ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΑΝΑΝΗΨΗ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ
![author](https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/themes/blueshadow/images/author.png)
![date](https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/themes/blueshadow/images/date.png)
![filed](https://www.augoustinos-kantiotis.gr/wp-content/themes/blueshadow/images/filed.png)
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
==============
Oλοι συμμετείχαν με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση στην ενθρόνιση του νέου ηγουμένου της Ιεράς Μονής Συμβούλου Χριστού κ. Νείλου την περασμένη Κυριακή. Ατυχώς όμως! Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος επέλεξε δυο μέρες αργότερα να καταφέρει πισώπλατη μαχαιριά στον αντιοικουμενιστικό αγώνα σε Ιερατικό συνέδριο της Μητρόπολής του.
Η ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ
____________________
Αναφέρει το πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων “Ρομφαία”: “Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και συμφώνως με τα όσα το εκκλησιαστικό τυπικό ορίζει τελέσθηκε χθες η ενθρόνιση του ηγουμένου της Ιεράς Μονής του Συμβούλου Χριστού Αρχιμανδρίτη Νείλου. Η ακολουθία της ενθρονίσεως τελέστηκε κατά την διάρκεια του εσπερινού της Κυριακής χοροστατούντος του οικείου Μητροπολίτου και Γέροντος της Μονής κ. Αθανασίου ο οποίος στην ομιλία του προς τον ενθρονιζόμενο ηγούμενο εξήρε το νόημα της ταπεινώσεως, αρετή η οποία πρέπει να κοσμεί τον προϊστάμενο κάθε μοναστικής κοινότητας έχοντας ως πρότυπο τον Αρχιποιμένα Χριστό”.
ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗΣ
_________________
Στην ενθρόνιση παρίστατο και ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου Αρχιμανδρίτης Εφραίμ πνευματικός αδελφός του Σεβασμιότατου Λεμεσού και πλήθος λαού: Κληρικοί, μοναχοί και λαικοί. Συμπροσηύχοντο επίσης ευσεβείς πιστοί οι οποίοι διένειμαν αντιπαπικά φυλλάδια του παραδοσιακού συλλόγου ΠΑΧΟΚ. Ο σύλλογος αυτός πρωτοστατεί στον αντιοικουμενιστικό αγώνα και έδωσε δυναμικό παρόν εναντίον του “Διαθρησκειακού συνεδρίου” to 2008 και εναντίον των Παπικών κατά την πρόσφατη συνάντηση Παπικών – Ορθοδόξων στην Πάφο.
ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΦΥΛΛΑΔΙΟΥ
_____________
Στα φυλλάδια του ΠΑΧΟΚ γίνεται αναφορά στην επίσκεψη του Πάπα. Χαρακτηρίζεται ανεπιθύμητος στην Κύπρο επειδή είναι αρχηγός αιρέσεως. Γι’ αυτό είναι αδιανόητο να του απευθύνεται πρόσκληση επίσκεψης από την Εκκλησία της Κύπρου. Ταυτόχρονα τονίζεται το γεγονός ότι επειδή ξεσηκώθηκε παγκόσμια κατακραυγή εξαιτίας της συγκάλυψης των παιδεραστών φραγκοπαπάδων ο Πάπας Βενέδικτος ο οποίος ενέχεται για τo έγκλημα είναι ηθικά ανίσχυρος να μιλήσει για τα δίκαια της Κύπρου. Γι’ αυτό η επίσκεψή του θα αποβεί αιτία σκανδαλισμού και όχι αρωγή προς το λαό της Κύπρου. Ταυτόχρονα καλεί τους επισκόπους της Εκκλησίας της Κύπρου να πάρουν θέση για την έλευση του Πάπα και να μην επιτρέψουν να συντελεστεί η παρανομία με την Παπική επίσκεψη στη νήσο των Αγίων και των ηρώων.
Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΛΕΜΕΣΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ
______________
Ο Σεβασμιότατος Λεμεσού δεν αντέδρασε την ώρα που τα μέλη του ΠΑΧΟΚ διένειμαν τα φυλλάδια και όλα τέλειωσαν ειρηνικά. Ολοι οι πιστοί έφυγαν από την ενθρόνιση συγκινημένοι και κατανυγμένοι για το νέο ευχάριστο εκκλησιαστικό γεγονός. Τα μοναστήρια ήταν αείποτε τα φρούρια της Ορθοδοξίας. Οσο περισσότερα δημιουργούνται και όσο πιο πολλές αγνές ψυχές που αγαπούν το Χριστό αφιερώνονται σε αυτά και αγωνίζονται με ταπείνωση τόσο πιο πλούσια η ευλογία του Θεού.
ΤΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΣΘΕΝΤΑ ΣΤΟ ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
___________
Εκεί λοιπόν που όλοι νόμιζαν ότι όλα πήγαν κατά Θεόν ο Σεβασμιότατος Λεμεσού κ. Αθανάσιος, ως μη όφειλε, δυο μέρες αργότερα ανακίνησε το θέμα στο Ιερατικό συνέδριο της Μητροπόλεως κατά τη διάρκεια του οποίου μίλησε απαξιωτικά για την ενέργεια των μελών του ΠΑΧΟΚ και το περιεχόμενο του φυλλαδίου!!! Μια νέα δηλαδή οδυνηρή έκπληξη που ο Σεβασμιότατος Λεμεσού επεφύλαξε στους πιστούς. Υπενθυμίζουμε κατωτέρω μερικά από τα οικουμενιστικά παρατράγουδα του Σεβασμιότατου ο οποίος αν και λαλίστατοςκατά καιρούς εναντίον του Οικουμενισμού έχει πλουσιότατη οικουμενιστικήδράση καταχωρημένη στο παθητικό του.
ΕΔΩΣΕ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΑΣΧΗΜΙΑ
__________________
Καταρχήν ο Σεβασμιότατος έδωσε τη συγκατάθεσή του για κάθε οικουμενιστική ασχημία που συνέβηκε τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο. Οχι μόνον ψήφισε υπέρ της διοργάνωσης της Διαθρησκειακής αλλά το πνευματικό του τέκνο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Νεαπόλεως κ. Πορφύριος υπήρξε ο κύριος οργανωτής του συνεδρίου της “Διαθρησκειακού Συνεδρίου” του 2008. Το ίδιο έκανε με την έλευση του Πάπα στην Κύπρο. Οχι μόνον ο ίδιος αλλά και όλοι οι επίσκοποι που επηρεάζει έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για να προσκληθεί ο Πάπα.
ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΕΤΑΜΕΛΗΘΗΚΕ
________________
Λίγο πριν το “Διαθρησκειακό συνέδριο” του 2008 στη Λευκωσία η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου η Ακρόπολη της Κυπριακής Ορθοδοξίας έστειλε ελεγκτική επιστολή στους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Κύπρου. Η επιστολή αυτή έκανε τρομερή αίσθηση μεταξύ του πληρώματος της Εκκλησίας και ανάγκασε την πλειοψηφία των μελών της Συνόδου να απόσχει από τις εργασίες του συνεδρίου της ανομίας παρά την περί του αντιθέτου αρχική τους πρόθεση. Είναι χαρακτηριστική η στάση του Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου ο οποίος όχι μόνον ψήφισε στη σύνοδο υπέρ της διοργάνωσης του Διαθρησκειακού συνεδρίου αλλά και πρωτοστάτησε διά του πνευματικού του τέκνου επισκόπου Νεαπόλεως Πορφυρίου στη διοργάνωσή του. Οταν αντελήφθη την αντίδραση της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου της Ακρόπολης της Κυπριακής Ορθοδοξίας ανέκρουσε πρύμναν. “Ηλθεν εις εαυτόν” πιστέψαμε αφελώς καλοπροαίρετα όλοι τότε. Σε Ιερατικό Συνέδριο της Μητροπολέως του έκανε στροφή 180 μοιρών και είπε στους ιερείς του ότι ο ίδιος δεν θα παραστεί στο “Διαθρησκειακό συνέδριο” και τους πρότρεψε να πράξουν το ίδιο. Αυτά συνέβησαν πριν δύο χρόνια και μας γέμισαν όλους χαρά.
ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΗ ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
_________________
Και όμως! Δυστυχώς σε Ιερατικό συνέδριο που πραγματοποίησε προχθές στη Μητρόπολή του, μετά την ενθρόνιση του νέου ηγουμένου της Μονής Συμβούλου Χριστού, κατάφερε πισώπλατη μαχαιριά εναντίον των αγωνιζομένων πιστών που διένειμαν φυλλάδια εναντίον της έλευσης του Πάπα στην Κύπρο και καλούσαν τους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Κύπρου να μην παραστούν στην υποδοχή του Πάπα και να ματαιώσουν την έλευση του Πάπα.
ΕΥΛΟΓΗ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
_________________
Η στάση του Σεβασμιότατου Λεμεσού εμβάλλει σε μεγάλες ανησυχίες τους πιστούς. Καταρχήν απέδειξε ότι δεν ήλθεν “εις εαυτόν” όταν ανέκρουσε πρύμναν κατά το “Διαθρησκειακό συνέδριο” του 2008. Απλά φοβήθηκε το πνευματικό κύρος της Μονής Σταυροβουνίου και έκανε πίσω. Τώρα στο πρόσφατο Ιερατικό συνέδριο της Μητρόπολής του έδειξε για μια ακόμη φορά τα πραγματικά του συναισθήματα για τον Οικουμενισμό που είναι εκ διαμέτρου αντίθετα από αυτά που ισχυρίζεται ότι πρεσβεύει στις ομιλίες του.
ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΚΩΝ
________________
Οι πιστοί προσεύχονται η απαξίωση με την οποία μίλησε στο ιερατικό συνέδριο για όσους αγωνίζονται εναντίον του Οικουμενισμού και διαμαρτύρονται για την έλευση του Πάπα στην Κύπρο να μην είναι προάγγελος νέων οικουμενιστικών ενεργειών του Σεβασμιότατου. Ελπίζουν ότι η στάση του αυτή δεν προλειαίνει ενεργή παρουσία του Μητροπολίτη Αθανάσιου και των επισκόπων πιου ελέγχει στην υποδοχή του Πάπα κάτω από οποιοδήποτε πρόσχημα. Ακόμη και στην περίπτωση που τυχόν ο Πάπας θα φέρει λείψανα του Αποστόλου Βαρνάβα στην Κύπρο. Στο Σεβασμιότατο εναπόκειται να διασκεδάσει κάθε εύλογη ανησυχία που προκλήθηκε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ εξαιτίας της δικής του απαράδεκτης συμπεριφοράς.
ΕΤΣΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ;
_________________
Υπενθυμίζουμε στο Σεβασμιότατο ότι έχει Αγιορειτικές ρίζες και ότι οι Αγιορείτες αντετάχθηκαν έντονα στην επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα. Σύμφωνα με ποια λογική θεωρείται ανεπίτρεπτη η επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα και είναι θεμιτή στην Κύπρο; Δεν φτάνει που ο Σεβασμιότατος έδωσε την πλήρη συγκατάθεσή του για να απευθυνθεί πρόσκληση στον Πάπα; Είναι ανάγκη να καρφώνει πισώπλατα τους αγωνιζόμενους πιστούς που διαμαρτύρονται για την έλευση του αιρεσιάρχη της Ρώμης;
________________________
Άρα ο Καλαβρύτων, στην περίπτωση που καταδίκασε κάποιον (όχι βέβαια της περιωπής Πατριάρχη ή Επισκόπου, αλλά ένα απλό μέλος της Μητροπόλεώς του) σεβάστηκε τους Ι. Κανόνες, την αλήθεια και την αρχιεροσύνη του;
* Η Εκκλησία του Χριστού είναι Καθολική με την έννοιαν, ότι κατέχει όλο το πλήρωμα της αληθείας και της χάριτος διά τον φωτισμόν και την απολύτρωσιν του κόσμου και επί πλέον είναι Καθολική με την έννοιαν ότι «δυνάμει» τείνει, όχι να κατακτήση, αλλά να αγιάση τον κόσμον. Κεφαλή της Εκκλησίας ο Χριστός και ημείς μέλη εκ μέρους συνδεόμενοι διά της κοινής πίστεως «εν τω συνδέσμω της αγάπης».
* Όσο περισσότερο αγιάζομε ο καθένας τον εαυτόν μας, τόσο περισσότερο αγιάζεται το σώμα της Εκκλησίας και κατά τον ανθρώπινο χαρακτήρα της, διότι κατά τον θείον της χαρακτήρα είναι τόσον αγία όσον και ο Θεάνθρωπος Ιησούς. Η Ιστορία της Εκκλησίας είναι ιστορία αγώνος εξαγιασμού των πιστών της.
* Όλοι όσοι πιστεύουν αληθινά, αγαπούν εν αληθεία όσοι δεν πιστεύουν αληθινά αγαπούν εν υποκρίσει. Εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί αγαπούμε όλους και επιθυμούμε να έρθουν σε επίγνωση της αληθείας. Έτσι μας δίδαξε «ο Θεός της αγάπης» έτσι αναπαύεται η συνείδησίς μας. Δεν εχθραινόμεθα προς τους ανθρώπους εξ αιτίας της αιρέσεως η της απιστίας των, αλλά και δεν θα αγαπήσωμεν ποτέ την απιστίαν η την αίρεσιν χάριν των ανθρώπων, διότι θα αποξενωθούμε από τον Θεόν.
* Ο Θεός διοχετεύει τη δύναμη της αγάπης Του, όταν προσκυνήται «εν Πνεύματι και αληθεία».
* Εκείνοι που ομιλούν πληθωρικά περί αγάπης νοθεύουν το περιεχόμενο της για να περιπτυχθούν όλους τους αιρετικούς όλων των αποχρώσεων. Είναι τόσο ψεύτικη αυτή η αγάπη όσο και τα ψεύτικα λουλούδια….
* Λέγουν να ενωθούμε οι Ορθόδοξοι με τους Ρωμαιοκαθολικούς και εν συνεχεία με τους Προτεστάντας και με όλες τις γνωστές και άγνωστες αιρέσεις που επενόησε ο Διάβολος εν ονόματι τού Χριστιανισμού. Και αφού ενωθούν όλοι οι Χριστιανοί ανεξαιρέτως μεταξύ των, κατόπιν να ενωθούν και με τους Μωαμεθανούς, τους Ιουδαίους, κατ’ επέκτασι με τους Βουδδιστάς, Βραχμανιστάς, Σιντοϊστάς και με όλες γενικά τις θρησκείες της υφηλίου.
Αυτή η παναιρετική αλχημεία επιχειρείται διά του λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών. Ο όρος νομίζομε ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Πρόκειται περί Παγκοσμίου Συμβουλίου Εθελοθρησκειών. Ο μοναδικός θεός ο όποιος θα διεκδικήση εκεί φόρον λατρείας θα είναι ο εκπεσών Εωσφόρος, ο οποίος διά του απεσταλμένου του μεταξύ των ανθρώπων Αντιχρίστου θα επιχείρηση να υποκαταστήση την πίστη και τη λατρεία στον αληθινό Θεό. Για τον Οικουμενισμό δεν υπάρχει προσωπικός Θεός, τελείως απαράδεκτο είναι γιά τους συνεπείς οικουμενιστάς το δόγμα τού Τριαδικού Θεού.
Είναι γνωστό ότι ο σατανοκίνητος Σιωνισμός συντονίζει δύο επίβουλες ενέργειες εντός και εκτός της Εκκλησίας που αποβλέπουν σε ένα και μοναδικό σκοπό στην άλωση του φρουρίου που λέγεται Ορθοδοξία.
Παπικοί, Προτεστάνται, Χιλιασταί, Μασώνοι, Ενωτικοί, Οικουμενισταί, και κάθε άλλη «ρίζα πικρίας», όλοι αυτοί «μίαν γνώμην έχουσι, και την δύναμιν και την εξουσίαν αυτών τω Θηρίω διδόασιν. Ούτοι μετά του Αρνίου πολεμήσουσι, και το Αρνίον νικήσει αυτούς, ότι Κύριος κυρίων εστί και Βασιλεύς βασιλέων, και οι μετ’ αυτού κλητοί και εκλεκτοί και πιστοί» (Άποκ. 17, 13).
* Φρονούμεν ότι η Ορθοδοξία δεν έχει καμμία θέση ανάμεσα σ’ αυτό το συνονθύλευμα των πλανών και των αιρέσεων. Αυτό το δόλιο «οικουμενικό» κατασκεύασμα δεν αποσκοπεί στην αναζήτηση της αληθείας, αλλά κατά τον π. Χαράλαμπον Βασιλόπουλον «είναι ένα ανακάτεμα αφανισμού της Αλήθειας. Είναι μία προσπάθεια όχι να βρουν την αλήθεια οι πλανεμένοι, αλλά να την χάσουν και εκείνοι που την έχουν, εκείνοι δηλαδή που πιστεύουν στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία».
«Μη πλανώμεθα. Μεταξύ Ορθοδοξίας και ετεροδοξίας χάσμα μέγα έστήρικται», τονίζει ο Καθηγητής κ. Ανδρέας Θεοδώρου.
Γνώρισε το μεγαλείο τη Ορθοδοξίας
Αγιογραφικές και πετερικές μαρτυρίες
Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»
Θεσσαλονίκη
____
ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ
_________________
Δόξα σοι ο Θεός!
Τώρα πια οι Οικουμενιστές έχασαν ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Υπάρχουν φυσικά πολλοί μεγάλοι Αγιοι της Εκκλησίας μας που καταδίκασαν τον Παπισμό. Οι κυριότερες Σύνοδοι της Εκκλησίας και ο όγκος της Πατερικής Γραμματείας τα τελευταία χίλια χρόνια αφορούν κυρίως τον Παπισμό.
Με την Αγιοκατάξη του Ιουστίνου Πόποβιτς όμως υπάρχει η εξής διαφορά: Ενας σύγχρονος κορυφαίος θεολόγος που πολέμησε όχι μόνον τον Παπισμό αλλά και τον Οικουμενισμό και τον χαρακτήρισε μάλιστα “Παναίρεση” αναγνωρίστηκε Αγιος. Δεν είναι ότι τώρα θα φοβηθούν οι Οικουμενιστές. Ούτως ή άλλως είναι αθεόφοβοι. Αφού τον Θεό δεν φοβούνται και εισάγουν το συγκρητισμό θα φοβηθούν τους Αγίους; Η διαφορά είναι ότι εμείς έχουμε στο οπλοστάσιό μας ένα σύγχρονο Αγιο που η θεολογική του γραφίδα ανέταμε και την παπική αίρεση αλλά και τον Οικουμενισμό με μοναδική δύναμη σκέψης, αγιότητας και σοφίας.
Ο Αγιος Ιουστίνος Πόποβιτς χαρακτήρισε τον Παπισμό αίρεση (όχι «αδελφή Εκκλησία») και τον Οικουμενισμό “Παναίρεση” (όχι οικουμενική κίνηση) και μιλούσε για τις τρεις πτώσεις του ανθρώπου που συγκεφαλαιώνονται στα πρόσωπα του Αδάμ, του Ιούδα, και του Πάπα.
Ας τολμήσουν από δω και εμπρός οι Οικουμενιστές να χαρακτηρίσουν ως “φονταμενταλιστές” του παραδοσιακούς πιστούς που μιλούν για “Παπισμό” (όχι για «ρωμαιοκαθολική Εκκλησία») και για την «παναίρεση του Οικουμενισμού» (και όχι για “οικουμενική κίνηση”).
Από εδώ και εμπρός θα μπορούμε να λέμε στους Οικουμενιστές: Ποιος λέγει ότι ο Οικουμενισμός είναι “Παναίρεση”;
Μήπως οι “φονταμενταλιστές”, οι “φανατικοί” και οι “ζηλωτές”;
ΟΧΙ. Το λέγει ο Αγιος (ας το χωνέψουν καλά) ο ΑΓΙΟΣ Ιουστίνος Πόποβιτς.
Ας τολμήσουν από εδώ και εμπρός να ανοίξουν το οικουμενιστικό στόμα τους οι Αγιομάχοι, που ανέλαβαν ως μόνιμο διακόνημα τη “διόρθωση” των Αγίων και τον πολυβολισμό των αληθειών της πίστης μας και το γκρέμισμα των θεσμών της Παράδοσης της Εκκλησίας.
Τι ανταποδώσωμεν τω Κυρίω περί πάντων ων ανταπέδωκεν ημίν;
Δόξα τω Αγίω Θεώ! Πάντων ένεκεν!
ΝΙΚΗΦΟΡΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ
________________
Τον τελευταίο καιρό γίναμε μάρτυρες, για μια ακόμη φορά, της αγάπης του Χριστού για την Εκκλησία Του.
Ο ένας θρίαμβος της Ορθοδοξίας ακολουθεί τον άλλο!
Οι Εκκλησίες της Γεωργίας και της Βουλγαρίας απεχώρησαν από την τράπεζα της Ιεζάβελ του Παγκοσμίου Συμβουλίου των αιρέσεων γνωστού ως ΠΣΕ.
Συντάχθηκε και υπογράφτηκε από χιλιάδες πιστούς κληρικούς, λαικούς και μοναχούς σπουδαίο αντιοικουμενιστικό κείμενο η “Ομολογία της Πίστεως” που έγινε καταλύτης καθοριστικών εξελίξεων για την Ορθοδοξία.
Η Εκκλησία της Ελλάδος με την ιστορική απόφαση της Ιεραρχίας της έδωσε ορθόδοξες κατευθυντήριες γραμμές στους εκπροσώπους της. Ετσι ματαιώθηκαν οι οικουμενιστικοί σχεδιασμοί στο συνέδριο της μικτής επιτροπής Παπικών και Ορθοδόξων στην Πάφο.
Με την πρόσφατη Ημερίδα της Μητρόπολης Πειραιώς κατοχυρώθηκε με εμβρίθεια και ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ θεολογικά η πορεία προς το επικείμενο συνέδριο της Βιέννης.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών παρέστη στην Ημερίδα για το Νεοβαρλααμισμό όπου αναλύθηκαν με εμβρίθεια οι κακόδοξες καινοτομίες.
Ο Μακαριότατος Αθηνών παρέστη επίσης στην Ημερίδα για το “πρωτείο” του Πάπα.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος καταδίκασε επίσημα το Νεοβαρλααμισμό.
Η Σερβική Εκκλησία (παρόλα τα απίστευτα που συμβαίνουν με τις εισηγήσεις για καινοτομίες και τα άλλα αποκαρδιωτικά) ανεκήρυξε τον Ιουστίνο Πόποβιτς Αγιο.
Θαρσείτε πατέρες και αδελφοί! Ο Χριστός θα νικήσει όσο και αν βυσσοδομούν οι πολέμιοι της Εκκλησίας!
Πού εισίν οι πολεμούντες την Εκκλησία; Πάντες σκιάς ασθενέστεροι, πάντες ονείρου απατηλότεροι!
ΜΗΝΥΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ, ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ
___________________________
Οι Οικουμενιστές, οι Νεοβαρλααμίτες και οι άλλοι νεωτεριστές νιώθουν (και δικαίως) ότι χάνουν τη μάχη σε όλα τα επίπεδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ανεκδιήγητος π. Βασίλειος Θερμός ο οποίος κατά τον ευστοχότατο χαρακτηρισμό του π. Σαράντη Σαράντου “πολυβολεί τη θεία λατρεία μας και διατυπώνει προτάσεις που ούτε και οι ετερόδοξοι ή οι αλλόθρησκοι δεν διατυπώνουν”.
Σε εντελώς πρόσφατο άρθρο του απέδειξε περίτρανα ότι μόνον αν καθαιρεθεί (όπως και ο π. Μπέης) θα γλυτώσει η Εκκλησία από την αίρεση του “Νεοβαρλααμισμού”. Και για να μη νομισθεί ότι τον αδικώ σας παραπέμπω στο πρόσφατο άρθρο του στη “Ρομφαία” για να διαπιστώσετε του λόγου το ασφαλές. Τι λέγει σε αυτό; Οτι ούτε την απόφαση της Ιεράς Συνόδου για άμεσο τερματισμό των Βαρλααμικών ασχημιών δεν υπολογίζει!!!. Ο κάθε επίσκοπος ισχυρίζεται (και ασφαλώς εννοεί τον Πρεβέζης και τον Δημητριάδος) μπορεί να κάνει αυθαίρετα όποιες μεταγλωττίσεις της Θείας Λειτουργίας θέλει, χωρίς την άδεια της συνόδου!!!
Μια εμπεριστατωμένη μήνυση στη Σύνοδο εναντίον του π. Θερμού και του ομόφρονα του παπα-Κώστα Μπέη ο οποίος απαξιώνει ακόμη και να αναφέρει ότι είναι κληρικός (τόση υπόληψη έχει την ιερωσύνη!) θα δώσει οριστικό τέρμα στις ασχημίες εναντίον της λατρείας της Εκκλησίας μας.
Παράλληλα πρέπει να κατατεθούν μηνύσεις εναντίον του Μεσσηνίας Χρυσόστομου για όσα αντορθόδοξα και αντιευαγγελικά εκπορεύει.
Πρέπει να επιδιωχθεί επίσημη καταδίκη του Οικουμενισμού και του Νεοβαρλααμισμού από την Σύνοδο της Ιεραρχίας και πρέπει να καθαιρεθούν οι τρεις – τέσσερις αμετανόητοι πρωτοστάτες των οικουμενιστικών και Νεοβαρλααμικών ασχημιών για να συνετιστούν και οι υπόλοιποι.
ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
_______________
Και κάτι άλλο για να σφραγισθεί ο τάφος των αιρέσεων μετά της κουστωδίας.
Ο Αγιος Πειραιώς έκανε μια θαυμάσια αρχή φέτος την Κυριακή της Ορθοδοξίας! Προσέθεσε τον Οικουμενισμό μεταξύ των αιρέσεων για τις οποίες απαγγέλλονται αναθέματα στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας. Η πρακτική του Αγίου Πειραιώς πρέπει να υιοθετηθεί από όλους τους επισκόπους. Είναι φανερόν ότι η ορθόδοξη συνείδηση δεν θα ησυχάσει αν τα ονόματα των Μεταξάκη, Αθηναγόρα και των ομοφρόνων τους δεν προστεθούν στα αναθέματα του Συνοδικού της Ορθοδοξίας.
ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
_______________________
Αυτή τη μεγάλη ώρα της επίσημης (επειδή στη συνείδηση του λαού του Θεού πάντοτε ήταν Αγιος) αναγνώρισης της αγιότητας του Ιουστίνου Πόποβιτς η σκέψη μας φτερουγίζει στο μακαριστό Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο του οποίου η αγία ψυχή θα σκιρτά από χαρά δίχως άλλο στον Ουρανό για την αγιοκατατάξη του Αγίου Ιουστίνου. Τι βαθύ και ειλικρινή σεβασμό έτρεφε ο μακαριστός Γέροντας για τον Αγιο Ιουστίνο! Τι δικαίωση των αγώνων του εναντίον του Οικουμενισμού αφού ο Ιουστίνος Πόποβιτς ο κορυφαίος συναγωνιστής του στον αντιοικουμενιστικό αγώνα είναι επίσημα πια Αγιος της Εκκλησίας του Χριστού!
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ ΟΡΦΑΝΟΥΣ
__________________
Αμαρτάνουμε, ανομούμε και μετάνοια δεν έχουμε αλλά ο Αγιος Θεός δεν μας αφήνει ορφανούς.
Με την επίσημη Αγιοκατάταξη του Ιουστίνου Πόποβιτς για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του διατελούντος σε εύλαλη σιωπή π. Αυγουστίνου Καντιώτη “μικρόν όσον – όσον η νυξ παρέρχεται και η αυγή της λαμπράς ημέρας ροδίζει”.
Ταις του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς πρεσβείαις ο Θεός ελέησον και σώσον ημάς και κραταίωσον τους αγώνες των Ορθοδόξων εναντίον της παναίρεσης του Οικουμενισμού και του Παπισμού.
Ούτε Ρωμαίοι, ούτε καθολικοί, ούτε ασφαλώς Εκκλησία. Απλά Παπικοί, Λατίνοι, Φράγκοι και αίρεση.
Και ο Οικουμενισμός; Παναίρεση διά γραφίδος του Πατρός και Διδασκάλου της Ορθοδόξου Εκκλησίας Ιουστίνου Πόποβιτς.
Δόξα τω Αγίω Θεώ! Πάντων ένεκεν!
________________________________________________________________
ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
Η ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ
____________________
Αναφέρει το πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων “Ρομφαία”: “Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και συμφώνως με τα όσα το εκκλησιαστικό τυπικό ορίζει τελέσθηκε χθες η ενθρόνιση του ηγουμένου της Ιεράς Μονής του Συμβούλου Χριστού Αρχιμανδρίτη Νείλου. Η ακολουθία της ενθρονίσεως τελέστηκε κατά την διάρκεια του εσπερινού της Κυριακής χοροστατούντος του οικείου Μητροπολίτου και Γέροντος της Μονής κ. Αθανασίου ο οποίος στην ομιλία του προς τον ενθρονιζόμενο ηγούμενο εξήρε το νόημα της ταπεινώσεως, αρετή η οποία πρέπει να κοσμεί τον προϊστάμενο κάθε μοναστικής κοινότητας έχοντας ως πρότυπο τον Αρχιποιμένα Χριστό”.
ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗΣ
_________________
Στην ενθρόνιση παρίστατο και ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου Αρχιμανδρίτης Εφραίμ πνευματικός αδελφός του Σεβασμιότατου Λεμεσού και πλήθος λαού: Κληρικοί, μοναχοί και λαικοί. Συμπροσηύχοντο επίσης ευσεβείς πιστοί οι οποίοι διένειμαν αντιπαπικά φυλλάδια του παραδοσιακού συλλόγου ΠΑΧΟΚ. Ο σύλλογος αυτός πρωτοστατεί στον αντιοικουμενιστικό αγώνα και έδωσε δυναμικό παρόν εναντίον του “Διαθρησκειακού συνεδρίου” to 2008 και εναντίον των Παπικών κατά την πρόσφατη συνάντηση Παπικών – Ορθοδόξων στην Πάφο.
ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΦΥΛΛΑΔΙΟΥ
_____________
Στα φυλλάδια του ΠΑΧΟΚ γίνεται αναφορά στην επίσκεψη του Πάπα. Χαρακτηρίζεται ανεπιθύμητος στην Κύπρο επειδή είναι αρχηγός αιρέσεως. Γι’ αυτό είναι αδιανόητο να του απευθύνεται πρόσκληση επίσκεψης από την Εκκλησία της Κύπρου. Ταυτόχρονα τονίζεται το γεγονός ότι επειδή ξεσηκώθηκε παγκόσμια κατακραυγή εξαιτίας της συγκάλυψης των παιδεραστών φραγκοπαπάδων ο Πάπας Βενέδικτος ο οποίος ενέχεται για τo έγκλημα είναι ηθικά ανίσχυρος να μιλήσει για τα δίκαια της Κύπρου. Γι’ αυτό η επίσκεψή του θα αποβεί αιτία σκανδαλισμού και όχι αρωγή προς το λαό της Κύπρου. Ταυτόχρονα καλεί τους επισκόπους της Εκκλησίας της Κύπρου να πάρουν θέση για την έλευση του Πάπα και να μην επιτρέψουν να συντελεστεί η παρανομία με την Παπική επίσκεψη στη νήσο των Αγίων και των ηρώων.
Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΛΕΜΕΣΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ
______________
Ο Σεβασμιότατος Λεμεσού δεν αντέδρασε την ώρα που τα μέλη του ΠΑΧΟΚ διένειμαν τα φυλλάδια και όλα τέλειωσαν ειρηνικά. Ολοι οι πιστοί έφυγαν από την ενθρόνιση συγκινημένοι και κατανυγμένοι για το νέο ευχάριστο εκκλησιαστικό γεγονός. Τα μοναστήρια ήταν αείποτε τα φρούρια της Ορθοδοξίας. Οσο περισσότερα δημιουργούνται και όσο πιο πολλές αγνές ψυχές που αγαπούν το Χριστό αφιερώνονται σε αυτά και αγωνίζονται με ταπείνωση τόσο πιο πλούσια η ευλογία του Θεού.
ΤΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΣΘΕΝΤΑ ΣΤΟ ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
___________
Εκεί λοιπόν που όλοι νόμιζαν ότι όλα πήγαν κατά Θεόν ο Σεβασμιότατος Λεμεσού κ. Αθανάσιος, ως μη όφειλε, δυο μέρες αργότερα ανακίνησε το θέμα στο Ιερατικό συνέδριο της Μητροπόλεως κατά τη διάρκεια του οποίου μίλησε απαξιωτικά για την ενέργεια των μελών του ΠΑΧΟΚ και το περιεχόμενο του φυλλαδίου!!! Μια νέα δηλαδή οδυνηρή έκπληξη που ο Σεβασμιότατος Λεμεσού επεφύλαξε στους πιστούς. Υπενθυμίζουμε κατωτέρω μερικά από τα οικουμενιστικά παρατράγουδα του Σεβασμιότατου ο οποίος αν και λαλίστατοςκατά καιρούς εναντίον του Οικουμενισμού έχει πλουσιότατη οικουμενιστικήδράση καταχωρημένη στο παθητικό του.
ΕΔΩΣΕ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΑΣΧΗΜΙΑ
__________________
Καταρχήν ο Σεβασμιότατος έδωσε τη συγκατάθεσή του για κάθε οικουμενιστική ασχημία που συνέβηκε τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο. Οχι μόνον ψήφισε υπέρ της διοργάνωσης της Διαθρησκειακής αλλά το πνευματικό του τέκνο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Νεαπόλεως κ. Πορφύριος υπήρξε ο κύριος οργανωτής του συνεδρίου της “Διαθρησκειακού Συνεδρίου” του 2008. Το ίδιο έκανε με την έλευση του Πάπα στην Κύπρο. Οχι μόνον ο ίδιος αλλά και όλοι οι επίσκοποι που επηρεάζει έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για να προσκληθεί ο Πάπα.
ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΕΤΑΜΕΛΗΘΗΚΕ
________________
Λίγο πριν το “Διαθρησκειακό συνέδριο” του 2008 στη Λευκωσία η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου η Ακρόπολη της Κυπριακής Ορθοδοξίας έστειλε ελεγκτική επιστολή στους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Κύπρου. Η επιστολή αυτή έκανε τρομερή αίσθηση μεταξύ του πληρώματος της Εκκλησίας και ανάγκασε την πλειοψηφία των μελών της Συνόδου να απόσχει από τις εργασίες του συνεδρίου της ανομίας παρά την περί του αντιθέτου αρχική τους πρόθεση. Είναι χαρακτηριστική η στάση του Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου ο οποίος όχι μόνον ψήφισε στη σύνοδο υπέρ της διοργάνωσης του Διαθρησκειακού συνεδρίου αλλά και πρωτοστάτησε διά του πνευματικού του τέκνου επισκόπου Νεαπόλεως Πορφυρίου στη διοργάνωσή του. Οταν αντελήφθη την αντίδραση της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου της Ακρόπολης της Κυπριακής Ορθοδοξίας ανέκρουσε πρύμναν. “Ηλθεν εις εαυτόν” πιστέψαμε αφελώς καλοπροαίρετα όλοι τότε. Σε Ιερατικό Συνέδριο της Μητροπολέως του έκανε στροφή 180 μοιρών και είπε στους ιερείς του ότι ο ίδιος δεν θα παραστεί στο “Διαθρησκειακό συνέδριο” και τους πρότρεψε να πράξουν το ίδιο. Αυτά συνέβησαν πριν δύο χρόνια και μας γέμισαν όλους χαρά.
ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΗ ΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
_________________
Και όμως! Δυστυχώς σε Ιερατικό συνέδριο που πραγματοποίησε προχθές στη Μητρόπολή του, μετά την ενθρόνιση του νέου ηγουμένου της Μονής Συμβούλου Χριστού, κατάφερε πισώπλατη μαχαιριά εναντίον των αγωνιζομένων πιστών που διένειμαν φυλλάδια εναντίον της έλευσης του Πάπα στην Κύπρο και καλούσαν τους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Κύπρου να μην παραστούν στην υποδοχή του Πάπα και να ματαιώσουν την έλευση του Πάπα.
ΕΥΛΟΓΗ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
_________________
Η στάση του Σεβασμιότατου Λεμεσού εμβάλλει σε μεγάλες ανησυχίες τους πιστούς. Καταρχήν απέδειξε ότι δεν ήλθεν “εις εαυτόν” όταν ανέκρουσε πρύμναν κατά το “Διαθρησκειακό συνέδριο” του 2008. Απλά φοβήθηκε το πνευματικό κύρος της Μονής Σταυροβουνίου και έκανε πίσω. Τώρα στο πρόσφατο Ιερατικό συνέδριο της Μητρόπολής του έδειξε για μια ακόμη φορά τα πραγματικά του συναισθήματα για τον Οικουμενισμό που είναι εκ διαμέτρου αντίθετα από αυτά που ισχυρίζεται ότι πρεσβεύει στις ομιλίες του.
ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΚΩΝ
________________
Οι πιστοί προσεύχονται η απαξίωση με την οποία μίλησε στο ιερατικό συνέδριο για όσους αγωνίζονται εναντίον του Οικουμενισμού και διαμαρτύρονται για την έλευση του Πάπα στην Κύπρο να μην είναι προάγγελος νέων οικουμενιστικών ενεργειών του Σεβασμιότατου. Ελπίζουν ότι η στάση του αυτή δεν προλειαίνει ενεργή παρουσία του Μητροπολίτη Αθανάσιου και των επισκόπων πιου ελέγχει στην υποδοχή του Πάπα κάτω από οποιοδήποτε πρόσχημα. Ακόμη και στην περίπτωση που τυχόν ο Πάπας θα φέρει λείψανα του Αποστόλου Βαρνάβα στην Κύπρο. Στο Σεβασμιότατο εναπόκειται να διασκεδάσει κάθε εύλογη ανησυχία που προκλήθηκε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ εξαιτίας της δικής του απαράδεκτης συμπεριφοράς.
ΕΤΣΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ;
_________________
Υπενθυμίζουμε στο Σεβασμιότατο ότι έχει Αγιορειτικές ρίζες και ότι οι Αγιορείτες αντετάχθηκαν έντονα στην επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα. Σύμφωνα με ποια λογική θεωρείται ανεπίτρεπτη η επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα και είναι θεμιτή στην Κύπρο; Δεν φτάνει που ο Σεβασμιότατος έδωσε την πλήρη συγκατάθεσή του για να απευθυνθεί πρόσκληση στον Πάπα; Είναι ανάγκη να καρφώνει πισώπλατα τους αγωνιζόμενους πιστούς που διαμαρτύρονται για την έλευση του αιρεσιάρχη της Ρώμης;
_________________________________
___________________________________________________
ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΕΠΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΠΑΤΑΛΗ ΖΩΗ
ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΕΡΗΣΕΩΝ
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑ ΗΘΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ!
_______Ανακοινώθηκε σήμερα, ότι η Χώρα μας εκάλεσε σε βοήθεια το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο! Αυτό σημαίνει, ότι η Ελλάδα μας εισέρχεται πλέον σε μια περίοδο φτώχειας και δυστυχίας! Θα κληθούμε να σφίξουμε το ζωνάρι μας! Πολλοί θα χάσουν κιλά όχι από την συνδρομή των Ινστιτούτων Υγείας, των Γυμναστηρίων ή των διατροφολόγων, αλλά από τη στέρηση τών αγαθών! Η Χώρα εισέρχεται σε μια δύσκολη περίοδο. Ας στοχασθούμε λίγο γύρω από τα νέα δεδομένα.
______Άλλοτε η υποδούλωση μιάς χώρας γινόταν μόνο με τη δύναμη των όπλων! Ό- ταν δηλ. μια Χώρα έχανε τον πόλεμο, τότε ο νικητής αποκτούσε πλήρη κυριαρχία την εδαφική καί εθνική κυριαρχία και επέβαλε το θέλημά του στον κατακτημένο Λαό.
______Έτσι όταν κι εμείς κατά τόν 2ο Παγκόσμιο πόλεμο υποδουλωθήκαμε στη Γερμανία, επειδή νικηθήκαμε από τις Χιτλερικές δυνάμεις, το Κράτος μας διαλύθηκε, η Κυβέρνηση έφυγε στη Μέση Ανατολή καί στη Χώρα μας επιβλήθηκε μια Κυβέρνηση υποτελών και δοσιλόγων, τα μέλη της οποίας σαν μαριονέττες ανέλαβαν να υπηρετήσουν τη βούληση του Κατακτητού. Ο εθνικός μας πλούτος, η παραγωγή μας, τα αγαθά της καθημερινής ζωής κλπ των σκλάβων πήγαινε στα χέρια των Γερμανών. Καθώς λοιπόν ο Λαός μας βρέθηκε κάτω από την ξενική κατοχή, έχασε την ελευθερία του και στερήθηκε τα αγαθά του! Μια περίοδος μεγάλης πείνας είχε επιβληθή. Έχει μείνει ανεξήτηλη στη μνήμη των παλαιοτέρων σαν εφιάλτης η Γερμανική κατοχή. Στά Καλάβρυτα ο Λαός πλήρωσε πιό ακριβά, αφού στις 13 Δεκεμβρίου 1943 τα Γερμανικά στρατεύματα εφόνευσαν όλους τούς άρρενας κατοίκους της πόλεως, επήραν όλα τα τιμαλφή και τον χρυσό από την Τράπεζα και κατέκαυσαν την πόλη. Τέτοιες περίπου είναι οι συνέπειες μιας ξενικής κατοχής έπειτα από ένα πόλεμο.
______ Στις ημέρες μας ο πόλεμος μεταξύ των Κρατών δεν γίνεται αποκλειστικά μόνο με τά συμβατικά όπλα. Τώρα πιά υπάρχουν και άλλα μέσα και τρόποι διά των οποίων διεξάγονται οι μάχες, όπως π. χ. είναι ο οικονομικός πόλεμος! Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν τό ίδιο, δηλ. η υποδούλωδη, η ξενική κατοχή.
________Ακριβώς λοιπόν τώρα ένας τέτοιος πόλεμος έλαβε χώρα και η Χώρα μας ηττήθηκε. Το κεφάλαιο, όπως λέγεται, από χρόνια τώρα μεθοδικά υπονόμευσε την ελληνική οικονομία καί ωδήγησε στην υπερ-χρέωση της Ελλάδος. Τελικά μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 τομπράγμα φάνημε καθαρά: η Ελλάδα μας με αργά, πλήν όμως σταθερά, βήματα, οδηγείται στη χρεωκοπία!
Για περισσότερα διαβάστε:
http://mkka.blogspot.com/2010/04/blog-post_23.html
________________________________________
_______________________________________
Οἱ Ἐπίσκοποι ΕΝΩΠΙΟΙ ΕΝΩΠΙΩ πρὸ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ
Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ
ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ
Σημάτη Παναγιώτη, θεολόγου ( Ἀπὸ τὸ Ἀρτι Ἐκδοθὲν περιοδικό «Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος», τεῦχ. 1ο, σελ. 24)
Ἕνα κατεπεῖγον πρόβλημα, μὲ τὸ ὁποῖο ἀποφεύγει νὰ καταπιαστεῖ ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ‒ἂν καὶ ἔχει προτεραιότητα‒ εἶναι τὸ θέμα περὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τὸ ἐρώτημα τοῦ ἐὰν εἶναι αἵρεση ὁ Οἰκουμενισμός, ὅπως πολλὲς Ἅγιες ἐκκλησιαστικὲς μορφές, Ἐπίσκοποι, Ἱερεῖς, μοναχοί, καθηγητὲς Πανεπιστημίου καὶ θεολόγοι μὲ πατερικὸ λόγο ἔχουν διαπιστώσει καὶ διατυπώσει, μένει ἀναπάντητο μερικὲς δεκαετίες τώρα ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας.
Καὶ ἐνῶ ἔχει ἀσχοληθεῖ ἡ Ἱ. Σύνοδος μὲ ἑκατοντάδες περιπτώσεις καινοφανῶν «αἱρέσεων», καὶ ἔχουν ἐκδοθεῖ ἀπὸ τὴν Ἱ. Σύνοδο κατάλογοι ποὺ περιλαμβάνουν καὶ τὶς πιὸ μικρὲς αἱρετικὲς ὁμάδες (πολλὲς ἀπὸ τὶς ὁποῖες μετροῦν μερικὲς δεκάδες ὀπαδούς), γιὰ τὴν μεγάλη αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, στοὺς κόλπους τοῦ ὁποίου ὑπάρχουν ἱερωμένοι ὅλων τῶν βαθμίδων τῆς Ἱεραρχίας, ἐπικρατεῖ «ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή».
Πῶς, ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ καταγγέλλεται ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ νὰ μὴν ἐνδιαφέρεται ἡ Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων νὰ ἐξετάσει ἐν συνόδῳ τὴν καταγγελία; Ἢ νὰ γίνεται ἀποδεκτὸ κατ’ ἰδίαν, ὅτι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ αἵρεση, ἀλλὰ νὰ μὴ κατονομάζονται οἱ αἱρετικοὶ καὶ νὰ μὴ ὑποδεικνύονται οἱ συγκεκριμένοι ἡγέτες τους; Ἀναφέρεται στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, ἔστω καὶ μία περίπτωση αἱρέσεως, ἡ ὁποία νὰ διασπείρεται καρκινωματικά, νὰ διακλαδώνεται καὶ νὰ περισφίγγει τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, καὶ οἱ φρουροὶ καὶ «ἰατροὶ» τῆς Ἐκκλησίας Ἐπίσκοποι νὰ μὴ τὸ ἔχουν ἀντιληφθεῖ, σὰν ἡ αἵρεση νὰ εἶναι κάτι ἀπόκρυφο, ὀμιχλῶδες καὶ ἀόριστο;
Εἶναι δυνατὸν Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἐπικαλοῦνται καὶ νὰ προτείνουν ὡς ὀρθόδοξο ἀνάγνωσμα τὸ ἔργο ἑνὸς ἀποδεκτοῦ ἀπὸ ὅλους ὡς ὁσίου ἀνδρός, τοῦ π. Ἰουστίνου Πόποβιτς, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περὶ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, νὰ ἀποδέχονται ὅτι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ Αἵρεση, ἀλλὰ μόνο σὲ κλειστοῦ κύκλου κηρύγματα, νὰ γράφουν συγγράμματα καὶ νὰ καυτηριάζουν τὸν Οἰκουμενισμὸ (π.χ. ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος), νὰ τὸν ἀναθεματίζουν τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ 2010 (π.χ. ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ) καί, παρόλα αὐτά, νὰ μὴν φέρνουν τὸ θέμα στὴν Ἱερὰ Σύνοδος, ὥστε νὰ κινηθεῖ ἡ διαδικασία καταδείξεως ἐν συνόδῳ καὶ καταδίκης αὐτῆς τῆς αἱρέσεως;
Δυστυχῶς στὴν ἐποχή μας, ἐκεῖνα ποὺ ἦσαν ἀδιανόητα γιὰ ἄλλες ἐποχές, τώρα πλέον εἶναι δυνατά. Συμβαίνει, δηλαδή, αὐτὸ τὸ πρωτοφανὲς καὶ πρωτοσυναντούμενο γεγονὸς στὰ χρονικὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας: νὰ πιστοποιοῦν οἱ πνευματικοί μας ἡγέτες ὅτι ὑπάρχει καινοφανὴς διδασκαλία δεκαετίες τώρα, νὰ ἔχουν καταγραφεῖ λεπτομερῶς τὰ αἱρετικά της σημεῖα, νὰ εἶναι γνωστοὶ οἱ χῶροι στοὺς ὁποίους κινεῖται, νὰ εἶναι πασίγνωστοι οἱ διακινητές της καί, ἐν τούτοις, οἱ Ἐπίσκοποι (τῶν ἄλλων μελῶν τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας ἐπιτρεπόντων), νὰ κρύβουν ‒ὡς ἄλλοι στρουθοκάμηλοι‒ τὸ κεφάλι στὴν ἄμμο καὶ νὰ ἀρνοῦνται νὰ ὀνομάσουν τοὺς αἱρετικούς, νὰ ἀρνοῦνται νὰ τοὺς καταδικάσουν, ὥστε νὰ προφυλάξουν ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους ἀπὸ τὴν αἵρεση.
Ἄν, παρ’ ἐλπίδα, πιστεύουν ὅτι δὲν ὑφίσταται καμία αἵρεση μὲ τὸ ὄνομα Οἰκουμενισμὸς καὶ ἄρα οὐδεμία ἀνησυχία ὑπάρχει, γιατί δὲν ἐνημερώνουν παρρησίᾳ καὶ μὲ συνοδικὴ ἀπόφαση τὸν λαό, ὥστε νὰ μὴν ἀνησυχεῖ;
Ποιοί λόγοι, ἄραγε, τοὺς συγκρατοῦν καὶ τοὺς δεσμεύουν νὰ λειτουργήσουν ὡς πραγματικοὶ Ποιμένες; Γιατί ἐπιτρέπουν νὰ ὑφίσταται αὐτὴ ἡ σοβαρὴ ἀνωμαλία στὴν ἐκκλησιαστική μας ζωή;
Μήπως, γιατὶ οἱ σύγχρονοι αἱρετικοὶ εἶναι λαθροδίαιτοι «ὀρθόδοξοι», κάποιοι ποὺ «ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν», καὶ ἐπειδὴ ἔχουν ἐξουσία καὶ χρῆμα, κινοῦνται δόλια ἀνάμεσά μας, καὶ ὡς ψευδαπόστολοι καὶ ψευδεπίσκοποι παραπλανοῦν ἤ ἐκφοβίζουν; Τόσο, ἀλήθεια, ἔχουμε ἀλλοιωθεῖ, οἱ ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι πρῶτα, ἐμεῖς στὴν συνέχεια, ὥστε νὰ παραβλέπουμε τὴν ἡρωϊκὴ ὁμολογιακὴ στάση τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, ποὺ ἀπομακρύνοντο ἀμέσως ἀπὸ Ἐπισκόπους, ἀκόμα καὶ «ἐπὶ ὑποψία αἱρέσεως»; Οἱ συμβουλὲς τῶν πνευματικῶν μας γιὰ προσευχὴ καὶ ὑπακοή, ‒ἂν καὶ ἐφαρμόζονται‒ πῶς γίνεται νὰ μὴ χαλυβδώνουν τὴν θέλησή μας γιὰ ἀγῶνες ὑπὲρ τῆς Πίστεως, ἀλλ’ ἀντίθετα νὰ μᾶς ἀπονευρώνουν σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε νὰ μὴ ἔχουμε τὸ σθένος «νὰ βγάλουμε τὸ φίδι» (τοῦ Οἰκουμενισμοῦ), «ἀπὸ τὴν τρύπα», ποὺ μέσα στὴν Ἐκκλησία βρῆκε χῶρο καὶ φώλιασε, παραμένει δὲ ἐκεῖ καὶ δαγκώνει καὶ δηλητηριάζει ἀνενόχλητα; Πῶς ἐξοικειωθήκαμε τόσο πολὺ μὲ τοὺς αἱρετίζοντες, ὥστε ἀντὶ νὰ τοὺς ἀποκόψουμε ἐκ τῆς τοῦ Χριστοῦ ποίμνης, νὰ συμβιώνουμε καὶ ἐπικοινωνοῦμε ἄνετα μαζί τους, νὰ τοὺς τιμοῦμε καὶ νὰ ἐπιφυλάσσουμε σὲ κάθε ἐπίσκεψή τους θριαμβικὲς ὑποδοχές;
Ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ αἰτία, ἡ πραγματικότητα εἶναι ζοφερή. Τώρα δὲ τελευταῖα, οἱ οἰκουμενιστὲς ἔγιναν θρασύτατοι, οἱ ἀσέβειές τους διαφανεῖς καὶ ξεδιάντροπες, δὲν κρύβονται ἄλλο πιά. Κι αὐτὸ «εὐτυχῶς», ἔστω καὶ ἀργά, ἔχει ἐπιτέλους ἀρχίσει νὰ ξυπνᾶ καὶ νὰ ἀναστατώσει ὅσους πιστοὺς διατηροῦν ἀκόμα ἀντισώματα ὀρθοδοξίας. Ὡς ἐκ τούτου, παρατηρεῖται ἕνας ἀναβρασμὸς στὸν Ὀρθόδοξο χῶρο. Ἔχει, μάλιστα, ξεσπάσει καὶ διαμάχη μεταξὺ τῶν πιστῶν1. Ἄλλοι μέν, ποὺ τὸ οἰκουμενιστικὸ δηλητήριο τοὺς ἔχει προσβάλει γιὰ τὰ καλά, θεωροῦν πρόοδο τὴν ἀνοχὴ σὲ θέματα Πίστεως καὶ κατηγοροῦν γιὰ φονταμενταλισμό, ὅσους ἐπιμένουν στὴν Παράδοση τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἄλλοι δέ, ἀγωνιοῦν καὶ φοβοῦνται μήπως, ἐπικοινωνοῦντες μὲ οἰκουμενίζοντες Ἐπισκόπους, συμμετέχουν ἑκόντες-ἄκοντες στὴν αἵρεση2; Εἶναι μικρὴ αὐτὴ ἡ ἀνησυχία τῆς δεύτερης ὁμάδας πιστῶν; Εἶναι ἀδικαιολόγητη; Δὲν ἀξίζει τῆς προσοχῆς τῶν Ποιμένων;
Ἀσφαλῶς καὶ ἀξίζει· γιατὶ ὅσοι ἀνησυχοῦν, δὲν ἀνησυχοῦν ἰδιοτρόπως, ἀλλ’ ἔχουν ὑπόψιν τους πλῆθος πατερικῶν κειμένων ποὺ συμβουλεύουν νὰ ἀφιστάμεθα ἀπὸ αἱρετικοὺς ποιμένας καὶ ἀπὸ ὅσους ἐπικοινωνοῦν μὲ αὐτούς. Ὅμως, οἱ Ἐπίσκοποι καὶ οἱ Ποιμένες ἢ συνευδοκοῦν στὴν ἀλλοίωση τῆς Πίστεως, ἢ σιωποῦν, ἢ συνιστοῦν ὑπακοὴ στὴν Ἐκκλησία. Γιατὶ ὡς Ἐκκλησία ‒ὡς φαίνεται‒ θεωροῦν τοὺς ἑαυτούς τους· ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ἂν ὡς Ἐκκλησία ἐθεώρουν τὴν διαχρονικὴ Ἐκκλησία, αὐτὴ ποὺ μᾶς «παρεδόθη» καὶ διασώζεται στὶς διδαχὲς καὶ στὰ πρόσωπα τῶν Ἁγίων, θὰ συμβούλευαν ἀμέσως, ὑπακοὴ σὲ ὅ,τι οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἔχουν νομοθετήσει νὰ πράττουμε σὲ περίπτωση κηρυττομένης αἱρέσεως.
Τὸ δυστύχημα εἶναι ὅτι κάποιοι ἀπὸ τοὺς πιστούς, ποὺ ἔχουν συνειδητοποιήσει τὴν κατάσταση, ἀπογοητευμένοι ἀπὸ τὴν ἀδράνεια καὶ ἀκηδία τῶν συγχρόνων ποιμένων, τείνουν εὐήκοον οὖς πρὸς τὰ σχίσματα. Κι ὅμως, οἱ Ποιμένες καμιὰ ἔμπρακτη ποιμαντικὴ ἀνησυχία δὲν ἐκδηλώνουν. Ἀφήνουν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοὺς στὴν τύχη τους.
Κάποιοι ἄλλοι, βιώνοντες τὸ δυσάρεστο συναίσθημα τῆς ἐγκαταλείψεως, «ὡς μὴ ἔχοντες ποιμένες», ἐπωμίζονται μόνοι (τὸ δυσβάστακτο γιὰ τοὺς ὤμους τους, ἀλλὰ προβλεπόμενο ἀπὸ τοὺς Ἱ. Κανόνες καὶ τοὺς Ἁγίους μας) βάρος τῆς ἀποτείχισης ἀπὸ τοὺς αἱρετίζοντες ἢ ὀλιγωροῦντες Ἐπισκόπους, ποὺ ἀφήνουν τὰ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ νὰ μολύνονται καὶ νὰ κινδυνεύουν νὰ χάσουν τὴν σωτηρία τους ἐξ αἰτίας τοῦ συμφυρμοῦ μὲ τοὺς αἱρετικούς.
Τέλος, οἱ περισσότεροι πιστοί, ἔχουν ἐξοικειωθεῖ μὲ τὴν αἵρεση, χωρὶς καὶ πάλι οἱ Ποιμένες νὰ τοὺς ἐνημερώνουν γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, ἀφοῦ ‒ὅπως προανεφέρθη‒ οὔτε προσδιορίζουν ποῦ ἔγκειται ἡ αἵρεση, οὔτε κατονομάζουν τοὺς αἱρετικούς, ὅπως οἱ Πατέρες ἀπὸ συμφώνου ἀπαιτοῦν3. Ἀλλὰ κι ἐκείνους τοὺς πιστοὺς ποὺ οἱ ποιμένες προσπαθοῦν νὰ πληροφορήσουν γιὰ τὴν συγκεκριμένη αἵρεση, τοὺς ἐνημερώσουν μὲ τὰ λόγια, τοὺς ἀποπροσανατολίζουν, ὅμως, μὲ τὶς πράξεις τους, τὶς παραλείψεις τους, τὴν ἐπικοινωνία ποὺ διατηροῦν μὲ συνεπισκόπους τους, τοὺς ὁποίους οἱ ἴδιοι καταγγέλλουν ὡς Οἰκουμενιστές.
Αὐτὴ τὴν ἀδράνεια τῶν κατ’ ἐξοχὴν ἁρμοδίων Ἐπισκόπων, ἦρθε νὰ τὴν καλύψει, ὡς δῶρο ἐξ οὐρανοῦ (καὶ νὰ δράσει συμπληρωματικά), ἡ πρωτοβουλία μιᾶς ὁμάδας ἀπὸ εὐλαβεῖς καὶ μορφωμένους κληρικοὺς καὶ μοναχούς, πρόσωπα ἀποδεκτὰ ἀπὸ τοὺς πολλοὺς Ἐπισκόπους, (ποὺ τοὺς τιμοῦν, τοὺς καλοῦν στὶς Μητροπόλεις τους καὶ τοὺς ἐμπιστεύονται τὴν διδασκαλία τῶν πιστῶν). Αὐτὴ ἡ ὁμάδα κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, συνέταξαν μιὰ «Ὁμολογία Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ». Στὴν «Ὁμολογία» αὐτή, ποὺ ὑπέγραψαν 20.000 περίπου πιστοὶ ὡς τώρα, καταγγέλλεται ὁμαδικὰ καὶ ἐπίσημα πλέον, ἡ νέα Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (χωρὶς ὅμως κι ἐδῶ νὰ ὀνοματίζονται οἱ αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστές).
Παρόλα αὐτά, τὸ θέμα τῆς ὑπάρξεως συγχρόνου αἱρέσεως ἐτέθη ἐπισήμως. Καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἅπαξ καὶ ἐτέθη, μιὰ ἐπιλογὴ ὑπάρχει πλέον ἐνώπιον τῶν Ἐπισκόπων μας:
Νὰ συγκαλέσουν Σύνοδο4 καὶ νὰ ἐξετάσουν τὰ καταγγελλόμενα (ποὺ ἐξ ἄλλου τοὺς εἶναι γνωστά), νὰ συντάξουν δὲ οἱ ἴδιοι οἱ Ἐπίσκοποι ἐν Συνόδῳ «Ὁμολογία Πίστεως», σύμφωνα μὲ τὸ παράδειγμα τῶν Πατέρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, μὲ τὴν ὁποία θὰ ξεκαθαρίσει τὸ θέμα, ἂν εἶναι αἵρεση ὁ Οἰκουμενισμός, ποιοί εἶναι οἱ ἱδρυτὲς αὐτῆς τῆς αἱρέσεως, ποιοί συμμετέχουν σ’ αὐτὴν (ὀνομαστικὰ) καὶ ποιά στάση πρέπει νὰ κρατήσουν οἱ πιστοὶ ἀπέναντί της. Καὶ φυσικά, νὰ προχωρήσουν στὴν ὀνομαστικὴ καταδίκη τῶν αἱρετικῶν.
Ἡ ἄρνησή τους νὰ πάρουν θέση, θὰ ὁδηγήσει περισσότερους κληρικοὺς καὶ πιστοὺς νὰ ἐφαρμόσουν τὸ προβλεπόμενο ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες μέτρο τῆς διακοπῆς μνημονεύσεως καὶ ἀποτειχίσεως· μέτρο ποὺ ἀσφαλῶς καὶ δὲν ἐνεργοποιεῖται, ὅταν ὑπάρχει Σύνοδος καὶ Ἐπίσκοποι ποὺ μένουν ἄγρυπνοι φρουροί τῆς Πίστεως. Τότε καὶ οἱ πιστοὶ δὲν ἀναγκάζονται νὰ καταφεύγουν σὲ τέτοιες ὀδυνηρὲς πρωτοβουλίες, ποὺ καὶ στοὺς ἴδιους προκαλεῖ ἄλγος καὶ κρύπτει τὸν πιθανὸ κίνδυνο στὴν συνέχεια, κάποιοι ἀπ’ αὐτοὺς νὰ παρεκκλίνουν τοῦ σκοποῦ τους καὶ νὰ καταλήξουν σὲ θεομίσητο σχίσμα, μὲ ἠθικοὺς αὐτουργοὺς τοὺς ἀδιαφοροῦντες Ἐπισκόπους. Τοὺς Ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι γιὰ ἕνα τόσο κρίσιμο θέμα ἀδρανοῦν ἐπὶ δεκαετίες καὶ εἶναι ὡς νὰ λέγουν: «ἀγρὸν ἠγόρασα…, ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε…, γυναῖκα ἔγημα»· ὅταν ὅμως τίθενται θέματα οἰκονομικά-φορολογικά, (ὅπως πρὶν δύο βδομάδες συνέβη), ἀστραπιαίως συγκαλοῦν ἔκτακτη Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας. Κατώτερη, λοιπόν, ἡ Πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀσήμαντο τὸ κατεπεῖγον καὶ χρονίζον πρόβλημα τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ ἀνώτερα τὰ κτήματα καὶ ὁ χρυσός;
Ἂς μὴ διαφεύγει οὐδενὸς τὸ γεγονός, ὅτι στὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν αἱρέσεων τοῦ παρελθόντος πρωτοστάτησαν διάκονοι, μοναχοί, λαϊκοί, ἡγούμενοι Ἱ. Μονῶν ἢ μεμονωμένοι Ἐπίσκοποι. Ἄρα, δὲν εἶναι πρωτοφανές, οὔτε πρέπει να μᾶς ξενίσει ἡ πρωτοβουλία τοῦ χαρακτηρισμοῦ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὡς αἱρέσεως, ἀπὸ Ἡγουμένους, Ἱερεῖς, καθηγητὲς Θεολογίας τῶν Πανεπιστημίων μας κ.ἄ., ἀφοῦ τοῦτο δὲν ἔκανε ἡ ἁρμοδία Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων.
Μετὰ ἀπὸ ὅσα ὡς τώρα σημειώθηκαν καὶ ἀπὸ τὰ κείμενα ποὺ ἐν συνεχείᾳ παρατίθενται, εὐχερῶς θὰ διαπιστώσει ὁ καθένας, πόσο ἀναγκαία εἶναι ἡ σύγκληση μιᾶς Συνόδου ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στὴν ὁποία ὑπάρχουν ἀκόμα πιστοὶ Ἐπίσκοποι, ἀλλὰ γιὰ πολλοὺς λόγους ὀλιγωροῦντες ἢ ἐγκλωβισμένοι, καὶ ὡς τούτων ἀδυνατοῦντες νὰ κινηθοῦν μεμονωμένως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ5. Σὲ μία Σύνοδο ὅμως, θὰ δυνηθοῦν οἱ Ἐπίσκοποι νὰ πάρουν θέση καὶ νὰ τοποθετηθοῦν ἐπὶ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἴτε υἱοθετοῦντες τὴν γνωστὴ πλέον «Ὁμολογίαν Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», εἴτε διατυπώνοντας ἕνα καλύτερο κείμενο «Ὁμολογίας» ἐν Συνόδῳ, ποὺ θὰ ξεκαθαρίζει τὸ θέμα, ὅπως μὲ παρόμοιο τρόπο ἔκαναν οἱ Ἐπίσκοποι τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου, ἀμέσως μόλις ἄρχισε νὰ διαδίδεται ἡ νεοφανής, τότε, αἵρεση τοῦ Νεστοριανισμοῦ.
Ἐκείνη, λοιπόν, τὴν χρονικὴ στιγμή, ἐπὶ Ἁγίου Κυρίλλου, ἔλαβαν ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι γνώση τῆς ἐπιστολῆς ποὺ εἶχε τὴν πρωτοβουλία νὰ συγγράψει ὁ Ἅγιος Κύριλλος καὶ νὰ ἀποστείλει πρὸς τὸν νεοφανέντα τότε αἱρετικὸ Νεστόριο, (ποὺ ἀκόμα δὲν εἶχε καταδικασθεῖ), τὴν μελέτησαν καὶ συμφώνησαν ὅλοι γιὰ τὴν ὀρθότητά της.
Ἀπὸ ὅλες ἐκεῖνες τὶς τοποθετήσεις τῶν Ἁγίων Πατέρων παραθέτω ἐλάχιστες, γιὰ νὰ γνωρίσουμε τὴν ἀκεραιότητα τῆς Πίστεώς τους, τὴν ὑπευθυνότητά τους ἀπέναντι τῶν πιστῶν, τὴν εὐθύτητα τοῦ φρόνηματός τους, τὸν σεβασμό τους καὶ τὴν πιστότητα στὴν τήρηση τῶν ἀποφάσεων τῶν Συνόδων χωρὶς δολιχοδρομίες, κρατούμενα, ἐπαμφοτερισμοὺς ἢ ἄλλες σκοπιμότητες καὶ νὰ ζητήσουμε παρόμοια ἐνέργεια ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς Ἐπισκόπους.
«Ἰουβενάλιος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων εἶπεν· Ἀναγνωσθείσης τῆς ἐκτεθείσης ἁγίας πίστεως τῆς ἐν Νικαίᾳ καὶ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ …ὁσιωτάτου ἀρχιεπισκόπου Κυρίλλου, καὶ τὰ παρὰ τῆς ἁγίας συνόδου ἐκτεθέντα σύμφωνα εὕρηνται καὶ τούτοις τοῖς εὐσεβέσι δόγμασι συντίθεμαι καὶ συναινῶ.
»Θεόδοτος ἐπίσκοπος Ἀγκύρας εἶπεν· …ὅθεν τὴν συμφωνίαν ἐπιγνόντες τῆς τε ἐπιστολῆς καὶ τῆς πίστεως τῶν τιη (318) ἁγίων πατέρων, …ταῦτα πιστεύομεν ἅπερ καὶ αὐτοὶ ἐξέθεντο καὶ ἡ ἐπιστολὴ τοῦ μνημονευθέντος ἁγιωτάτου ἐπισκόπου Κυρίλλου σαφῶς διηγήσατο.
»Φλαυιανὸς ἐπίσκοπος Φιλίππων εἶπεν· Ἀναγνωσθείσης… Κυρίλλου τῆς γραφείσης, εὕρομεν συνᾴδουσαν αὐτὴν σαφῶς καὶ διαρρήδην τῇ ἐν Νικαίᾳ ἐκτεθείσῃ πίστει…
»Ἑλλάνικος ἐπίσκοπος Ρόδου εἶπεν· Τῇ ἐκθέσει τῆς ὀρθοδόξου πίστεως τῆς ἐν Νικαίᾳ ἀκολουθῶ καὶ τῇ ἐπιστολῇ τοῦ …ἐπισκόπου Κυρίλλου συμφώνῳ οὔσῃ καὶ ταύτην φυλάττω τὴν πίστιν τὴν ἀληθινὴν καὶ ὀρθόδοξον. καὶ τοῖς ἐναντία ταύτῃ φρονοῦσι καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸς ἀντιτάσσεται…
»Σεκουνδιανὸς ἐπίσκοπος πόλεως Λαμίας εἶπεν· Καὶ πεπίστευκα καὶ πιστεύω καὶ οὕτως ἐδόξασα καὶ δοξάζω κατὰ τὴν ἐκτεθεῖσαν παρὰ τῶν ἁγίων καὶ μακαρίων πατέρων τῶν κατὰ Νίκαιαν τιη ἐπισκόπων, ᾗτινι ἀκόλουθος καὶ ἡ ἀναγνωσθεῖσα ἐπιστολὴ τοῦ ἁγιωτάτου…ἐπισκόπου Κυρίλλου.
»Θεοδόσιος ἐπίσκοπος Μασταύρων τῆς Ἀσίας εἶπεν· …τῇ ἐπιστολῇ τῇ γραφείσῃ παρὰ τοῦ ὁσιωτάτου Κυρίλλου…, ἐμμένω καὶ πείθομαι, συμφώνῳ οὔσῃ, ὡς ἔφην, τῇ τῶν πατέρων ψυχωφελεῖ διδασκαλίᾳ.
»Δυνατὸς ἐπίσκοπος Νικοπόλεως Παλαιᾶς Ἠπείρου εἶπεν· Ἐπακούσας τῆς ἐπιστολῆς…, εὑρών τε αὐτὴν σύμφωνον καὶ συνομόλογον τῇ τῶν ἁγίων πατέρων τῶν ἐν Νικαίᾳ συνελθόντων καὶ ἐκθεμένων τὴν ὀρθόδοξον πίστιν τυγχάνουσαν καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἀξιώσας τό τε ὕφος τῆς ἐπιστολῆς καὶ τὴν ὀρθόδοξον πίστιν τὴν ἐν αὐτῇ γραφεῖσαν, οὕτω κἀγὼ πιστεύω καὶ συγκατατίθεμαι.
»Παῦλος ἐπίσκοπος πόλεως Λάμπης ἐπαρχίας Κρήτης εἶπεν· Τῆς τῶν ἁγίων πατέρων τῶν συνελθόντων ἐν τῇ Νικαέων ἐκτεθείσης πίστεως ὁμόφωνον καὶ ὁμόδοξον ἐπακούσας τε καὶ εὑρὼν τὴν ἐπιστολὴν τοῦ ἁγιωτάτου καὶ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Κυρίλλου, ταύτῃ συντίθεμαι καὶ οὕτως πιστεύω καὶ εὔχομαι μέχρι παντὸς ἐν ταύτῃ τῇ πίστει διαμεῖναι.
»Εὐόπτιος ἐπίσκοπος Πτολεμαΐδος Πενταπόλεως εἶπεν· Τεθαύμακα τὴν συμφωνίαν τῆς ἐπιστολῆς τοῦ ἁγιωτάτου καὶ θεοσεβεστάτου πατρὸς ἡμῶν καὶ ἀρχιεπισκόπου Κυρίλλου τῆς πρὸς τὸν θεοσεβέστατον Νεστόριον πρὸς διόρθωσιν τῶν οὐκ ὀρθῶς εἰρημένων γραφείσης καὶ τοῦ συμβόλου τοῦ παρὰ τῶν ἁγιωτάτων καὶ θεοσεβεστάτων πατέρων ἡμῶν τῶν ἐν Νικαίᾳ συναχθέντων καὶ κατὰ μηδὲν ἐν αὐτῇ ἐνηλλαγμένον συνιδὼν συντίθεμαι μετὰ πάσης τῆς συνόδου τῷ συμφώνῳ τῆς ὀρθῶς ἐχούσης πίστεως.
»Φοιβάμμων ἐπίσκοπος Κοπτοῦ Θηβαΐδος εἶπεν· Ὁμοδυναμεῖ ἡ ἀναγνωσθεῖσα ἐπιστολὴ τοῦ ἁγιωτάτου πατρὸς ἡμῶν Κυρίλλου τοῖς ἐκτεθεῖσι δόγμασι παρὰ τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου ἐν μηδενὶ ἀπᾴδουσα πρὸς διόρθωσιν μὲν τῶν ὀρθοδόξων, καθαίρεσιν δὲ τῶν αἱρετικῶν δογμάτων, κἀγὼ πιστεύω καὶ συντίθεμαι.
»Ἀμμώνιος ἐπίσκοπος πόλεως Πανεφύσου ἐπαρχίας Αὐγουσταμνικῆς εἶπεν· Ταύτῃ τῇ πίστει καὶ πιστεύω καὶ ἐμμένω …οὔσῃ συμφώνῳ τῶν ἁγίων πατέρων, καὶ οὕτως πιστεύω καὶ ἐν αὐτῇ ἀποθανεῖν εὔχομαι».
(Πρακτικὰ Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, Thesaurus Linguae Graecae (TLG) 1,1,2, p. 15, l. 10 ‒ p. 20, l. 5.
Δείτε εδώ χαρτονόμισμα κοπής 1939 του Αφγανιστάν. Μην παραλείψετε να δώσετε βάση και στους Ελληνικότατους Μαιάνδρους στο πάνω μέρος.
Εδώ σε μεγέθυνση το δεξιό μέρος του πάνω χαρτονομίσματος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΚΟΝΑΣ ΣΤΟ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ……… «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΥΚΡΑΤΙΔΟΥ»!!!!!!
ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗ ΑΨΙΔΑ, ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙ ΤΩΝ ΕΝΔΟΞΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.
ΕΑΝ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ ΣΥΝΑΝΤΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ.
ΟΥΔΕΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ, ΜΕΓΑΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ, ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ, ΚΑΤΑΚΤΑ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ … ΤΡΙΤΩΝ. ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΚΑΙ «ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ» ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ.
ΟΤΑΝ ΔΕ ΟΙ «ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΟΙ» ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ, ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΥΟΝΤΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ, ΤΟΤΕ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΔΙΑΣΕΙΣΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΟΤΙ ΤΟΝ ΕΔΕΧΘΗΣΑΝ ΩΣ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΗ!!
ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΑΘΛΙΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥΣ…..
_________________________
Απαγορευμένο εθνικιστικό σύμβολο η ελληνική σημαία, σύμφωνα με την ΠΑΕ Άρης
ΦΙΛΑΘΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ:
ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΡΩΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ή ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ;
Η ΟΜΑΔΑ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣΑΝ ΤΟ 1987 ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΟ 2010 ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ (;;;)
Μακάρι να διαψευστεί αυτή η είδηση …
Στις 17/03/2010 στην εκπομπή των «Αδελφών Λούμπεν» στο Ράδιο Άστυ 90,6 ακούσαμε το ανήκουστο σε τηλεφωνική επικοινωνία του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου και της Αλίκης Γρηγοριάδου με την ΠΑΕ ΑΡΗΣ: «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΥΕΦΑ… ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΥΨΩΝΕΤΑΙ Ή ΝΑ ΑΝΑΡΤΑΤΑΙ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ»!!!!!!
Αυτό απάντησαν live στους παραγωγούς της εκπομπής, από την ΠΑΕ ΑΡΗΣ, όταν οι πρώτοι επικοινώνησαν με τα γραφεία της ΠΑΕ προκειμένου να διαψεύσουν ή να επιβεβαιώσουν καταγγελίες φιλάθλων του ΑΡΗ. Σύμφωνα με αυτές τις καταγγελίες, την περασμένη Κυριακή, στον αγώνα ΑΡΗΣ – ΠΑΟΚ, φίλαθλοι του ΑΡΗ ύψωσαν στην θύρα 1 δύο Ελληνικές σημαίες και μία Κυπριακή. Την ίδια στιγμή σε άλλα σημεία του γηπέδου υπήρχαν ανηρτημένες σημαίες της Σενεγάλης, της Αργεντινής κ.α. Μετά από λίγα λεπτά, στελέχη της ΠΑΕ ΑΡΗΣ μαζί με μπράβους, κατέβασαν τις δύο Ελληνικές σημαίες, απαντώντας στις απορίες των φιλάθλων, πως «από τον κανονισμό της ΟΥΕΦΑ απαγορεύεται η ανάρτηση εθνικιστικών συμβόλων στο γήπεδο».
Στην τηλεφωνική επικοινωνία που βγήκε ζωντανά στον αέρα του Ράδιο Άστυ, οι υπεύθυνοι της ΠΑΕ επιβεβαίωσαν το γεγονός, επιμένοντας στην άποψη πως… η Ελληνική σημαία αποτελεί εθνικιστικό σύμβολο απαγορευμένο από την ΟΥΕΦΑ.
Καλή αρχή!!! Μετά την προσπάθεια αποκαθήλωσης της Ελληνικής σημαίας από τις στολές των αστυνομικών, τώρα έχουμε απαγόρευσή της στο γήπεδο του ΆΡΗ.
Δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει με την συγκεκριμένη ΠΑΕ ή αν πράγματι ισχύει ο κανονισμός που με ιδιαίτερο ζήλο οι παράγοντες του ΑΡΗ προσπάθησαν να εφαρμόσουν. Από την ΕΠΟ δεν έχουμε ακόμα κάποια τέτοια επιβεβαίωση. Παράλληλα όμως προκαλεί ερωτηματικά η εδώ και ένα χρόνο αποκαθήλωση των θυρεών με τον Μέγα Αλέξανδρο και το Αστέρι της Βεργίνας, από το Αλεξάνδρειο κλειστό γυμναστήριο, που αποτελεί έδρα της ομάδος μπάσκετ του ΑΡΗ. Τι είδους ακριβώς εθνοφοβικά σύνδρομα ακραίας μορφής, έχουν καταλάβει τους παράγοντες μίας ομάδος, που κάποτε χαιρόμασταν να βλέπουμε το γήπεδό της γεμάτο Ελληνικές σημαίες; Το θέμα -εννοείται- δεν θα το αφήσουμε εδώ…
Πηγή: http://www.efylakas.com/archives/5837
Στην ενημέρωση που έκανε την Τετάρτη στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας τns Βουλής ο υπουργός Άμυνας ανακοίνωσε ότι το Στρατηγείο Λάρισας υποβαθμίζεται σε Αρχηγείο. Και μαζί με αυτό υποβαθμίζεται και ο στρατηγικός ρόλος της Ελλάδας στην περιοχή της νότιο-ανατολικής Ευρώπης. Βέβαια ο Βενιζέλος θέλοντας να περάσει απαλά το θέμα ανέφερε ότι ο Διοικητής του Αρχηγείου θα είναι μόνιμα Έλληνας.
Ωστόσο μας απόκρυψαν ότι ο ανώτατος διοικητής των Αεροπορικών Δυνάμεων της νότιας πτέρυγας στου ΝΑΤΟ, με έδρα τη Σμύρνη της Τουρκίας, εξέδωσε την προηγούμενη εβδομάδα ένα απαράδεκτο σήμα, με το οποίο παραχωρούσε το μισό Αιγαίο στο 6ο υποστρατηγείο του Εσκί Σεχίρ, ως περιοχή της ευθύνης του για αεροπορική αστυνόμευση.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Άμυνας, υπήρξε ελληνική αντίδραση, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί το σήμα αυτό. Όμως η αντίδραση αυτή θεράπευσε μόνο την αφορμή και όχι τα αίτια, βάσει των οποίων εκδόθηκε το απαράδεκτο σήμα, με συνέπεια να υπάρχει ανά πάσα στιγμή ο κίνδυνος για τα χειρότερα.
Τον Ιούνιο του 2003, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, αποφασίστηκε η μετεγκατάσταση του ΝΑΤΟϊκού αεροπορικού στρατηγείου από τη Νάπολη της Ιταλίας στη Σμύρνη, με Αμερικανό διοικητή και Τούρκο υποδιοικητή. Στην απόφαση αυτή υπήρχε ο απαράδεκτος όρος να καταργηθεί και το έκτο υποστρατηγείο του Εσκί Σεχίρ, και να αναβαθμιστεί το έβδομο της Λάρισας, το οποίο με τις ελληνικές αεροπορικές δυνάμεις που έχει παραχωρήσει η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, θα αναλάμβανε την αεροπορική αστυνόμευση ολόκληρης της νοτιανατολικής περιοχής του ΝΑΤΟ.
Όμως, λόγω της αδράνειας του Ελληνικού Υπουργείου Άμυνας το έκτο υποστρατηγείο του Εσκί Σεχίρ όχι μόνο δεν καταργήθηκε αλλά σήμερα, το 2010, ανατέθηκαν σ’ αυτό, από το ΝΑΤΟϊκό διοικητή, αρμοδιότητες αεροπορικού ελέγχου και αστυνόμευσης σε περιοχή που εκτείνεται μέχρι τη μέση του Αιγαίου.
Εξαιρούν από ασκήσεις στο Αιγαίο τις περιοχές
που η Άγκυρα θεωρεί αποστρατικοποιημένες
Η Ελλάδα με μία πρωτοφανή απόφαση, εμφανίζεται με ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε σήμερα η ΥΠΑ, να δέχεται de facto τις τουρκικές θέσεις για αποστρατικοποίηση σειράς νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και εξαιρεί από τις προσεχείς αεροναυτικές ασκήσεις, τρεις περιοχές τις οποίες η Τουρκία θεωρεί αποστρατικοποιημένες, όπως αναφέρουν αποκλειστικές πληροφορίες από το ΓΕΕΘΑ.
Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί de facto υποχώρηση της κυβέρνησης έναντι των απαιτήσεων της Άγκυρας και σίγουρα δεν έρχεται τυχαία, λίγες ημέρες μετά το ταξίδι Δρούτσα στην Άγκυρα.
Σίγουρα η όλη ενέργεια έχει και τον χαρακτήρα της «σφυγμομέτρησης αντιδράσεων» εν όψει άλλων πολύ σημαντικότερων και πιο μόνιμων ρυθμίσεων στο Αιγαίο, δηλαδή εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στο όνομα κάποιου «μερίσματος ειρήνης».
Πηγή
http://kostasxan.blogspot.com/2010/04/blog-post_5603.html
Τελικά, η κυβέρνηση αυτή κρύβει καθημερινές εκπλήξεις στον οικονομικό τομέα και στις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλει για να καταρρακώσει την ελληνική οικονομία, αλλά δεν ξεχνά και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις της στην αποδόμηση ή στην δημιουργία επικίνδυνων ζητημάτων για την εθνική ασφάλεια της χώρας.
Έτσι, πληροφορούμαστε πως σε ερώτηση που κατέθεσε ο βουλευτής Επικρατείας του ΛΑΟΣ κ. Ιωάννης Κοραντής ζητά να ενημερωθεί για τους σχεδιασμούς μίας επικείμενης αναγνώρισης όλων εκείνων που απώλεσαν την ελληνική ιθαγένειά τους μετά τον εμφύλιο πόλεμο.
Και η αγωνία του κυρίου Κοραντή φυσικά δεν προσανατολίζεται προς εκείνους που αδικήθηκαν και έχασαν το δικαίωμα να είναι έλληνες, αλλά για εκείνους που χαρακτηρίστηκαν επικίνδυνοι για την εσωτερική εθνική ασφάλεια και που οικειοθελώς διέφυγαν από την Ελλάδα προκειμένου να γλιτώσουν από την τιμωρία του νόμου, για εγκλήματα που είχαν διαπράξει ή για ενέργειές τους οι οποίες αποσκοπούσαν στην δημιουργία σοβαρών προβλημάτων.
Η ερώτηση του κυρίου Κοραντή
ΚΟΡΑΝΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Βουλευτής Επικρατείας
ΕΡΩΤΗΣΗ: 9237/23-4-2010 και 9238/23-4-2010
Προς: Υπουργό Εξωτερικών κ. Γιώργο Παπανδρέου
Προς: Υπουργό Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κ. Γιάννη Ραγκούση
Θέμα: Η Κυβέρνηση σχεδιάζει εκ νέου χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας σε όλους όσους την στερήθηκαν μετά τον εμφύλιο
Η Υφυπουργός Ε.Α.&ΗΔ κα Θεοδώρα Τζάκρη, με επιστολή της από 13/4/2010 προς τον κ. Thomas Hammamberg, Επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Συμβούλιο της Ευρώπης, υπογραμμίζει ότι «το άρθρο 19 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας έχει παύσει να ισχύει. Στη βάση της νέας νομοθεσίας περί του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, άτομα που έχασαν την ιθαγένειά τους δικαιούνται να υποβάλλουν εκ νέου αίτηση για να την ανακτήσουν. Τη στιγμή αυτή η Ελληνική Κυβέρνηση εξετάζει έναν αριθμό αιτήσεων ατόμων, που στη βάση του παλαιού άρθρου 19 είχαν χάσει την ελληνική τους ιθαγένεια. Ως εκ τούτου η Ελληνική Κυβέρνηση εργάζεται με στόχο την διευκόλυνση της διαδικασίας για τα άτομα που επιθυμούν να αποκτήσουν εκ νέου την ιθαγένειά τους».
Η επιστολή είναι εκπληκτική. Σε λίγες φράσεις, αποκαλύπτει ότι η Κυβέρνηση, με οργανωμένο σχέδιο, προτίθεται να αποδώσει την Ελληνική Ιθαγένεια σε όσους την απώλεσαν βάσει του άρθρου 19 ΚΕΙ. Πρόκειται ως γνωστόν για όσους διέφυγαν κατά και μετά τον εμφύλιο στα Σκόπια κατά κύριο λόγο, όπου και κατοικούν, ως και για μουσουλμάνους Έλληνες που κατά χιλιάδες έφυγαν από την Ελλάδα χωρίς την πρόθεση να επανέλθουν. Ουδεμία Ελληνική Κυβέρνηση στο παρελθόν διανοήθηκε να προχωρήσει σε μία τέτοια ρύθμιση, που ανοίγει εκ νέου πληγές του παρελθόντος και είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει σε μείζονα κοινωνικοοικονομική αναταραχή, εάν τεθεί επί τάπητος από τους ενδιαφερομένους το μεγάλο θέμα της διεκδίκησης περιουσιών.
Είναι σαφές συνεπώς ότι ο προσφάτως ψηφισθείς Νόμος περί Ιθαγενείας βαίνει πολύ πέραν του τυπικού περιεχομένου του και έχει ανυπολόγιστες, τη στιγμή αυτή, συνέπειες, όχι μόνο για την εσωτερική έννομη τάξη, αλλά και για τις σχέσεις της Ελλάδος με γειτονικές χώρες.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός :
1. Ήταν εν γνώσει του η ενέργεια της Υφυπουργού κας Τζάκρη;
2. Είχε ζητηθεί η γνώμη του Υπουργείου Εξωτερικών;
3. Είναι σύμφωνα όλα τα μέλη της Κυβερνήσεως με την ενέργεια αυτή;
4. Είχε η Κυβέρνηση την πρόθεση, διαμέσου του Νόμου περί απόδοσης ιθαγενείας στους αλλοδαπούς κλπ, να χορηγήσει εκ νέου την ελληνική ιθαγένεια, σε όσους την στερήθηκαν βάσει του καταργηθέντος άρθρου 19 ΚΕΙ; Μήπως αυτό συνδέεται με προεκλογική δήλωση σημερινού κυβερνητικού παράγοντα περί επαναπατρισμού όλων των πολιτικών προσφύγων από τα Σκόπια;
5. Έχει εκτιμήσει η Κυβέρνηση τις συνέπειες που θα είχε για την Πολιτεία η διεκδίκηση περιουσιών εκ μέρους όσων θα αποκτήσουν εκ νέου την ελληνική ιθαγένεια;
Ο ερωτών
Ιωάννης Κοραντής
Πριν από λίγες μέρες, σας δείξαμε στιγμιότυπα από το προπέρσινο Χάτιμ της ψευτομουφτείας Ξάνθης, με τον τουρκομουφτή Μέτε να αποθεώνει τα ιδεώδη και την.υψηλή παιδαγωγική σημασία του Τουρκισμού και τα παιδάκια να απαγγέλουν στιχάκια, που τα επινόησαν εθνικιστικά παραληρούντες εγκέφαλοι υπέρ της Μητέρας Τουρκίας και κατά των αντιφρονούντων (στην προξενική γραμμή) μουσουλμάνων. Για να μη νομίσετε όμως ότι επρόκειτο για μεμονωμένο συμβάν, εμείς σας ενημερώνουμε ότι όλα αυτά τα (φερόμενα ως) «Μαθήματα Κορανίου» των τουρκομουφτειών και όλες οι αντίστοιχες τελετές λήξης τους κάθε χρόνο (δηλαδή τα Χάτιμ) στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο κινούνται. Και σας παραθέτουμε αμέσως άλλη μια απόδειξη.
Πριν λίγες μέρες λοιπόν, στις 17 Απριλίου 2010, στο τζαμί του χωριού Λυκείου (περιοχή Σαππών Ροδόπης) οργανώθηκε από την ομάδα μαθημάτων Κορανίου, το ετήσιο παραδοσιακό χάτιμ. Στο χάτιμ που μετείχαν 12 παιδιά, συμμετείχαν ακόμη ποιοι νομίζετε; Ακούστε!
Ο Τούρκος πρόξενος στην Κομοτηνή Μουσταφά Σάρνιτς, ο τουρκομουφτής Κομοτηνής Ιμπραίμ Σερήφ, ο δήμαρχος Αρριανών Χαλίτ Μεχμέτ, ο πρόεδρος του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δ. Θράκης» Φερούχ Οζκάν, ο τέως πρόεδρος της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής» Αντνάν Σελίμ, ο δημοτικός σύμβουλος του δήμου Κοτζάελι Ζιγιά Μπαικαρά, ο πρόεδρος των αποφοίτων της ΕΠΑΘ Μεχμέτ Ντερντιμάν, ο πρόεδρος του συνεταιρισμού καπνοπαραγωγών Ροδόπης-Έβρου Εσάτ Χουσείν και ακόμη αρκετοί ντόπιοι μουσουλμάνοι από τα γύρω χωριά.
Όπως διαβάζουμε μάλιστα στον ιστότοπο tourkikanea.wordpress.com (μετάφραση από δημοσίευμα «Υπέροχο Χάτιμ στο Λύκειο» στη δημοσιογραφική ιστοσελίδα
«τα παιδιά που μετείχαν στο Χάτιμ διάβασαν προσευχές, το Κοράνι, καθώς και ποιήματα εθνικού περιεχομένου» (σ.σ. μαντέψτε τώρα βέβαια εσείς σχετικά με ποιο.έθνος). Και συνεχίζει το ίδιο δημοσίευμα:
«Ο Μουσταφά Σάρνιτς πρόξενος της Τουρκικής Δημοκρατίας στην Κομοτηνή, εξέφρασε για την ευτυχία του για την παρουσία του εκεί μαζί με τον λαό του Λυκείου. Στο τέλος της ομιλίας του δήλωσε: «Ζείτε βαθιά τον πολιτισμό σας και την κουλτούρα σας. Σε αυτό το σημείο όσο και να εκφράσουμε τον θαυμασμό μας, λίγο είναι. Η περιοχή αυτή στον τομέα της κουλτούρας και της οικονομίας είναι πολύ παραγωγική».
Ο βουλευτής Χατζηοσμάν ευχαρίστησε ιδιαίτερα τις γυναίκες και συνέχισε ως εξής: Ζώντας σε αυτά τα χώματα, είναι ανάγκη τα παιδιά μας να στηρίζουν τις εθνικές και πνευματικές μας αξίες και να εφοδιάζονται με αυτές. Στα σχολεία μας, τα γνωστά. Είναι κρίμα αλλά στον 21ο αιώνα τα παιδιά μας δεν λαμβάνουν την εκπαίδευση που είναι αναγκαία. Χρόνια πριν στα σχολεία μας υπήρχαν μαθήματα Κορανίου και θρησκευτικών. Όμως κόψε-κόψε εξαφανίστηκαν και εκείνα. Μόνο χάρη στους δασκάλους μας στα χωριά, αυτές οι αξίες παραμένουν σταθερές. Εάν επιθυμούμε η Τουρκομουσουλμανική μειονότητα εδώ να παραμείνει όρθια, πρέπει να στηρίζουμε τις εθνικές και πνευματικές μας αξίες και να τα εφοδιάζουμε με αυτές».
Τι παρατηρούμε;
1) Πολύ περισσότεροι ήταν οι. επίσημοι προσκεκλημένοι απ’ ό,τι τα ίδια τα παιδιά του Χάτιμ!
2) Παρευρέθη όλος σχεδόν ο.καλός κόσμος, ακόμη και.original Τούρκοι (εκ Τουρκίας δηλαδή).
3) Η παρουσία του Τούρκου πρόξενου ήταν και πάλι ηγετική (παρότι φυσικά το να κάνει βόλτες στα χωριά έχει τόση σχέση με τον ρόλο και τα δικαιώματά του βάσει του Διπλωματικού Δικαίου, όση και ένας μπακάλης με την κβαντομηχανική ή η Θάλεια Δραγώνα με τον Μακρυγιάννη).
4) Πέραν αυτού όμως, ακόμη και το τι γυρεύει ο εκπρόσωπος ενός κοσμικού κράτους σε μια ισλαμική τελετή θα έπρεπε (υπό άλλες συνθήκες) να τυγχάνει αντικείμενο επιστημονικής έρευνας.
5) Ο προκλητικός Χατζηοσμάν (βουλευτής Ροδόπης με το ΠΑΣΟΚ, υπενθυμίζουμε) επέμεινε για μια ακόμη φορά στον γνωστό του πεμπτοφαλαγγίτικο ρόλο υπέρ της Μητέρας Πατρίδας του, την οποία άλλωστε ουσιαστικά εκπροσωπεί συνεχώς και στην ίδια την Ελληνική Βουλή (εννοείται βέβαια ότι και πάλι δεν θα ιδρώσει το αυτί κανενός)!
http://kostasxan.blogspot.com/2010/04/blog-post_2746.html
______________________________________
________________
====================
Είναι απορίας άξιον πώς τόλμησε ο Μητροπολίτης Πειραιώς να διοργανώσει συνέδριο με θέμα το διάλογο με τους Παπικούς χωρίς να ζητήσει γραπτή άδεια από τον κ. Παναγιώτη Ανδριόπουλο και το σχολιαστή του ιστολογίου του κ. Αριμαθαίο! Γι’ αυτό συγχαίρω θερμά τον κ. Ανδριόπουλο που βγήκε με άρθρο στο εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων “ΑΜΗΝ” και στο ιστολόγιό του “Ιδιωτική οδός” και επανέφερε στην τάξη το Σεβασμιότατο Πειραιώς και τους άλλους ηγέτες του αντιοικουμενιστικού αγώνα.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
___________
Μα δεν ντρέπεται ο Αγιος Πειραιώς; Επίσκοπος άνθρωπος και να παίρνει σοβαρά το ρόλο του ως φρουρός της Εκκλησίας;
Δεν μπορεί άραγε να γυρίζει, όπως τόσοι άλλοι δεσποτάδες χρυσοστόλιστος στις πανηγύρεις για να του ψάλλουν τη φήμη με δικητοτρίκηρα; Ακούς εκεί! Να έχει το θράσος να ασχολείται με την παναίρεση του Οικουμενισμού και μάλιστα χωρίς την άδεια του κ. Ανδριόπουλου!!! O tempora! O mores! Ο αυθαδέστατος! Και να σκεφτείτε ότι ο ανάγωγος Μητροπολίτης Πειραιώς που ασχολείται με τις αιρέσεις, αντί με τις πανηγύρεις, δεν παρέστη στις φιέστες του Ζακύνθου! Μα δεν ντρέπεται!;
Ο “ΚΟΣΜΑΣ ΦΛΑΜΙΑΤΟΣ”
___________
Οσο για τον “Κοσμά Φλαμιάτο” τι φω και τι λαλήσω; Το Θεό τους δεν έχουν οι χριστιανοί! Μα είναι δυνατόν; Δηλαδή δεν υπέβαλαν αίτηση γονυπετώς τε και γονυκλινώς στο κ. Ανδριόπουλο για να τους δώσει άδεια να εκδώσουν περιοδικό; Μήπως, όμως, εξασφάλισαν ευλογία από το Μεσσηνίας Σαββάτο; Οχι;! Μη στεναχωριέσαι, κ. Ανδριόπουλε. Αυτούς θα τους αναλάβω προσωπικά. Υπόσχομαι να επικοινωνήσω μαζί τους και θα τους σύρω τα εξ αμάξης. Ούτε που θα επαναληφθεί τέτοιο έγκλημα κατά της ελευθερίας του λόγου και της Ορθοδοξίας!
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΤΕ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ;
________________
Να σου πώ ένα μυστικό, κ. Ανδριόπουλε; Σε παρακαλώ όμως θερμά! Δεν κάνει να διαρρεύσει. Οχι μόνον υπάρχουν άνθρωποι που διοργανώνουν συνέδρια εναντίον του Οικουμενισμού αλλά υπάρχουν άνθρωποι που φοβούνται το Θεό και αγωνιούν για τη σωτηρία τους, θεωρούν την Ορθοδοξία ως τη μόνη αληθινή Εκκλησία και το Χριστό ως το μόνον αληθινό Θεό. Για δεν γράφεις κανένα άρθρο να τους βάλεις και αυτούς στη θέση τους!
ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΘΟΔΟΓΗΤΗ
ΤΟΥ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ”;
_______________
Και για να μη μένουμε στα ημίμετρα: Τώρα με την εκδημία του π. Μάρκου νομίζω ότι παρέχεται λαμπρή ευκαιρία για να αξιοποιηθούν στο έπακρον τα πολλαπλά τάλαντα και η θεολογική σου εμβρίθεια. Πώς σου φαίνεται η ιδέα να αναλάβεις την πνευματική καθοδήγηση του “Ορθοδόξου Τύπου” και να κατευθύνεις τη ναυαρχίδα του αντιοικουμενιστικού αγώνα ως δεξιός οιακοστρόφος στον εύδιο λιμένα του συγκρητισμού; Και αν τα πολλαπλά σου καθήκοντα δεν σου επιτρέπουν την πλήρη ανάληψη της ευθύνης της έκδοσης του “Ορθοδόξου Τύπου” για δεν ρωτάς τον φιλαράκο σου τον Κώστα Μπέη να σου δίνει ένα χεράκι εκεί που χρειάζεται; Ο άνθρωπος έχει αποδείξει έμπρακτα το ορθόδοξο του φρόνημα. Και στο Τόκυο και στη Σύρο και στο Καίμπριτζ και στη Μαβίλη και στην Κορφούλα και στις στήλες της “Ελευθεροτυπίας”.
ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΑΣΤΕΙΑ…
__________
Ακούω κ. Ανδριόπουλε ότι έχεις πολύ ωραία φωνή και ότι είσαι και καλός τενόρος και καλός ψάλτης. Αντε να χαρείς, παλικάρι μου! Τραγούδα και ψάλλε και άσε τα θεολογικά κατά μέρος. Αντε, λεβέντη μου, επειδή αν εσύ είσαι αργόσχολος εμείς έχουμε δουλειές!
_____________________________________