οριζόμενα.
Ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος».
1. Όπως σημειώνεται στην εφημερίδα: «τα έγγραφα των οποίων ποιείται μνείαν ο μητροπολίτης κ.κ. Χρυσόστομος», του τα έστελναν «κατόπιν συναποφάσεως απασών των μοναζουσών, των οποίων αύτη ετύγχανε εκπρόσωπος». Ο Μητροπολίτης, λοιπόν, τιμωρεί αντιπροσωπευτικά!
2. Κανένα παράδειγμα από τα ανεπίτρεπτα τάχα παραπτώματα της μοναχής δεν περιέχεται στο Έγγραφο, παρά μόνο χαρακτηρισμοί κατ’ αυτής κατά την προσωπική «κρίση» του Μητροπολίτη, ο οποίος τους βρίσκει «αναιδείς» χωρίς και να τους παρουσιάζει. Και αυθαίρετα προβαίνει σε εκδίκηση-τιμωρία, στέλνοντας την 75 χρονών μοναχή στην εξορία! Υπακοή κατά τον Μητροπολίτη φαίνεται ότι είναι η συμμόρφωση της μοναχής προς τις άδικες διαταγές του, η ισοπέδωση της προσωπικότητός της, η αφαίρεση της θεόσδοτης ελευθερίας της.
3. Ερωτώνται οι νομικοί κύκλοι της Εκκλησίας, οι ηγούμενοι των μοναστηριών να μας ενημερώσουν:
α) Μια μοναχή κρίνεται από τον Μητροπολίτη ή από το ηγουμενοσυμβούλιο της Ι. Μονής;
β) Η ποινή επιβάλλεται χωρίς να κληθεί σε εξέταση η μοναχή, χωρίς δίκη, απολογία, απόφαση εκκλησιαστικού δικαστηρίου, κ.λπ.;
γ) Η χριστιανική αγάπη επιτρέπει την μη συμπαράσταση στη γυναικεία αυτή Ι. Μονή, που πάνω από ένα χρόνο ταλαιπωρείται, ευρισκόμενη στο στόχαστρο του Μητροπολίτη; Ποια ενέργεια συμπαράστασης έδειξαν μέχρι σήμερα τα υπόλοιπα μοναστήρια, που βλέπουν πως η αδικία και η αυθαιρεσία από μερικούς εκκλησιαστικούς ταγούς αποβαίνει πλέον ανεξέλεγκτη;
Θεσσαλονίκη, 23 Ιουνίου 2010
Για την «Φιλορθόδοξο Ένωσι “Κοσµάς Φλαµιάτος”»
Ο Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
Ο Γραµµατέας Παναγιώτης Σηµάτης
Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτη
Η Εκκλησία έχει δύο τρόπους καθοδηγήσεως των ψυχών: Την ακρίβεια και την οικονομία. Τα ζητήματα, που επιδέχονται οικονομία, ο Πνευματικός πρέπει να τα χειρίζεται με προσοχή, προσευχή και διάκριση, ώστε να προκύπτη ωφέλεια και όχι βλάβη. Στα ζητήματα όμως, που δεν είναι επιδεκτικά οικονομίας, να είναι αυστηρότατος, για να μη κατακριθή εν ημέρα Κρίσεως ως θεομάχος.
Ο Πνευματικός κατά το Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως έχει τη δυνατότητα να κάνη οικονομία και συγκατάβαση μέσα στα όρια των Ιερών Κανόνων, δηλαδή μέχρι εκείνου του σημείου, που δεν θα βλάψη τον εξομολογούμενο. Διότι η οικονομία δεν γίνεται, για να επαναπαυθή και να παραμείνη ο εξομολογούμενος στις πτώσεις του, αλλά για να παρακινηθή να τις ξεπεράσει.
Υπάρχουν ζητήματα στην Εξομολόγηση, για τα οποία ο Πνευματικός πρέπει να χρησιμοποιήση και το μέτρο της συγκαταβάσεως και οικονομίας, προκειμένου να φέρη τον εξομολογούμενο στην οδό της σωτηρίας. Υπάρχουν όμως και άλλα ζητήματα, στα οποία δεν μπορεί κατ’ ουδένα λόγο να γίνη οικονομία. Για παράδειγμα δεν χωρεί συγκατάβαση, αν ο εξομολογούμενος εμμένει στη μνησικακία, ζητά εκδίκηση, δεν συγχωρεί αυτόν, που του έφταιξε, είτε δίκαια, είτε άδικα. Δεν μπορεί ακόμη να γίνη συγκατάβαση σ’ αυτόν που επιμένει αμετανόητα σε αιρετικά φρονήματα ή και δεν πείθεται να αποχωρήση από αντιχριστιανικές μυστικές θρησκείες, όπως είναι π.χ. η Μασωνία. Είναι επίσης τελείως ανεπίδεκτα οικονομίας τα κωλύματα Ιερωσύνης. Δεν επιτρέπεται δηλαδή σε καμμιά περίπτωση να δοθή συμμαρτυρία, για να προσέλθη στις τάξεις της Ιερωσύνης κάποιος, που έπεσε σε βαριά σαρκικά αμαρτήματα, όπως είναι οι πριν το γάμο του σεξουαλικές σχέσεις, έστω και με αυτήν ακόμη την αρραβωνιαστικιά του, αλλά και κάθε άλλη έξω από τον γάμο του σεξουαλική σχέση, όπως είναι η πορνεία, ή η μοιχεία, ή η αρσενοκοιτία. Οι Πνευματικοί, που συγκαταβαίνουν σε τέτοιες περιπτώσεις και δίνουν συμμαρτυρία, φέρουν τεράστια ευθύνη ενώπιον του Θεού. Αλίμονο και σ’ εκείνους που κρύβουν τέτοια αμαρτήματα από τον Πνευματικό, για να υποκλέψουν συμμαρτυρία, και να γίνουν αναξίως ιερείς!
Ο στόχος του Πνευματικού, όταν εξομολογή, είναι το να κερδηθή ο αμαρτωλός!
Πολλοί εγκαταλείπουν τον Πνευματικό τους και προστρέχουν σε άλλο, ο οποίος, όπως λέγουν, τους «αναπαύει» καλύτερα. Χρειάζεται όμως πολλή προσοχή στο θέμα αυτό, διότι όπως δυστυχώς υπάρχει «καλή ανάπαυση», υπάρχει και «κακή ανάπαυση». Αν κάποιος Πνευματικός εξασθενίζη στη συνείδηση του εξομολογουμένου τη σοβαρότητα κάποιων πτώσεων του ή του επιτρέπει να κοινωνή των Αχράντων Μυστηρίων, παρ’ ότι πέφτει σε σοβαρά αμαρτήματα, τέτοιου είδους «ανάπαυση» καταποντίζει, όχι μόνο τον εξομολογούμενο, αλλά και τον Πνευματικό.
Τα επιτίμια είναι φάρμακα, που τα επιβάλλει ο Πνευματικός, για να κλείση το τραύμα, και να θεραπευθή η ασθένεια του εξομολογουμένου. Τα επιτίμια προλαμβάνουν την επανάληψη της αμαρτίας. Αν δεν μπη το κατάλληλο επιτίμιο σε κάποια σοβαρή πτώση, είναι πολύ εύκολο αυτή να ξανασυμβή.
Οι ιεροί Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων είναι εξίσου θεόπνευστοι, όπως ακριβώς θεόπνευστα είναι και τα Δόγματα, τα οποία διευκρίνησαν και διετύπωσαν οι ίδιες εκείνες Άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης χαρακτήρισε το «Πηδάλιον» με τα εξής υπέροχα λόγια: «Αύτη η βίβλος είναι η μετά τας Αγίας Γραφάς Αγία Γραφή, η μετά την Παλαιάν και Καινήν Διαθήκην Διαθήκη. Τα μετά τα πρώτα και θεόπνευστα λόγια δεύτερα και θεόπνευστα λόγια. Αύτη εστί τα Αιώνια Όρια, ά έθεντο οι Πατέρες ημών, και Νόμοι οι υπάρχοντες εις τον αιώνα και υπέρ πάντας τους εξωτερικούς και βασιλικούς νόμους υπερέχοντες…»
Εκείνος, που πραγματικά μετανοεί για την αμαρτία του και έχει γνήσια ταπείνωση, δέχεται αγόγγυστα το επιτίμιο, που έκρινε κατάλληλο να του βάλη ο Πνευματικός. Εκείνος, που γογγύζει για το τυχόν επιτίμιο, που του επιβλήθηκε, αυτός οπωσδήποτε δεν συνειδητοποίησε το μέγεθος της αμαρτίας, στην οποία περιέπεσε, δεν κατανοεί το βάθος του Μυστηρίου της Μετανοίας και Εξομολογήσεως, και με την πρώτη ευκαιρία πάλιν θα ξαναπέση, ίσως και σε χειρότερα.
Όπως ο γιατρός δεν πρέπει να ξεγελά τον άρρωστο, κρύβοντάς του τη σοβαρότητα της ασθένειας του και στερώντας τον τα αναγκαία φάρμακα, παρομοίως πρέπει να ενεργή και ο Πνευματικός. Είναι αδύνατο να οδηγή στη σωτηρία τους ανθρώπους, αν στη συνείδηση τους απαμβλύνη και δικαιολογή κάποιες αμαρτίες, που μερικές φορές μπορεί να είναι και θανάσιμες.
Ως Γέροντας σας και Πνευματικός σας, κάθε ημέρα είμαι νοερώς κοντά σας. Μη νομίζετε ότι σας ξεχνώ.Ο Απόστολος Παύλος λέγει «απών τω σώματι, παρών δε τω πνεύματι» (Α’ Κορ. 5,3). Δηλαδή νοερώς, με το πνεύμα είμαι παρών, άν και απουσιάζω σωματικά. Ναί! Με τη σκέψη και τις προσευχές μου είμαι πάντοτε πλησίον σας, έστω κι άν σωματικά βρίσκωμαι πολύ μακριά. Ας είναι, κι από μακριά, έχω την έγνοια και τη φροντίδα σας.
Μη νομίζετε ότι είστε μόνοι στον αγώνα σας. Ο Γέροντας σας βρίσκεται δίπλα σας, μαζί σας.
Αν σε πλακώση η στενοχώρια και σου βάλη ο πειρασμός τον λογισμό να μη πας στον ναό, ούτε το Απόδειπνο να κάνης, και τα παρόμοια, να ενθυμηθής πως ο Πνευματικός και ο Γέροντας σου είναι δίπλα σου νοερώς, και σε παρακολουθεί. Και θα λυπηθής πολύ, αν υποκύψης στον πειρασμό, και δεν αντισταθής σ’ αυτόν. Μη το ξεχνάτε πως πράγματι ο Γέροντας σας είναι πάντοτε κοντά σας με τις προσευχές του, και σας παρακολουθεί.
Κι άν όλοι γύρω σου σ’ εγκαταλείψουν, δεν πρέπει να επιτρέψης στον εαυτό σου να αισθάνεται πως δεν έχεις ανθρώπινο στήριγμα. Γιατί ο Πνευματικός σου σου υπόσχεται πως θα έχη τη φροντίδα και την έγνοια σου.
Αφού ξέρης πως σε αγαπά ο Θεός και ο Πνευματικός σου, δεν πρέπει να φοβάσαι! Να σκέφτεσαι ότι, «κι άν δεν μου απομείνη τίποτα στον κόσμο να στηριχθώ, να ακουμπήσω, να σταθώ, όμως υπάρχει ο πανταχού παρών Θεός. Γι’ αυτό και δεν μπορώ ν’ απελπισθώ. Κοντά μου βρίσκεται κι ο Πνευματικός μου, και μπορώ να στηριχθώ.» «Τί δύναται να μας χωρίση από την αγάπη του Χριστού; Θλίψη; Στενοχωρία; Ξίφος; Κίνδυνος; Θάνατος; » (ππρβλ. Ρωμ. 8,35). Τίποτε δεν μπορεί να μας χωρίση από την αγάπη του Χριστού, όταν έχουμε την πίστη και ελπίδα μας σ’ Αυτόν.
Όταν έχης ανάγκη να ’δης τον Πνευματικό σου, κι αναλογίζεσαι πως είναι πολύ μακριά, και είναι δύσκολο να τον συναντήσης τη στιγμή εκείνη, που έχεις ανάγκη, τότε να έχης υπόψη σου, και να το πιστεύης, πως ο Πνευματικός σου πατέρας, άν και είναι «απών τω σώματι», είναι όμως «παρών τω πνεύματι» (Α΄, Κορ. 5,3) [δηλαδή άν και απουσιάζη σωματικά, είναι όμως παρών πνευματικά], και παρακαλεί τον Θεό να σ’ ενδυναμώνη και να σε σώζη.
Το αν θα «φύγη» (σ.σ εννοεί ο Γέροντας το να αποθάνη) σύντομα ο Πνευματικός σου, σημαίνει ότι ο Θεός το παρεχώρησε αυτό. Και ο Κύριος θα φροντίση οπωσδήποτε για το συμφέρον της ψυχής σου και για τη σωτηρία σου. Κάποιος άλλος θα βρεθή να τον αντικαταστήση. «Ο πιστεύων εις εμέ, κάν αποθάνη ζήσεται» (Ιωάν. 11, 26). Άν κάποιος πιστός αποθάνη, θα ζήση όμως στην άλλη ζωή. Κι άν αποθάνη ο Πνευματικός σου, όμως θα ζη κοντά στον Θεό. Και θα πρεσβεύη σ’ Αυτόν για τα πνευματικά του παιδιά. Θα παρακαλή και για σένα, να σε δυναμώνη ο Κύριος και να σε στηρίζη!
Εγώ πιστεύω στην ευσπλαχνία του Θεού. Αυτός θα σε βοηθήση ν’ απαλλαγής από τον πειρασμό, που έχεις. Πρέπει όμως να κάνης υπομονή, κι εγώ θα παρακαλώ τον Θεό για σένα, όσο μπορώ. Κι εσύ όμως πρέπει να παρακαλής να σε ελεήση ο Θεός. Και θα’ ρθη σίγουρα η λύτρωση.
Πάντοτε η εξομολόγηση στον Πνευματικό πρέπει να είναι καθαρή. Να μη αποκρύπτη ο εξομολογούμενος εν γνώσει του καμμία αμαρτία του. Και τότε θα ’χη τη συγχώρηση από τον Θεό. Όταν η εξομολόγηση είναι ειλικρινής, τότε ακριβώς είναι που βρίσκει ο εξομολογούμενος έλεος, παρηγορία και άφεση των αμαρτιών του.
Ως Πνευματικός σας, ελπίζω και πιστεύω πως σιγά σιγά θα γίνετε όπως σας θέλει ο Θεός. Εγώ, όσο μπορώ, θα σας βοηθώ. Αλλά και σεις πρέπει να υπακούετε σε όσα σας λέγω. Πέραν τούτου, είναι του Θεού δουλειά. Και η δική σας σωτηρία είναι και δική μου σωτηρία.
Για όσους προσέρχονται σε μένα, και με εμπιστεύονται, και γίνονται πνευματικά μου παιδιά, γι’ αυτούς θεωρώ τον εαυτό μου υπεύθυνο ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Και θεωρώ καθήκον μου να εκπληρώσω στο ακέραιο την υποχρέωση μου απέναντι σ’ αυτά τα πρόσωπα. Η σωτηρία των πνευματικών μου παιδιών είναι ταυτόχρονα και δική μου σωτηρία.
πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 4/6/2010
_______________
____________
____________________________________
Η κυβέρνηση εντός των επομένων 6 μηνών θα έχει επιβάλλει τον απόλυτο έλεγχο όλων μας μέσω της «ΚΑΡΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ»
Αν λοιπόν ανησυχούμε ως πολίτες και αγωνιούμε ως πιστοί, τότε ας παραβρεθούμε την Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010 και ώρα 20.00 στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αμαρουσίου στην ομιλία του Π. Σαράντη Σαράντου για να ακούσουμε τις απαντήσεις του σε όλες τις απορίες γύρω απο αυτό το μείζον για τη σωρτηρία μας ζήτημα.
Ὁ Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ, ἔστειλε ἐπιστολὴ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, διὰ τῆς ὁποίας τὴν πληροφορεῖ ὅτι μαθαίνοντας γιὰ τὶς αἱρετικὲς τοποθετήσεις τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας ἔχει μείνει «ἄναυδος καὶ ἐμβρόντητος ἐκ τῆς πελωρίας ἐκκλησιολογικῆς ἐκτροπῆς τοῦ Σεβασμιωτάτου» κ. Χρυσοστόμου. Δηλώνει ὅτι: ἐσιώπησα «ἐπὶ 8μηνον προσευχόμενος καὶ ἀναμένων τὴν ἐπισήμανσιν τοῦ δεινοῦ αὐτοῦ ἐκκλησιολογικοῦ ἀτοπήματος ὑπὸ ἀρχαιοτέρων… συνεπισκοπῶν μου, ἵνα μὴ παραμένη ἐπισήμως ἐκπεφρασμένη ἡ ἄστοχος καὶ βλάσφημος αὕτη, …ἐκκλησιολογικὴ τοποθετησις» τοῦ κ. Χρυσοστόμου, ἡ ὁποία κατηγγέλθη ὑπὸ λαϊκῶν μελῶν τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας (καὶ ἐννοεῖ τὴν Μηνυτήριο Ἀναφορὰ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδό ποὺ κατέθεσε ἡ «Φιλορθόδοξος Ἕνωσις “Κοσμᾶς Φλαμιάτος”» (ἀλλὰ καὶ ἄλλοι φορεῖς), ἀλλὰ δυστυχῶς οἱ 80 Μητροπολίτες δὲν εὐαισθητοποιήθηκαν νὰ τὴν ἐξετάσουν.
Νὰ θυμήσουμε, ὅτι αὐτὴ τὴν Μηνυτήριο Ἀναφορά, ἐπειδὴ κατετέθη ὑπὸ λαϊκῶν, ἡ Ἱ. Σύνοδος ἀρνήθηκε νὰ τὴν ἐξετάσει ―ὅπως ἔδειξαν τὰ πράγματα― καὶ δὲν ἀπάντησε (θετικὰ ἢ ἀρνητικὰ) πρὸς τοὺς λαϊκοὺς ποὺ τὴν κατέθεσαν, παρουσιάζοντας ἄλλη μία φορὰ τὸ πρόσωπο ἑνὸς ἐξουσιαστικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ καθεστῶτος, ποὺ θεωρεῖ τὴν Ἐκκλησία «τσιφλίκι» τῶν Ἐπισκόπων, ὑποτιμώντας βάναυσα, ἀπαξιώνοντας καὶ περιθωριοποιώντας τὸ λαϊκὸ στοιχεῖο τῆς Ἐκκλησίας καὶ πληγώνοντας τὴν Ὀρθοδόξη Συνοδικὴ Ἐκκλησιολογία. Μόλις, ὅμως, ἐτέθη τὸ θέμα ἀπὸ κάποιον Ἐπίσκοπο, ἄρχισε ἡ Ἱ. Σύνοδος νὰ ἐξετάζει τὸ θέμα· κάτι κινήθηκε· ἄρχισε μία διαδικασία ἀνταλλαγῆς Ἐπιστολῶν. Αὐτὸ ἀσφαλῶς μᾶς χαροποιεῖ καὶ μᾶς δίνει κάποιες ἐλπίδες, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξει μιὰ Συνοδικὴ ἀντίδραση ἐναντίον τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀρκεῖ νὰ συνεχιστεῖ, μὲ τὴν εὐλογία καὶ τὴν οἰκονομία τοῦ Χριστοῦ, πρὸς τὴν σωστὴ κατεύθυνση.
Βέβαια, τὸ μεγάλο πρόβλημα τὴ στιγμὴ αὐτὴ δημιουργεῖται ἀπὸ τὴν ἀπαντητικὴ ἐπιστολὴ τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας. Πρόκειται γιὰ μιὰ ἀπάντηση ποὺ ἤδη ὁ θεολόγος καὶ φιλόλογος κ. Τελεβάντος χαρακτήρισε ὡς «ἀθεολόγητη, προπετῆ, κουτσομπολίστικη, γεμάτη ψεύδη, ἐμπαθῆ, κακοήθη, μικροπρεπῆ, ἀνάξια ὄχι μόνον ἐπισκόπου ἀλλὰ κάθε ἀνθρώπου ποὺ σέβεται στοιχειωδῶς τὸν ἑαυτὸ του», καὶ ἀπὸ ὅσα θὰ ἀναφέρουμε στὴ συνέχεια, ἀποδεικνύονται ἐξαιρετικὰ εὔστοχοι οἱ χαρακτηρισμοί του.
Α. Ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος δηλώνει ὅτι μὲ τὴν Ἐπιστολή του αὐτὴ (ποὺ ἀπευθύνει πρὸς τὸν Προεδρο τῆς Ἱ. Συνόδου) θὰ δώσει διευκρινήσεις «στὶς ἀμφιβολίες ποὺ ἐκφράζει ὁ Σεβ. Κυθήρων, σχετικὰ μὲ τὴν ὀρθοφροσύνη μου καὶ τὴν ὀρθοδοξία μου». Μὲ τὶς διευκρινήσεις, ὅμως, ποὺ δίδει ἐπιτείνει τὶς ἀμφιβολίες γιὰ τὴν «ὀρθοφροσύνη» καὶ τὴν «ὀρθοδοξία» του, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἀξιοπιστία του.
1) Δηλώνει ὅτι κατὰ τὴν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Ὀκτωβρίου 2009 «οὐδεμία ἐξεφράσθη ἀμφισβήτηση γιὰ τὶς θέσεις τὶς ὁποῖες διετύπωσα, οὔτε κάποια ἐπιφύλαξη ἐξεδηλώθη, γιὰ τὶς ἐκκλησιολογικές μου τοποθετήσεις, τὶς ὁποῖες μάλιστα ἀνέπτυξα, ἐξ ἀφορμῆς σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ Σεβ. Πειραιῶς». Ὅμως, ἄλλη εἶναι ἡ ἀλήθεια. Πρίν, κατὰ καὶ μετὰ τὴν Ι.Σ.Ι. ἀμφισβητήθηκε ἔντονα ἡ καταλληλότητα τοῦ Μεσσηνίας ὡς ἐκπροσώπου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸν Διάλογο μὲ τοὺς παπικοὺς στὴν Πάφο τῆς Κύπρου. Σγκεκριμένα:
(Ι) Ὁ Κονίτσης κ. Ἀνδρέας, γιὰ πρώτη φορὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες ―ἀπὸ ὅσο γνωρίζουμε― καὶ ἐπειδὴ ἀνησυχοῦσε καὶ ἀμφέβαλε γιὰ τὶς θέσεις τῶν ἐκπροσώπων μας στὸν Διάλογο Μητροπολιτῶν Μεσσηνίας καὶ Ἀχαΐας, ἀπέστειλε ἐπιστολὴ ―πρὶν ἀπὸ τὴ σύγκληση τῆς Ἱ. Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας― πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, στὴν ὁποία παρακαλεῖ, ὅπως «γνωστοποιήσητε ἐὰν ἐδόθη εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὀρθὴ-ὀρθόδοξος κατευθυντήριος γραμμή, εἰς ἣν δέον νὰ παραμείνουν ἀμετακίνητα».
(ΙΙ) Ὡσαύτως, ὁ Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, μὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, μὲ εὔσχημο τρόπο ἐκφράζει τὴν ἴδια ἀνησυχία. Γράφει: «φρονῶ ὅτι, δέον ὅπως συζητηθῆ θεολογικῶς τὸ θέμα ὑπὸ τῆς Σεπτὴς Ἱεραρχίας τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας καὶ τοποθετηθῆ καὶ ἐκφρασθῆ σαφῶς ἐπ’ αὐτοῦ τὸ Ἱερὸν Σῶμα, οὕτως ὥστε ὁ ἡμέτερος Σεβασμιώτατος Ἐκπρόσωπος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ.κ. Χρυσόστομος, ὅστις διακρίνεται διὰ τὴν θεολογικήν του ἐπάρκειαν, εὐρυμάθειαν καὶ ὀρθοκρισίαν, ἐνισχυθῆ ἐν τῇ τελικῇ διαμορφώσει τοῦ κοινοῦ κειμένου τῆς ὡς εἴρηται Διεθνοῦς Συνελεύσεως».
(ΙΙΙ) Ἐπίσης, ἡ ἐφημ. «Στῦλος Ὀρθοδοξίας» (τ. 104, Σεπ. 2009), ἔχει τὶς ἴδιες ἐπιφυλάξεις γιὰ τὸν Μεσσηνίας. Γράφει: «Δὲν εἶναι μάλιστα τυχαῖο ὅτι τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θὰ ἀντιπροσωπεύσουν ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἔκρυψε τὶς φιλοπαπικές του θέσεις».
(IV) Τὰ διάφορα ἰστολόγια (χωρὶς νὰ ὑπάρξει διάψευση ἀπὸ τὴν Ι.Σ.Ι.) μιλοῦσαν γιὰ διαφωνίες καὶ ἐπιφυλάξεις μέσα στὴν Ἱεραρχία γιὰ τὸν Μεσσηνίας καὶ τὸν Ἀχαΐας τόσο ἔντονες, ὥστε καὶ οἱ δύο τους νὰ ἀπειλήσουν πὼς θὰ παραιτηθοῦν! Τὸ ἰστολόγιο thriskeftika.blogspot.com μὲ τίτλο: «Ἀποστέλλει τελικὰ ἐκπροσώπους στὸ Διάλογο τῆς Κύπρου ἡ Ἱεραρχία» γράφει: «Καὶ παρὰ τὴ χθεσινὴ σαφῆ διαφωνία πολλῶν ἐξ αὐτῶν μὲ τὴ γραμμὴ τοῦ Πατριάρχη, μὲ πρῶτο τὸ Μητροπολίτη Πειραιῶς, τὸ τελικὸ Ἀνακοινωθὲν ποὺ ἐξέδωσε ἡ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας ἀπογοητεύει τὸν πιστὸ λαό. Καὶ τοῦτο γιατί: Ἀποστέλλονται τελικὰ στὴν Κύπρο ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» ὁ Μεσσηνίας καὶ ὁ Ἀχαΐας «γιὰ συμμετοχὴ στὸ Διαλογο μὲ τοὺς παπικούς…» (com/2009/10/blog-post_6845.html).
Μετὰ ἀπὸ αὐτά, ἐπιμένει ὁ Μεσσηνίας ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμία «ἀμφισβήτηση γιὰ τὶς θέσεις» του;
2) Μετὰ τὴν Συνάντηση τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς στὴν Πάφο, γράφει στὴν ἐπιστολή του ὁ Μεσσηνίας πώς, ὡς μέλος τοῦ συγκεκριμένου Διαλόγου, κατέθε
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΘΕΙ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
________________________
Είχα ακούσει μεγάλο μέρος της εκπομπής του κ. Ποταμίτη στο ΡΙΚ 3 για τις διαφορές Ορθοδοξίας και Παπισμού. Φίλος από την Κύπρο μου έδωσε τη δυνατότητα να ακούσω αποσπάσματα της μαγνητοφωνημένης συνέντευξης από τηλεφώνου.
Διέκρινα αμέσως τον εμφανή προπαγανδιστικό χαρακτήρα της παρουσίασης των διαφορών Ορθοδοξίας και Παπισμού. Ετσι, σε σχόλια που ανάρτησα σε ιστοσελίδες, αναφέρθηκα σε ορισμένες αρνητικές εντυπώσεις που μου δημιούργησε η εκπομπή. Επιφυλάχθηκα, όμως, να επανέλθω πιο ολοκληρωμένα όταν θα αποκτούσα πρόσβαση στην κασέτα της συνέντευξης και θα είχα την ευκαιρία να τη μελετήσω πιο προσεκτικά.
Τελικά παρέλαβα την κασέτα και άκουσα ολόκληρη την εκπομπή. Ομολογώ ότι εθλίβην βαθύτατα επειδή επεσήμανα – ούτε λίγα ούτε πολλά – 49 προβληματικά σημεία στις θέσεις που εξέφρασε ο προσκεκλημένος της εκπομπής Καθηγητής της Πατρολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής θρησκευτικής Διαφωτίσεως των Μητροπόλεων Κύκκου και Ταμασού κ. Νίκος Νικολαίδης.
Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ
___________
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η συνέντευξη του κ. Νικολαίδη αποσκοπούσε σε ένα και μόνο! Να δικαιολογήσει τη στάση της Συνόδου να υποδεχθεί τον Πάπα. Παρασιώπησε εντελώς τη διαφωνία πέντε συνοδικών και δεν ανέφερε ότι και άλλοι συνοδικοί δεν συνευδοκούσαν για την υποδοχή του Πάπα. Ως γνωστόν τρεις άλλοι – τουλάχιστον – συνοδικοί ελλείψει ομολογιακού σθένους παραβρέθηκαν στην υποδοχή, συμπροσευχήθηκαν και δέχτηκαν την ευλογία (γράφε αλογία) του Πάπα στο δείπνο που παρετέθη προς τιμή του στην Αρχιεπισκοπή.
Γιατί ο κ. Νικολαίδης αποσιώπησε την ανοιχτή διαφωνία πέντε συνοδικών και την παρασκηνιακή διαφωνία άλλων τριών τουλάχιστον μελών της Συνόδου, ενώ είναι άριστος γνώστης των παρασκηνίων; Απλούστατα επειδή η συνέντευξή του ήταν καθαρά προπαγανδιστική. Αποσκοπούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Οχι να πει την αλήθεια.
ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ;
___________
Αλλά δεν έμεινε μέχρις εδώ! Εκανε κάτι πολύ χειρότερο ο κ. Νικολαίδης! Προσεποιήθη ότι αγνοεί ότι ο κύριος όγκος της Πατερικής Γραμματείας και οι κυριότερες σύνοδοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας την τελεταία και βάλε χιλιετία συνεκλήθησαν για να καταδικάσουν τις παπικές αιρέσεις!!!
Πέραν της Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου που κατεδίκασε το Filioque ο κ. Νικολαίδης όφειλε να ενημερώσει τους ακροατές της εκπομπής ότι υπάρχουν πολλές άλλες σύνοδοι (για την ακρίβεια είκοσι τον αριθμό) που καταδίκασαν τον Παπισμό ως αίρεση όπως είναι λ.χ. οι σύνοδοι που δικαίωσαν τους Ησυχαστές. Ποιος αγνοεί ότι οι σύνοδοι του 879 στην Κωνσταντινούπολη, του 1170 στην Κωνσταντινούπολη, του 1450 στην Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη, του 1722 στην Κωνσταντινούπολη, του 1838 στην Κωνσταντινούπολη, η Σύνοδος των Πατριαρχών στην Κωνσταντινούπολη το 1848 και η Σύνοδος του 1895 στην Κωνσταντινούπολη καταδίκασαν τον Παπισμό ως αίρεση; Ποιος ποτέ διαμφισβήτησε ή τολμά να διαμφισβητήσει το πανορθόδοξο κύρος αυτών των συνόδων;
Επομένως γιατί ο κ. Νικολαίδης παραπληροφόρησε τους πιστούς ότι δεν υπάρχει πανορθόδοξος Σύνοδος που καταδίκασε τους Παπικούς ως αιρετικούς;
Αλλωστε ποια Σύνοδος καταδίκασε τους Κουάκερους, τους Μορμόνους, τους Πεντηκοστιανούς ή τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως αιρετικούς; Ούτε και αυτοί άραγε είναι αιρετικοί;
ΟΜΟΦΩΝΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΟΤΙ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ
_______________
Ο κ. Νικολαίδης ισχυρίστηκε ότι η άποψη ότι οι Παπικοί είναι αιρετικοί υποστηρίζεται από “ορισμένους θεολόγους”. Ορισμένους θεολόγους; Ποιοι είναι αυτοί οι ορισμένοι θεολόγοι στους οποίους αναφέρεται; Μήπως έπρεπε να πει ΟΛΟΥΣ ανεξαίρετα τους Πατέρες και Διδάσκαλους της Εκκλησίας για περισσότερα από χίλια χρόνια; Γνωρίζει έστω και ένα Πατέρα της Εκκλησίας που δεν χαρακτηρίζει τους Παπικούς ως αιρετικούς;
Αναφέρουμε δειγματοληπτικά ότι οι Αγιοι Φώτιος, Γερμανός Κωνσταντινουπόλεως, Γρηγόριος Παλαμάς, Μάρκος Εφέσου Ευγενικός, Συμεών Θεσσαλονίκης, Νικόδημος Αγιορείτης, Κοσμάς ο Αιτωλός, Νεκτάριος Πενταπόλεως και Ιουστίνος Πόποβιτς χαρακτηρίζουν το Παπισμό ως αίρεση! Αυτοί είναι οι “ορισμένοι” θεολόγοι; Οι μεγαλύτεροι Πάτερες της Εκκλησίας τα τελευταία χίλια και βάλε χρόνια;
Γιατί αποσιώπησε την ιστορική αλήθεια ο κ. Καθηγητής; Απλούστατα επειδή δεν πήγε στην εκπομπή για να μιλήσει ως ορθόδοξος θεολόγος αλλά ως προπαγανδιστής!
“ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ”
_____________
Ολως παραδόξως ο κ. Νικολαίδης, όπως και άλλοι θεολόγοι που παρουσιάστηκαν σε τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά προγράμματα, δεν ανέφεραν ως κακοδοξία την παπική ετεροδιδασκαλία για την κτιστή χάρη!!! Γιατί άραγε; Την αγνοούν ή μήπως υποτιμούν τον αιρετικό χαρακτήρα της; Η διδασκαλία αυτή, όπως και η αιρετική παπική τριαδολογία και η αιρετική παπική εκκλησιολογία αποτελούν τις κυριότερες (υπάρχουν και άλλες) δογματικές παρεκκλίσεις των Παπικών. Αντί αυτών έκανε κυρίως αναφορά για τις διαφορές στη λατρεία. Εντεχνα έτσι έδωσε την εντύπωση, στους ακροατές της εκπομπής, ότι υπάρχουν λίγες (του κ. Νικολαίδη ο όρος) διαφορές με τους Παπικούς.
«ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΟΡΘΟΔΟΞΑ»
____________________________
Επιπλέον! Ολοι οι Ορθόδοξοι αντιπρόσωποι, ισχυρίστηκε παραπλανητικά, πηγαίνουν στις συναντήσεις των διαλόγων και εκπροσωπούν ορθόδοξες θέσεις!!!
“Ουαί, κ. Νικολαίδη, οι λέγοντες το πονηρόν καλόν και το καλόν πονηρόν, οι τιθέντες το σκότος φως και το φως σκότος, οι τιθέντες το πικρόν γλυκύ και το γλυκύ πικρόν…” (Ησ. ε’, 20).
Ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος λ.χ. που διακήρυξε στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ότι “η Εκκλησία είναι διαιρεμένη” ορθοτομεί το λόγο της αληθείας; Αλλά ο Μεσσηνίας δεν είναι συνάδελφος του κ. Νικολαίδη στη Θεολογική Σχολή Αθηνών;
Πώς είναι δυνατόν να αγνοεί τις κακοδοξίες που διατυπώνει; Και αφού δεν τις αγνοεί γιατί παραπληροφορεί τους πιστούς; Απλούστατα! Επειδή δεν πήγε στην εκπομπή ως θεολόγος και μάλιστα Καθηγητής της πατρολογίας για να ομολογήσει την αλήθεια της πίστης μας αλλά ως προπαγανδιστής για να παραπλανήσει τους πιστούς.
ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ
____________
Παράλληλα ο κ. Καθηγητής δεν ανέφερε ούτε λέξη για τις συμπροσευχές στους διαλόγους, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, όπως λ.χ. κατά την επίσκεψη του Πάπα στην Κύπρο, οι οποίες καταστρατηγούν πληθώρα Ιερών Κανόνων Οικουμενικών Συνόδων. Πόσο ορθόδοξη άραγε είναι η στάση όσων συμπροσεύχονται με αιρετικούς και αλλόθρησκους;
Δεν έκανε επίσης την παραμικρή αναφορά στη “Βαπτισματική θεολογία” και στα αιρετικά εκκλησιολογικά κείμενα της Ραβέννας, της Ελούντας και του Πόρτο Αλέγκρε ούτε στην προδοτική για την Ορθοδοξία συμφωνία του Μπαλαμάντ που μιλά για τον Παπισμό και την Ορθοδοξία ως “αδελφές Εκκλησίες”.
Γιατί; Μήπως ενστερνίζεται τη “Βαπτισματική θεολογία”; Μήπως θεωρεί ορθόδοξα τα αιρετικά κοινά κείμενα της Ραβέννας; Να εικάσουμε ότι υιοθετεί την προδοτική για την Ορθοδοξία συμφωνία του Μπαλαμάντ; Ή μήπως μίλησε με αυτό τον απαράδεκτο τρόπο επειδή στόχος του δεν ήταν να κατηχήσει το λαό του Θεού αλλά να τον παραπλανήσει για να δικαιολογήσει τις παρανομίες που έγιναν με τη υποδοχή του Πάπα;
ΣΥΝ ΘΕΩ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ…
______________
Αλλά μόλις καλύψαμε ορισμένες από τις άτυχες δηλώσεις του κ. Νικολαίδη στην εκπομπή. Είναι αναγκαίο να επανέλθουμε για να ολοκληρώσουμε την ανασκευή των απαράδεκτων και προπαγανδιστικών δηλώσεων που έκανε με τις οποίες, ως μη όφειλε, παραπληροφόρησε το ποίμνιο της Εκκλησίας για ουσιώδη θέματα πίστεως.
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
==================
Αναφερθήκαμε, σε πρόσφατο άρθρο, στις απαράδεκτες θεολογικά θέσεις που διατύπωσε στους ακροατές του ΡΙΚ 3, στην εκπομπή του κ. Ποταμίτη, ο κ. Νίκος Νικολαίδης, Καθηγητής της Πατρολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής του Γραφείου Διαφωτίσεως των Μητροπόλεων Κύκκου και Ταμασού.
Επανερχόμαστε για να θίξουμε ορισμένες άλλες απαράδεκτες θέσεις του κ. Καθηγητού που δεν μας δόθηκε η ευκαιρία να επισημάνουμε στο προηγούμενο άρθρο.
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΙΣΟΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΤΟ ΠΣΕ
___________
Στην ίδια εκπομπή ο κ. Νικολαίδης αναφέρθηκε στη “θεωρία των κλάδων” και είπε ότι δεν την ενστερνίζεται επειδή είναι προτεσταντική. Μέχρις εδώ του δίνουμε τα πιο θερμά μας συγχαρητήρια!
Δικαιολόγησε, όμως, τη συμμετοχή των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο ΠΣΕ!!!
Διερωτώμαι! Αγνοεί ότι η ισότιμη συμμετοχή των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο ΠΣΕ αναιρεί στην πράξη την πίστη στην Μία, Αγία Εκκλησία όπως ομολογούμε στο Σύμβολο της πίστεως;
Είναι δυνατόν να αγνοεί ότι ο Αγιος Ιουστίνος Πόποβιτς υπέδειξε, με σχετικό υπόμνημα στη Σερβική Εκκλησία, να μη συμμετέχει στο παγκόσμιο συμβούλιο των αιρέσεων γνωστό ως ΠΣΕ;
ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ;
________________
Δεν έκανε επίσης καμιά αναφορά στη λεγόμενη “Βαπτισματική θεολογία”. Δεν κατανοεί, άραγε, τη σχέση μεταξύ των κακοδοξιών της “Βαπτισματικής θεολογίας” και της Αγγλικανικής “θεωρίας των κλάδων” και της Βατικάνειας “Αντανακλαστικής πίστης”; Ή μήπως προσπάθησε, για μια ακόμη φορά, να παραπλανήσει τους πιστούς για να δικαιολογήσει την πρόσκληση στον Πάπα να επισκεφθεί την Κύπρο;
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΚΑΙ Ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ
____________
Αλλά έκανε κάτι χειρότερο από την αποσιώπηση της απαράδεκτης “Βαπτισματικής θεολογίας” ο κ. Καθηγητής! Προσπάθησε έμμεσα να τη δικαιώσει κάνοντας αναφορά στο γεγονός ότι υπάρχει διαφορετική πρακτική στον τρόπο επιστροφής των Παπικών στην Ορθόδοξη Εκκλησία!
Ορθή διαπίστωση! Οντως! Ορισμένες Εκκλησίες ή και μεμονωμένοι κληρικοί βαπτίζουν τους Παπικούς όταν επιστρέφουν στην Ορθοδοξία! Ακολουθούν δηλαδή, την κανονική “ακρίβεια”. Αλλοι πάλιν τους δέχονται με αναμύρωση όπως η προβλέπει η “οικονομία”. Αλλοι πάλιν υιοθετούν μια πρακτική που είναι πολύ πέραν των πλαισίων των Ιερών κανόνων: Τους δέχονται με απλή ομολογία πίστεως. Και ορισμένοι άλλοι δεν ζητούν από τους προσερχομένους στην Ορθοδοξία αιρετικούς ούτε ομολογία!!!
«ΡΑΒΔΟΣ ΕΝ ΓΩΝΙΑ ΑΡΑ ΒΡΕΧΕΙ!»
____________
Αυτό, όμως, τι αποδεικνύει; Ο κ. Νικολαίδης εξάγει εντελώς αυθαίρετα το συμπέρασμα ότι η διαφορετική πρακτική εισδοχής των Παπικών στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει πανορθόδοξη απόφαση για τον αιρετικό χαρακτήρα του Παπισμού!!!
Αραγε αυτό είναι το λογικό συμπέρασμα που εξάγεται, από αυτή Βαβυλωνία ή μήπως ότι επικρατεί μεγάλη ανομία και σύγχυση;!
Η ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΔΙΚΑΙΟ
________________
Αγνοεί ο κ. Καθηγητής ότι πλείστοι όσοι επίσκοποι δεν λαμβάνουν υπόψη τα κωλύματα της ιερωσύνης; Αγνοεί ότι κληρικοί όλων των βαθμίδων χειροτονούνται πολλές φορές παρά την προβλεπόμενη από τους Ιερούς Κανόνες ηλικία; Αγνοεί ότι το επάρατο μεταθετό έχει καθιερωθεί για μακρύ χρονικό διάστημα από πολλλές Ορθόδοξες Εκκλησίες; Αυτό σημαίνει ότι τα κωλύματα της ιερωσύνης δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη; Οτι η προβλεπόμενη από τους κανόνες ηλικία πρέπει να παραθεωρείται ή ότι το μεταθετόν πρέπει να γίνει νόμος ψηφισμένος της Εκκλησίας;
Από πότε έγινε η παρανομία να γίνεται νόμος επειδή υπάρχουν πολλοί παράνομοι; Τι είδους λογική ή θεολογική συνέπεια χαρακτηρίζει αυτή την προσέγγιση;
Αυτά, δυστυχώς, παθαίνει όποιος αναλαμβάνει το ρόλο του προπαγανδιστή και του συνήγορου της παρανομίας αντί να θεολογεί σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας.
ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕ ΒΑΠΤΙΣΜΑ (“ΑΚΡΙΒΕΙΑ”)
ή ΜΕ ΧΡΙΣΜΑ (“ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ”)
___________________
Γιατί συγχύζει τα ασύγχυτα, ο αγαπητός θεολόγος; Αγνοεί, ότι το βάπτισμα των αιρετικών στη δισχιλιετή ζωή και πράξη της Εκκλησίας ΟΥΔΕΠΟΤΕ θεωρήθηκε αφ’ εαυτού έγκυρο παρά μόνον κατ’ οικονομίαν, σε ορισμένες μόνον περιπτώσεις, και εφ’ όσον(επαναλαμβάνω εφ’ όσον) οι αιρετικοί επέστρεφαν στην Εκκλησία; Οι Κανόνες μιλούν για την ανάγκη ναβαπτίζονται οι αιρετικοί όταν επιστρέφουν στην Εκκλησία και ΜΟΝΟΝ κατ’ οικονομία να γίνονται δεκτοί με χρίσμα. Ολα τα άλλα είναι πρακτικές παρανομίαςπου δεν έχουν κανένα έρεισμα στις κανονικές διατάξεις και στην Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας.
Αλίμονον αν θεωρούσαμε τις παρανομίες ως νόμο της Εκκλησίας.
ΠΟΣΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΣΕΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΝΤΑΙ;
_____________________
Να το πούμε διαφορετικά: Πόσοι κανόνες υπάρχουν τους οποίους οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες δεν τους παραβιάζουν συστηματικά για δεκαετίες ή μερικές φορές για αιώνες; Πόσες αντικανονικές διατάξεις δεν έχουν ακόμη και οι καταστατικοί χάρτες των τοπικών Εκκλησιών; Αυτό σημαίνει ότι οι Κανόνες αχρηστεύθηκαν; Ή μήπως ότι οι αντικανονικές διατάξεις των καταστατικών χαρτών πρέπει να επαναδιατυπωθούν ώστε να είναι σύννομοι με τους Ιερούς Κανόνες;
Αναφέρω ένα παραδειγμα από το χώρο του Πολιτειακού Δικαίου για να γίνει το θέμα ακόμη πιο καθαρό. Πόσοι νόμοι σε όλες τις Πολιτείες δεν ψηφίζονται οι οποίοι είναι αντισυνταγματικοί! Αυτό σημαίνει ότι καταργούνται οι διατάξεις του Συντάγματος ή ότι πρέπει να ακυρωθούν οι νόμοι που αντιβαίνουν τις συνταγματικές διατάξεις;
Είναι δυνατόν να αγνοεί ο κ. Νικολαίδης ότι οι Ιεροί Κανόνες είναι το Σύνταγμα της Εκκλησίας;
Αλλά πέραν των Κανόνων πόσες διατάξεις του Ευαγγελίου ακόμη και αυτόλεκτες Δεσποτικές εντολές δεν καταπατούνται καθημερινά από τη συντριπτική πλειοψηφία ακόμη και των ευσεβών πιστών; Από αυτό εξάγεται το συμπέρασμα ότι το Ευαγγέλιο έπαψε να ισχύει; Οτι όσοι τις παραβαίνουν δεν είναι υπόλογοι στο Θεό; Τι είδους παραλογισμός είναι αυτός; Ποιο θεολογικό έρεισμα έχει αυτή η θέση;
Και όμως! Ο κ. Νικολαίδης εξάγει το συμπέρασμα ότι οι Παπικοί δεν καταδικάστηκαν ως αιρετικοί από τη διαφορετική πρακτική εισδοχής των Παπικών στην Εκκλησία!!!
Γιατί; Από άγνοια;
Ζωηρώς αμφιβάλλουμε! Φοβούμεθα ότι το έκανε για να δικαιολογήσει το πλήθος των παρανομιών που έγιναν κατά την Παπική επίσκεψη.
“ΛΙΓΕΣ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ”
________________
Ο κ. Νικολαίδης προσπάθησε συστηματικά και έντεχνα να παρουσιάσει ως λίγες τις διαφορές Παπισμού και Ορθοδοξίας και σε κάποια στιγμή μάλιστα ρώτησε: Ποιος είπε ότι δεν έχουμε διαφορές; Και όταν ακροατές της εκπομπής διαμαρτυρήθηκαν και ανέφεραν ότι ο γνωστός οικουμενιστής και νεωτεριστής θεολόγος κ. Πιτσιλλίδης γυρίζει τα κανάλια και παραπληροφεί τους πιστούς ότι δεν υπάρχουν σοβαρές διαφορές μεταξύ Ορθοδοξίας και Παπισμού επενέβη ο υπεύθυνος της εκπομπής κ. Ποταμίτης για να πει να μη γίνεται ονομαστική αναφορά στο θέμα!!! Αλλά πώς να μη γίνει ονομαστική αναφορά αφού ο κ. Νικολαίδης ρώτησε: Ποιος λέγει ότι δεν υπάρχουν διαφορές;
Αλλωστε σε τελευταία ανάλυση τον κ. Πιτσιλλίδη σε τι τον χρειαζόμαστε όταν ο κ. Νικολαίδης πέρασε ακριβώς τα ίδια μηνύματα με πολύ πιο τορνευμένο τρόπο για να μην προκαλέσει αντιδράσεις;
Αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερα που πρέπει να σχολιάσουμε αναφορικά με την απαράδεκτη συνέντευξη του κ. Νικολαίδη στο ΡΙΚ 3.